به گزارش خبرگزاری ایمنا، حملات اخیر رژیم صهیونیستی به خاک ایران، فراتر از ابعاد نظامی و امنیتی، موج جدیدی از کنشگری را در ساحت فرهنگ و هنر کشور برانگیخته است. این تحولات نشان داد که در لحظات سرنوشتساز، چگونه هنرمندان حول محور تمامیت ارضی و هویت ملی به همگرایی میرسند.
مسئله اساسی اینجاست که در میانه یک نبرد سخت، نقش هنرمند از یک ناظرِ منفعل، به یک روایتگرِ استراتژیک تغییر پیدا میکند؛ کسی که وظیفه دارد میان واقعیت عریانِ میدان و ادراکِ عمومی جامعه، پیوندی معنادار برقرار کند.
در همین راستا مصطفی شوقی، مدیر خانه مستند و مستندساز، دربارۀ اهمیت روایتگری در شرایط بحرانی و تفاوت مستندسازی در جنگ فعلی نسبت به جنگ ۱۲ روزه اظهار کرد: ️وقتی پای «ایران» در میان باشد، بسیاری از ایرانیان با وجود تمام تفاوت سلیقهها و شکافهای اخیر حول این مسئله جمع میشوند.
وی افزود: امروز مهمترین مسئله، ایران است و همهچیز فارغ از هر اختلافی، باید برای ایران باشد. در این شرایط، روایت مستندسازان اگر صادقانه، از دل جامعه و فارغ از نگاههای بسته یا صرفاً ایدئولوژیک باشد، به تقویت ایستادگی، همبستگی ملی و تابآوری جامعه کمک میکند.
️جنگ فعلی از نظر ماهوی با جنگ ۱۲ روزه تفاوتی ندارد، اما رخدادهایی مثل از دست دادن «رهبر شهید کشور» آن را محتواییتر و پیچیدهتر کرده است. برخلاف بیتفاوتیِ برخی نهادها در جنگ قبل، اینبار نهادهای نظامی و متولی میدان با همکاری حوزههای هنری از روز اول پای کار آمدند و مجوزهایی صادر کردند؛ هرچند اساساً معتقدم مستندساز برای ثبت واقعیتِ میدان، نیازمند مجوزهای محدودکننده نیست.

هم چنین مهدی کلهر از اولین مدیران فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و از دوستان قدیمی رهبر انقلاب اسلامی، نوشت: روزگار جدا شدن صف پیروان نور از سیاهچال طلبان ظلمت است، حق پیروز است، در جوش وخروش و اضطراب است جهان، حق پیروز است، همچنانکه آن یار خراسانی و آن یاور رحمانی درباره قاسم سلیمانی فرمود: ۱۰ ها مرتبه شهید سلیمانی از سردار سلیمانی بزرگتر و مانا تر است، باید بگوییم هزاران مرتبه شهید سیدعلی خامنه ای بزرگتر و جاوادانه تر از آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران است، حق پیروز است، الیس صبح بقریب، آیا سپیده دمان نزدیک نیست؟
ابراهیم داروغهزاده، دبیر اسبق جشنواره فیلم فجر نوشت: گاهی تاریخ با خون نوشته میشود، با اشک مادران، با رؤیاهای ناتمام کودکانی که هنوز فرصت بزرگ شدن پیدا نکردهاند. این روزها خبرها بوی دود میدهند و واژهها زیر بار اندوه خم شدهاند. آنچه رخ داده، نه یک «درگیری نظامی»، که جنایتی آشکار است؛ جنایتی که در آن مرز میان قدرت و اخلاق فرو ریخته و بیگناهان تاوان بازیهای سیاسی را پرداختهاند.

نظر شما