به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، شهرهای بزرگ با نگرش تحولگرایانه به حملونقل عمومی، ایستگاههای خود را به مجموعههایی چندمنظوره با نقشهای گوناگون توسعه دادهاند. این رویکرد موجب شده است فضاهای حملونقل دیگر فقط محل تردد نباشند و به کانونهای فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی فعال تبدیل شوند. این ایستگاهها علاوه بر تمرکز بر معماری پایدار، ترکیبی از فناوریهای دیجیتال، سیستمهای مدیریت هوشمند و امکاناتی همچون بازارچههای محلی، دفاتر کار اشتراکی، موزهها و فضاهای هنری را در خود جای دادهاند تا تجربه مسافران را بهبود دهند و فضاهای شهری با کیفیت بالا خلق کنند.
طراحان و شهرسازان تلاش میکنند برای مقابله با چالشهای ناشی از ساختارهای پیچیده شهری، تراکم جمعیت و فشارهای اقتصادی، ایستگاههای حملونقل عمومی را به مکانی فراتر نقطه جابهجایی مسافر تبدیل کنند. رویکرد شهرهای پیشرو با تأکید بر پایداری، دسترسپذیری و تجربه کاربری مطلوب، موجب شده است حضور فناوریهای نوین، طراحیهای سبز و تعامل اجتماعی در ایستگاهها برجستهتر شوند.
باززندهسازی تاریخی ایستگاه کینگز کراس سنت پانکراس با امکانات نوین؛ لندن
ایستگاه کینگز کراس سنت پانکراس در لندن یکی از نمونههای بارز باززندهسازی تاریخی ایستگاههای قطار است که نهتنها یک هاب حملونقلی در شهر است، بلکه به مرکزی فرهنگی و تجاری بزرگ نیز تبدیل شده است. پروژه مرمت این ایستگاه که در سال ۲۰۱۲ به پایان رسید، تلاش کرده است عناصر معماری و تاریخی قرن نوزدهم حفظ شود و در عین حال امکانات مدرن همچون فروشگاهها، رستورانها، مراکز هنری و رسانهای به آن اضافه شود.
حفظ سازههای اصلی از جمله سقف بزرگ قوسی شکل با استفاده از فناوریهای اسکن لیزری و تحلیل استحکام سازه انجام شده و ساختار جدید در هماهنگی کامل با بخشهای تاریخی طراحی شده است، همچنین سیستمهای پیچیده تهویه، روشنایی و امنیت، بهبود دسترسی برای افراد دارای نیازهای خاص و سامانههای هوشمندی که مسافران را در مسیرهای متعدد ایستگاه هدایت میکند، نشاندهنده تلفیق هنر و فناوری در این پروژه است.
این ایستگاه به نوعی یک موزه زنده محسوب میشود که فضای تفریحی، مراکز خرید، گالریهای هنری معاصر، سالنهای کنفرانس و رستورانهای متنوع را در کنار خدمات حملونقل سریع فراهم کرده است و به یک مجتمع چندکاربری تبدیل شده است. طراحی داخلی استفاده از نور طبیعی، سقفهای بلند و متریالهای شفاف، فضایی روشن و باز به وجود آورده است که تجربه توقف در ایستگاه را به میزان قابلتوجهی ارتقا میدهد.
سیستمهای هوشمند نگهبانی و کنترل دسترسی، دوربینهای مبتنی بر هوش مصنوعی و شبکههای بیسیم پرسرعت، از پیچیدهترین سامانههای امنیتی در این ایستگاه هستند. علاوه بر این، نرمافزارهای مدیریت ترافیک مسافری و سیستمهای اطلاعرسانی هوشمند، مسافران را با کمترین سردرگمی به مقصدشان هدایت میکنند.
هنر عمومی و فضای اجتماع در ایستگاه متروی ورد استریت؛ نیویورک
ورد استریت در نیویورک نمونهای از ادغام هنر عمومی و فضای اجتماعی در ایستگاه مترو است. این ایستگاه پررفتوآمد قسمتی از پروژه متروی نیویورک است که با همکاری هنرمندان محلی، دیوارنگاریها، موزائیکها و نصبهای هنری مدرن تزئین شده است. این پروژه علاوه بر جنبه زیباییشناختی، با هدف ایجاد فضای دلپذیر و افزایش رضایت مسافران از انتظار طولانی یا تغییر خطوط برنامهریزی شده است.
آثار نصب شده بر دیوارها و سقفها شامل دیوارنگاریهای دیجیتال، نمایشگرهای OLED و صفحات لمسی است که به بازدیدکنندگان امکان تغییر محتوا و تعامل با آثار هنری را میدهد. این آثار بهطور معمول با موضوعات اجتماعی و تاریخ منطقه مرتبط هستند.
متریال به کار رفته در ساخت آثار شامل پوششهای مقاوم در برابر ضربه، آنتیباکتریال و ضدآب است تا در برابر شرایط سخت ایستگاههای زیرزمینی دوام داشته باشند. همچنین سیستم روشنایی الایدی با کنترلهای دیجیتال موجب مصرف بهینه انرژی در این ایستگاه شده است.
سالنهای انتظار مجهز به صندلیهای ارگونومیک، سیستمهای اعلان صوتی و تصویری با کیفیت بالا و پشتیبانی از سیستمهای ناوبری برای افراد دارای معلولیت هستند تا تجربه مسافرت شهری را بهبود دهند. سیستم مدیریت جمعیت با دوربینهای حرارتی و الگوریتمهای هوش مصنوعی به کاهش مصرف انرژی ایستگاه کمک میکند. تعامل میان حملونقل و هنر شهری، این ایستگاه را به نمونهای موفق در مسیر انسانمحورسازی فضاهای شهری تبدیل کرده است.
هاب فناوری و فضای کار اشتراکی در ایستگاه مالمازیا؛ شیکاگو
ایستگاه مالمازیا در شیکاگو بهعنوان یکی از نخستین ایستگاههای متروی آمریکا شناخته میشود که فضای کار اشتراکی و مراکز فناوری را در خود جای داده است. این ایستگاه در راستای معرفی اقتصاد دیجیتال و تطبیق با نیازهای مدرن کاربران ایجاد شده است.
ساختمان ایستگاه با استفاده از فناوری ساخت سبز، نمای شیشهای بزرگ، سیستم پنلهای خورشیدی، سیستمهای بازیافت آب خاکستری و تهویه هوشمند محیطی، بهعنوان یک نمونه شاخص از معماری پایدار شناخته میشود. نمای ساختمان با استفاده از شیشههای جاذب حرارت و پردههای سایهبان خودکار در تابستان و زمستان تنظیم میشود و به این ترتیب مصرف انرژی را به حداقل رسانده است.
در بخشهایی از ایستگاه، دفاتر کار اشتراکی با امکاناتی چون اینترنت پرسرعت، اتاقهای کنفرانس هوشمند و فضای استراحت مدرن قرار دارند. فضای کار اشتراکی شامل اتاقهای جلسات مجهز به سیستمهای ویدئوکنفرانس، شبکه پرسرعت، اتاقهای استراحت و فضای تعامل تیمی است. این فضاها به گونهای طراحی شدهاند که قابلیت استفاده برای فریلنسرها، تیمهای کوچک و کارمندان شرکتهای فناوری را داشته باشند.
سیستمهای مدیریت هوشمند کنترل دسترسی، تشخیص چهره و اپلیکیشنهای موبایلی ورود و خروج، امنیت این مجموعه را تضمین میکند. فضای پارکینگ دوچرخه و شارژ خودروهای برقی تکمیلکننده خدمات سبز در این ایستگاه است. این ترکیب سبب شده است که مسافران و کارمندان محیطی ترکیبی برای کار و سفر داشته باشند. فضای کار به گونهای طراحی شده است که بتواند انعطافپذیری فضایی را برای کار گروهی و فردی فراهم کند. سیستمهای امنیتی الکترونیکی، دسترسی به فضا را کنترل میکنند. این ایستگاه به معنی واقعی کلمه مجموعهای هوشمند از فضای کار اشتراکی، حملونقل عمومی و معماری پایدار است که توانسته است کیفیت خدمات شهری را به میزان قابلتوجهی ارتقا بخشد.
بازار اجتماعی و فضای سبز شهری در ایستگاه بریگا؛ سائو پائولو
در سائو پائولو، یکی از پرجمعیتترین شهرهای آمریکای لاتین، ایستگاه متروی «بریگا» بهعنوان یک مرکز حملونقل و بازار اجتماعی میان طبقات مختلف جامعه شناخته شده است. پیرامون ایستگاه از دیدگاه منظر شهری به گونهای طراحی شده است که با بازارچههای محلی، کافهها و فضای سبز محلی در هم ادغام شود. این اتصال و کاربریهای ترکیبی منجر به گردش پایدار مردم، ارتقای فرهنگی و کاهش فاصله اجتماعی در شهر شده است.
ایستگاه بریگا به گونهای طراحی شده است که بهصورت مستقیم دسترسی به بازارچههای روزانه و دائمی را فراهم میکند. سیستمهای پایدار همچون جمعآوری و بازیافت آب باران، تصفیه طبیعی با بسترهای گیاهی، استفاده از مصالح و پوشش گیاهی بومی برای بهبود کیفیت هوا و کنترل دما، از اجزای کلیدی پروژه میباشد. سیستمهای تهویه طبیعی و پنجرههای بزرگ موجب کاهش مصرف انرژی و بهبود کیفیت هوای داخل ایستگاه شدهاند. استفاده از مصالح محلی، طراحی بومیسازگار با شرایط اقلیمی گرم و مرطوب و بهینهسازی جریان حرکت مسافران برای کاهش ازدحام از نمودهای تخصصی این پروژه است.
بازارهای اطراف ایستگاه علاوه بر ارائه کالاهای محلی و دستساز، محلی برای آموزشهای کارآفرینی و توسعه کسبوکارهای خرد محسوب میشوند. این پروژه موجب افزایش درآمد ساکنین اطراف و احیای اقتصادی محل شده است. ایستگاه بریگا نمونهای برجسته از ادغام حملونقل با اقتصاد محلی و حفظ محیط زیست در قلب یک شهر بزرگ است و تأثیر چشمگیری بر تقویت اقتصاد محلی دارد.
مترو بهمثابه موزه باستانشناسی زنده در ایستگاه سنجیووانی؛ رم
ایستگاه متروی سنجیووانی در شهر رم یکی از شاخصترین نمونههای «ایستگاه–موزه» در جهان است. در جریان حفاری ایستگاه تا عمق حدود ۳۰ متر، لایههای متعددی از تاریخ شهر از دوران معاصر تا جمهوری و امپراتوری روم کشف شد. بهجای انتقال یافتهها به موزهای مستقل، پروژه با رویکرد «موزه در محل» بازطراحی شد تا آثار در همان بستری که کشف شدهاند نمایش داده شوند. این ایستگاه در سال ۲۰۱۸ افتتاح شد.
سازماندهی فضایی ایستگاه بر اساس مفهوم لایهنگاری تاریخی شکل گرفته است. هر طبقه ایستگاه نمایانگر یک دوره تاریخی است و دیوارها با گرافیکهای خط زمان، نقشههای باستانشناسی و توضیحات چندزبانه پوشانده شدهاند. در طول مسیر پلهبرقیها و راهروهای ارتباطی، ویترینهای شیشهای مقاوم با کنترل رطوبت و دما تعبیه شده که اشیایی همچون ابزارهای فلزی، ظروف سفالی، سکهها، بقایای سازههای چوبی و حتی بخشهایی از سازههای آبی باستانی را در معرض نمایش عموم قرار میدهند.
طراحی سازه نیازمند پایدارسازی دقیق خاک و حفاظت از آثار در برابر ارتعاش قطار بوده است. دیوارهای دیافراگمی بتنی و سیستمهای ایزولاسیون لرزهای برای کاهش انتقال ارتعاش به لایههای تاریخی استفاده شدهاند. نورپردازی الایدی با شدت کنترلشده، همزمان به حفاظت آثار کمک میکند و خوانایی فضایی را افزایش میدهد.
ایستگاه سنجیووانی علاوه بر عملکرد حملونقل، به یک گالری پیوسته زیرزمینی تبدیل شده است که روزانه هزاران مسافر را در تماس مستقیم با تاریخ ۲۵۰۰ ساله رم قرار میدهد. این همنشینی زیرساخت مدرن و میراث باستانی، نمونهای پیشرفته از ادغام معماری معاصر، مهندسی ژئوتکنیک و کاربری موزه در بستر شهری است.
نظر شما