به گزارش خبرگزاری ایمنا، در روزهای پراضطراب جنگ، وقتی دلهای مردم از خبرهای نگرانکننده فشرده میشود، هنوز نوری هست که خاموش نمیشود، نوری که در دل مردم میتابد از جنس محبت، نوعدوستی و ایمان و در همین لحظات دشوار است که چهره واقعی یک ملت آشکار میشود، ملتی که در سختیها به هم پناه میبرد و با دستهای به هم پیوسته، سایه جنگ را به زانو درمیآورد.
همبستگی مردمی؛ مهربانی در لباس مقاومت
سپیدهدم هر روز با صحنههایی آغاز میشود که در روزهای معمولی کمتر به چشم میآمد، در هر محله و شهر، مردم به یاری یکدیگر برخاستهاند و از خانههای ساده گرفته تا بازارهای شلوغ، همه جا نشانهای از انسانیت دیده میشود.
صاحبخانههایی که از افزایش اجاره چشم پوشیدهاند، درهای خانههایشان را نه فقط به روی مستأجران، بلکه به روی آرامش و کرامت انسانی باز کردهاند و برخی با وجدان بیدار خود گفتهاند: «در روزهایی که کشور درگیر جنگ است، این خانه باید پناه باشد، نه بار اضافی» و این رفتارهای صادقانه، پایههای اتحاد ملی را محکمتر میکند.
حتی در کوچههایی که صدای انفجار از دور شنیده میشود، همسایگان برای دلگرمی به یکدیگر سر میزنند، چای میریزند، غذا تقسیم میکنند و حال هم را میپرسند و شاید مسیرها بسته شود، اما چراغ پیوند مردم روشنتر از همیشه میتابد.
همراهی اقتصادی و اجتماعی در روزهای بحران
در بازارها و مغازهها نیز جلوههای زیبایی از همراهی شکل گرفته است و بسیاری از بازاریان و فروشندگان اجناس ضروری را با کمترین سود عرضه میکنند یا حتی رایگان در اختیار خانوادههایی میگذارند که با مشکلات اقتصادی روبهرو شدهاند، برخی انجمنهای محلی با جمعآوری کمکهای مردمی، بستههای غذایی و دارویی را میان خانوادههای آسیبدیده توزیع میکنند.
در صفهای نان و سوخت، مردم برای یکدیگر جا باز میکنند، نان بیشتری برای خانوادههای پرجمعیت میخرند و به سالمندان و کودکان اولویت میدهند و این رفتارها شاید کوچک به نظر برسند، اما اثر روانیشان بزرگتر از هر کمک مادی است و امید زمانی جان میگیرد که انسانها به یاد هم باشند.
خانههایی که پناه شدند
از شمال کشور تا جنوب و از شرق تا غرب، بسیاری از مردم آگهیهایی منتشر کردهاند و خانههای خود را برای اسکان رایگان در اختیار خانوادههایی گذاشتهاند که خانهشان در اثر حملهها آسیب دیده است و در شهرهای امنتر، اهالی داوطلبانه تخت، پتو و وسایل را در اختیار مهمانان جدیدشان میگذارند.
در رسانهها و شبکههای اجتماعی، دهها پیام دستبهدست میشود با مضمون کمک به یکدیگر و این روحیه ایرانیوار، یادآور روزهایی است که مردم در حوادث طبیعی، دست در دست هم، فراتر از طبقه، قوم و زبان میایستادند و امروز نیز دوباره همان ماندگاری روح مهربانی، چهره جامعه را روشن کرده است.
جوانان داوطلب؛ قلب تپنده همدلی
در شهرهایی که آسیب بیشتری دیده است، جوانان دستهدسته به میدان آمدهاند، برخی غذا میپزند، برخی مجروحان را جابهجا میکنند و عدهای در گروههای امداد فعالیت دارند و خیابان ها به پایگاههای همدلی تبدیل شده است، جایی که نذرهای کوچک و بزرگ برای کمک به خانوادهها جمعآوری میشود.
حتی کسانی که امکان حضور فیزیکی ندارند، از راه دور کمکهای نقدی یا اسباب مورد نیاز را میفرستند و این شبکه انسانی، تصویری از ایرانی میسازد که با وجود سختیها، هنوز سرشار از روح حماسی و ایثارگرانه است.
صدایی از قلب ملت ایران / روایتی از مردمان ایرانزمین
در گفتوگوهایی که این روزها با افراد مختلف انجام شد، نکته مشترکی میان همه وجود داشت و آن این بود که اگر امروز ما به هم کمک نکنیم، فردایی نخواهد بود که کنار هم جشن بگیریم.
با یکی از زنانی که درب همخانهاش را برای خانوادهای از شهری دیگر باز کرده، هم کلام شدیم و او اینگونه برایمان گفت که: «خانه یعنی آرامش و آرامش زمانی معنا دارد که دیگران هم امن باشند.»
این زن میهمانان جدیدش را لطف الهی به خودش میدانست و ادامه داد: «لطف خدا به من بود که بتوانم میزبان و پناه هموطنان خودم باشم.»
تا زمانی که صبح پیروزی فرا برسه
یکی از مغازهداران در محلهای از شهر اصفهان نیز اینگونه به خبرنگار ایمنا گفت: «در حد توانم سهم خودم را در آرام کردن دلها ادا میکنم.»
او که از سود خود کاسته بود و بعضی از اجناس مغازه را به برخی خانوادهها به قیمت خرید خود یا حتی رایگان میداد، افزود: «این روزها برخی خانوادهها توان خرید کمتری دارن، بعضیها کسب و کارشون با مشکل مواجه شده و همه باید هوای همدیگه رو داشته باشیم تا زمانی که صبح پیروزی فرا برسه.»
مالکی که اجاره خانه را به یک زوج جوان بخشید
یکی از جوانان این مرز و بوم که به تازگی تشکیل خانواده داده بود و در خانهای مستأجر بود هم اینگونه به خبرنگار ایمنا گفت: «این روزها به خاطر خیلی از اتفاقات و تصمیمهای امنیتی برای قطعی اینترنت کسبوکارم رو دچار مشکل کرده، از این بابت ناراحت هستم، اما به خوبی درک میکنم که این اقدام فقط و فقط برای حفظ جان و مال و امنیت کشور انجام شده.»
او افزود: «روزهای اول خیلی نگران بودم، نگران اجاره منزلم، اما چهار روز از شروع جنگ گذشته بود که صاحبخانه با یک پیامک از تصمیم خود مبنی بر اینکه این ماه اجارهای دریافت نکنه، خوشحالمون کرد.»
پویشهای مهربانی در محلههای مختلف ایران / باعث افتخار ماست که بخشی از جامعه بزرگ ایران هستیم
یکی از زنان محلهای در اصفهان، به راه افتادن پویشهای حمایتی برای افراد کمتر برخوردار محلهها را یکی از اقدامات مثبت این روزها دانست و به خبرنگار ایمنا گفت: «این روزها بیشتر از قبل خیران به فکر بقیه هستن و اقدامات حمایتی بیشتری انجام شده.»
او به برخی از این اقدامات اشاره و اضافه کرد: «پخت و توزیع غذا، کمکهای مالی، اهدای لباس و پوشاک و حتی کمکهای مشاورهای رایگان به افرادی که نیاز دارن، فقط بخشی از این اقدامات به شمار میرود.»
او همچنین تصریح کرد: «باعث افتخار همه ماست که بخشی از جامعه بزرگ ایران هستیم، ایرانیان همیشه همبستگی و وحدت خودشون رو حفظ کردن و توی این روزهای سخت هم هوای همدیگه رو بیشتر از قبل دارن.»
چنین صحبتهایی به خوبی نشان میدهد که همدلی فقط احساس نیست، بلکه نوعی مسئولیت اجتماعی است که مردم ایران با جان و دل آن را پذیرفتهاند.
همدلی در فضای مجازی
در این روزها، فضای مجازی فقط محلی برای خبر و اطلاعرسانی نیست، بلکه به بستری برای تقویت امید تبدیل شده است و پویشهایی حمایتی میان مردم رواج یافتهاند و کاربران با انتشار پیامهای دلگرمکننده و تصاویر از یاری رسانی، روحیه صبوری و امید را تقویت میکنند.
سپری از ایمان و مهربانی
این روزها، شاید آسمان پر از صدا و زمین پر از اضطراب باشد، اما در دل مردم نوری میتابد که خاموشی ندارد و کشور و ملت ایران بار دیگر نشان داده است که اتحاد، بزرگترین سلاح ملت است.
صاحبخانهای که اجاره را میبخشد، کارگری که غذای اندکش را با دیگری تقسیم میکند، مادری که برای همسایهاش غذا میفرستد و جوانی که شب تا صبح برای اسکان مردم داوطلب میشود، همه و همه در کنار هم سپری از ایمان و مهربانی ساختهاند.
جنگها میآیند و میروند، اما چیزی که میماند، خاطره روزهایی است که مردم در سختترین شرایط نیز به هم محبت کردند. تاریخ این سرزمین پر از حماسه است، اما در دل هر حماسه، مهربانی آرامی نهفته است که نسلها آن را به یاد خواهند داشت.
نظر شما