به گزارش خبرگزاری ایمنا، صبح روز شنبه ۹ اسفند، دختران خردسال مدرسه شجره طیبه در میناب طبق روال هر روز بیدار شدند تا با کیفهای رنگیشان راهی کلاس درس شوند.
برای آنها مدرسه جایی بود که در آن میخندیدند، میآموختند و رویاهای آینده را در دفترچههایشان مینوشتند، اما ناگهان، یک انفجار سهمگین این فضا را به میدان وحشت و آشوب تبدیل کرد، انفجاری که کلمات را بیمعنا و لحظهها را تبدیل به خاطرههای تلخ میکرد.
مدرسه شجره طیبه میناب و تصویری که برجای ماند
در تنشهای این روزها، موجی از حملات هوایی در بخشهایی از کشور توسط جنایتکاران معروف جهان، آمریکا و رژیم صهیونیستی کودککش، انجام شد که در آنها مدارس، بیمارستانها و اماکن غیرنظامی آسیب دیدند.
در این میان، مدرسه «شجره طیبه» به عنوان نمادی از آینده و امید جامعه، در تیررس حملات قرار گرفت و پس از لحظه انفجار، تصویری که برجا ماند نه یک هدف نظامی، بلکه آجرهای فرو ریخته، دفترهای پارهپاره، کیف و کفشهای رهاشده و صدای گریه والدینی بود که میان آوار دنبال فرزندانشان میگشتند.
این صحنهها که در گزارشها بارها نقل شده است، نمایانگر چهره واقعی دروغگویان و بیرحمانی است که برای منافع خود حتی از خون پاک کودکان هم گذشت نمیکنند و برای بار چندم شاهد بودیم که کودکان بیگناه قربانی اقدامات پلید آمریکا و اسرائیل شدند و همیشه و همهجا یاد آنها در خاطر باقی خواهد ماند.

به دنبال نشانی از پاره تن در میان سنگ و آهن / جگرگوشههایی که طعمه جنایتکاران شدند
پس از این اتفاق تلخ و ناگوار، امدادگران و نیروهای خدمات اضطراری وارد صحنه شدند تا از میان آوار، کودکانی را نجات دهند که هنوز جهان را ندیدهاند و مادران با چشمانی پر از اشک و فریادهای بیتابانه، نام فرزندان خود را صدا میزنند و میان سنگ و آهن به دنبال نشانی از پاره تن خود میگشتند.
«هدف ما مناطق غیرنظامی نیست»؛ این جملهای است که بارها و بارها در رسانهها مطرح شده و زبان به زبان هم چرخیده است، اما اتفاقات این چندروز اخیر، خلاف آن را ثابت میکند، این روزها مناطق غیرنظامی بسیاری مورد حمله آمریکایی صهیونیستی قرار گرفته و جگرگوشههای بسیاری از سرزمین به شهادت رسیدهاند.
جنایتکاران که سالها است دروغگو بودن و کودککشی آنها به جهانیان اثبات شده است، هنوز هم ادعاهای توخالی و دروغین خود را مطرح میکنند، اما امروز واقعیت برای بار دیگر، چیز دیگری را به جهانیان نشان میدهد و شهادت دانشآموزان بیگناه در مدرسه میناب که هر یک آرزوی روزهای خوب را در ذهن داشتند و چیزی از جنگ نمیدانستند، قلب همگان را به درد آورده است.
مدرسه شجره طیبه یک مرکز آموزشی بود و نه پایگاه نظامی، نه انبار مهمات و نه محل استقرار نیروهای مسلح و همین واقعیت ساده به تنهایی ثابت میکند که آمریکا و رژیم منحوس صهیونیستی نه رحم دارد و نه انسانیت و نه وعده میشناسد، نه زن، نه بچه و نه غیرنظامی.

کودکان، مدرسه و حقوق بینالملل بشردوستانه / شهادت گلهای پرپر شده میهن خلاف پروتکلهای بینالمللی را ثابت میکند
طبق اصول پذیرفتهشده در کنوانسیونهای ژنو و پروتکلهای الحاقی، کودکان و مراکز آموزشی باید از حمایت ویژه برخوردار باشند؛ این اسناد صراحتاً تأکید میکنند که مدرسهها و محیطهای آموزشی باید از حمله مصون بمانند، اما شهادت دسته گلهای پرپر شده این میهن، خلاف تمام پروتکلهای بینالمللی بود.
یکی از افرادی که نام او نیز در کنار جنایتکاران به چشم میخورد، در همین روزها اعلام کرده بود که دلش برای ۳ سرباز آمریکایی سوخته است، اما دسته گلهای پرپر شده مدرسه میناب و معلمان و کادر این مدرسه، حتی خم به ابروی او نیاورد، در حالی که همین اتفاق قلب بسیاری از جهانیان را فشرد و واکنشهایی جهانی داشت.

یونسکو: کشتار دانشآموزان در مدرسه ایران نقض جدی حقوق بینالملل است
سازمان جهانی یونسکو در بیانیهای جنایت وحشیانه آمریکایی - صهیونیستی در هدف قرار دادن مدرسه دانش آموزان در میناب را به شدت محکوم و تاکید کرد که هرگونه حمله و کشتار دانش آموزان در مراکز آموزشی نقض جدی حقوق بینالملل است.
یونسکو با تأکید بر اینکه مدارس باید مکانهایی امن، غیرنظامی و به دور از درگیریهای مسلحانه باشند، تصریح کرد که هرگونه حمله به مراکز آموزشی مغایر با اصول حقوق بینالملل بشردوستانه و قواعد مربوط به حفاظت از غیرنظامیان است.
این سازمان همچنین خواستار پایبندی تمام طرفها به تعهدات بینالمللی خود و تضمین امنیت دانشآموزان، معلمان و تأسیسات آموزشی شد و تأکید کرد که کودکان نباید قربانی درگیریها و تنشهای نظامی شوند.

پدران و مادران و روایت بیپایان انتظار / ما داغ تمام تاریخ را یکجا دیدهایم
ساعتها پس از انفجار، پدران و مادرانی که میان خاک و آجر به دنبال فرزندان میگشتند، هنوز امید داشتند که صدای خندههای بیگناه آنها را دوباره بشنوند و آرزوهای کوچک این کودکان در گوش آنها میپیچید و این در حالی بود که آینده این دانشآموزان با آوار ساختمان مدرسه، نابود شده بود.
روایتهایی که در گزارشها و از افراد مختلف نقل شده، نه فقط آمار و ارقام نیست، بلکه بازتاب جانهایی است که در پس هر رقم قرار دارند، کودکانی که آرزوهای معمولی و زیبا داشتند و آرزوهای آنها حالا در نقطه تقاطع جنگ و حقوق بشر در معرض پرسش قرار گرفتهاند.
مدرسهها باید محل رشد، پرورش و امید باشند، اما امید کودکان و معلمان و کادر این مدرسه، زیر آوارها جا ماند و ابراهیم حاتمیکیا در یادداشتی نوشت:
«ما داغ تمامی تاریخ را یکجا دیده ایم.
داغ سیصد هزار لاله پرپر بوستان همیشه بهار ایران زمین.
داغ عروج امام شهیدان؛ خمینی کبیر(ره)، داغ قاسم سلیمانیها، محمدباقریها، رشیدها، سلامیها، حاجی زاده ها ...
و امروز؛ داغ شهادت مظلومانه دخترکان معصوم دبستان میناب و امیران و سردارانمان...
و از همه جان سوزتر، داغ شهادت منادی دلسوز عزت و آقایی مردمان نجیب این میهن خدایی، آقایمان حضرت آیت الله امام خامنه ای(ره).
ما آن شقایقایم که با داغ زاده ایم!
ننگمان باد، اگر در میان این مصاف ملت حسین(ع) با تمامی حرامییان یزید ِزمان، سر به دیوار کوفته، زانوی غم در بغل بگیریم.»

امروز ایران داغدار است؛ داغدار آرزوهایی که به آغوش خاک سپرده شد
اگرچه ممکن است واقعیتهای میدانی، سیاسی و نظامی پیچیده به نظر برسند، یک نکته ساده و انسانی همیشه برجا است که کودکان باید در محیطی امن، آزاد از هراس، رشد کنند و مدرسه نمیتواند میدان رنج و جنگ و درگیری باشد.
امروز ایران داغدار عزیزان و جگرگوشههایی است که رفتند، اما نام آنها تا ابد جاودان باقی میماند، امروز ایران داغدار آرزوهایی است که به خاک سپرده و در سایه اقدامات پلیدانه جنایتکاران جهانی نابود شد، امروز ایران داغدار نفسهایی است که قطع شد، اما همین نفسهای قطع شده و خونهای به ناحق ریخته شده گریبان جنایتکاران را خواهد گرفت.
مورد هدف قرار دادن مراکز غیرنظامی از جمله مدرسه میناب، به خوبی چهره کریه این جنایتکاران را به جهانیان نشان میدهد و همگان به خوبی میدانند که ادعاهای این جنایتکاران چیزی جز ادعاهای دورغین، پوچ و توخالی نیست و در این میان آنچه بیش از همه توجهها را به خود جلب کرده، وحدت، همدلی، همراهی و میهندوستی ملت غیوری است که همواره پای کار ایستادهاند تا میهن اسلامی همچون همیشه سربلند میدان باشد.
خاک امروز کسانی را در آغوش گرفت که درس میهن داشتند / شهدای مدرسه میناب، از دور برایتان مینویسیم؛ امروز قلب ما با پیکر شما به خاک فشرده شد
و امروز میناب شاهد حماسهای بود از مادران و پدران و خانوادههای داغدار که آمده بودند تا در سوگواری خود، بار دیگر ایستادگی خود را ثابت کنند، امروز قاب عکسهایی در دست بود که آرزوی کوچک و بزرگی داشتند و امروز اشکهایی ریخته شد برای کسانی که میشناختند و نمیشناختند و داغدار آنها بودند.
خاک میناب امروز کسانی را در آغوش گرفت که بیگناه، پاک و مصون بودند و آغوش خود را بر آرزوهایی گشود که با آنها به خاک سپرده شدند؛ شهدای مدرسه میناب روز حادثه درس وطن داشتند، درس دفاع از میهن و همدلی و ایستادگی و امروز ایثار و غیرت ایران و ایرانی بار دیگر حماسه آفرید.
شهدای مدرسه میناب، از دور برایتان مینویسیم؛ بدانید که امروز قلب همه ما با شما به آغوش خاک فشرده شد، بدانید که امروز ما هم داغدار شماییم، چهره پاک و معصوم شما از پیش چشمان ما کنار نخواهد رفت و انتقام خون بیگناه شما را از قاتلان پست خواهیم گرفت.

نظر شما