آیا دوربین‌ها واقعا شهرها را امن‌تر کرده‌اند؟

صنعت دوربین مداربسته به‌طور مداوم در حال رشد است و مزایای بسیاری برای شهرها دارد. ادغام این فناوری با هوش مصنوعی، نتایج قابل‌توجهی در حل مشکلات شهری نظیر ترافیک و تآمین امنیت به همراه دارد.

‌به گزارش سرویس ترجمه خبرگزار، تضمین امنیت عمومی مستلزم تلاش زیادی از سوی مجریان قانون، مقامات محلی و شهروندان ساکن در جامعه است. استفاده از سیستم‌های دوربین‌های امنیتی، نظارت بر امنیت فضاهای عمومی در شهرها را آسان‌تر کرده است و از شهروندان در برابر تهدیداتی که به رفاه آنها وارد می‌شود، محافظت می‌کند.

آمار استفاده از سیستم نظارت تصویری در ۱۵۰ شهر پرجمعیت جهان نشان می‌دهد که نام شهرهای چین در ۲۰ ردیف برتر فهرست شهرهایی است که به‌شدت تحت نظارت دوربین مدار بسته قرار دارد، تایی‌یوان با ۱۱۷ دوربین به ازای هر هزار نفر در صدر این فهرست قرار دارد. شهرهای هند نیز جزو شهرهای پراستفاده از دوربین‌های مداربسته برای نظارت تصویری هستند و ایندور، حیدرآباد و دهلی به ترتیب در جایگاه چهارم، دوازدهم و شانزدهم فهرست قرار دارند. لندن با ۷۳ دوربین به ازای هر هزار نفر در جایگاه سوم این فهرست قرار دارد.

استقرار دوربین‌های مدار بسته در شهرهای هوشمند، با دو هدف افزایش احساس امنیت و جمع‌آوری داده همچون داده‌های ترافیکی انجام می‌شود و برآورده شدن این اهداف به مدیریت شهری بهینه و کارآمد کمک خواهد کرد. برای مثال اگر جرمی در منطقه‌ای که دوربین نظارت عمومی نصب شده است، انجام شود، احتمال دستگیری مجرم بسیار بیشتر است. بدون دوربین‌های نظارتی در مکان‌های عمومی، دستیابی به توصیف کیفی از فردی که مرتکب جرم شده است، حتی اگر شاهدان عینی وجود داشته باشد، بسیار دشوار است.

آیا دوربین‌ها واقعا شهرها را امن‌تر کرده‌اند؟

گرفتن مجرمان یکی از بهترین مزایای دوربین‌های مدار بسته در مکان‌های عمومی است. بمبگذاری در ماراتن بوستون نمونه خوبی است که اهمیت این موضوع را نشان می‌دهد. FBI تنها سه روز طول کشید تا عکس‌های مبهم دو مظنون را که توسط دوربین نظارتی نصب شده در یک فروشگاه بزرگ گرفته شده بود، منتشر کند. هنگامی که افراد بدانند که دوربین‌های نظارت زنده در یک منطقه خاص وجود دارد، به‌دلیل ترس از دستگیر شدن، تمایل کمتری به ارتکاب جنایت در نزدیکی محل خواهند داشت.

با این حال، موضوع پردازش و مدیریت داده‌های خصوصی افرادی که از آنها فیلم‌برداری شده است موضوع حساسی است، به‌ویژه در دوربین‌های تشخیص چهره که صددرصد دقیق نیستند. در همین راستا بعضی از شهرها و کشورها قوانین و مقرراتی را برای نظارت تصویری وضع کرده‌اند یا قوانین موجود را تغییر داده‌اند. برای مثال ایالت نیواورلئان در سال ۲۰۲۰ قانونی تصویب کرد که طبق آن استفاده از سیستم تشخیص چهره توسط اداره پلیس ممنوع بود، اما در سال ۲۰۲۲ این قانون تغییر کرد و اکنون افسران پلیس می‌توانند با کسب اجازه از مافوق، از این فناوری برای بررسی جرایم خشونت‌آمیز کمک بگیرند.

دوربین مداربسته هوشمند که IVS (نظارت تصویری هوشمند) نیز نامیده می‌شود، با افزودن مؤلفه هوش مصنوعی به سایر ویژگی‌های پیچیده، امکان نظارتی جدیدی برای ذی‌نفعان فراهم می‌کند. برای مثال خطی در جهت تعیین شده تعریف می‌شود و به کمک داده‌های دوربین‌های نظارتی، در صورت عبور شیء یا فرد از آن خط، زنگ هشدار فعال می‌شود. از دیگر کاربردهای نسل دوربین‌های هوشمند می‌توان به تشخیص چهره از روی عکس، شناسایی اشیا رها شده در یک دوره زمانی مشخص و اعلان هشدار در صورت پوشاندن یا جابه‌جایی دوربین اشاره کرد. علاوه بر این، نسل پنجم اینترنت به کمک نظارت تصویری هوشمند می‌آید، افزایش سرعت و پهنای باند در سیستم مخابراتی نسل پنجم، پخش ویدئو با کیفیت فوق‌العاده بالا را امکان‌پذیر می‌سازد، امکان بروز اختلال در داده‌های دوربین‌های نظارتی را به حداقل می‌رساند و دامنه تجزیه‌وتحلیل ویدئو و عملکرد هوش مصنوعی را گسترش می‌دهد. بعضی از شهرها برای جلوگیری از سرعت غیرمجاز یا عبور از چراغ قرمز، دوربین‌هایی را روی پایه چراغ‌های راهنمایی قرار داده‌اند، همچنین مقامات می‌توانند با دوربین‌های نظارت زنده وضعیت جاده‌ها را رصد کنند. بنابراین می‌توانند گزارش‌های ترافیکی بی‌درنگ را به همراه هوش مصنوعی تهیه کنند و علاوه بر تهیه نقشه‌های ترافیکی، به مردم کمک کنند هنگام بیرون رفتن زمان و جاده مناسب را انتخاب کنند.

آیا استفاده از دوربین‌های مدار بسته در شهرها ضرورت است؟

لندن، انگلیس

تا سال ۲۰۲۰ فقط در چین از دوربین‌های نظارتی به‌عنوان سیستم تشخیص چهره استفاده می‌شد، پس از آن لندن نیز از این سیستم به‌عنوان یک راه‌حل پیشگیرانه در حملات تروریستی استفاده کرد. با توجه به جایگاه ویژه اقتصادی و سیاسی لندن، مسئله نظارت تصویری و تدابیر امنیتی یکی از مهمترین مسائل روز این شهر به شمار می‌آید. در حال حاضر، لندن یکی از وسیع‌ترین و پیچیده‌ترین شبکه‌های نظارتی در جهان را دارد که شامل صدها هزار دوربین مداربسته (CCTV) می‌شود. تخمین‌های معتبر نشان می‌دهد که حدود ۹۴۰ هزار تا نزدیک به یک میلیون دوربین نظارتی در سرتاسر لندن نصب شده است؛ به‌طوری که برای هر ۱۰ نفر ساکن، یک دوربین وجود دارد و این موضوع موجب می‌شود لندن یکی از پرمصرف‌ترین و پرتراکم‌ترین شهرها از نظر نظارت بصری در غرب جهان باشد. این تعداد شامل دوربین‌های نصب‌شده در معابر عمومی، ایستگاه‌های حمل‌ونقل، مراکز خرید، ساختمان‌های تجاری و سیستم‌های خصوصی امنیتی می‌شود. بخش بزرگی از این دوربین‌ها توسط سازمان‌های خصوصی راه‌اندازی شده‌اند و سهم دوربین‌های تحت مدیریت مستقیم دولت یا شهرداری بسیار کمتر است.

این شبکه عظیم دوربین‌های CCTV برای چندین هدف اصلی طراحی و استفاده می‌شود. نخستین هدف، پیشگیری و کاهش جرم و جنایت است؛ با نظارت مداوم بر فضاهای عمومی، پلیس و مقامات محلی می‌توانند سریع‌تر به سرقت، خشونت و جرایم دیگر واکنش نشان دهند و شواهد ویدئویی برای تحقیقات جمع‌آوری کنند. هدف دیگر، مدیریت ترافیک و کنترل جریان جمعیت در مناطق پرتردد همچون مراکز تجاری، ایستگاه‌های مترو و رویدادهای عمومی است که به کاهش ازدحام و افزایش ایمنی کمک می‌کند. به‌علاوه، این شبکه به‌عنوان بخشی از تلاش‌های ضدتروریسم پس از حملات قبلی در انگلستان مورد توجه ویژه قرار گرفته است و برای تقویت امنیت شهری در سطح کلان کاربرد دارد.

در سال‌های اخیر، فناوری تشخیص چهره زنده نیز به‌طور فزاینده‌ای در این سیستم‌ها به‌کار گرفته شده است. این تکنولوژی به دوربین‌ها اجازه می‌دهد چهره افراد را به‌صورت بی‌درنگ ضبط و تحلیل کنند و با داده‌های موجود در پایگاه‌های اطلاعاتی پلیس همچون لیست مظنونان یا افراد تحت تعقیب مقایسه کند. گزارش‌ها نشان می‌دهند که در بازه زمانی یک سال، بیش از سه میلیون چهره توسط این سیستم‌ها در لندن اسکن شده و این عملیات به دستگیری هزاران نفر منجر شده است. این کاربرد فناوری، بحث‌های جدی درباره حریم خصوصی، نظارت جمعی و نبود چهارچوب قانونی مشخص را به‌وجود آورده است، زیرا هنوز در انگلستان قوانین جامعی برای نظارت و استفاده از تشخیص چهره وجود ندارد و مقابله با سوءاستفاده از داده‌های بیومتریک چالش‌برانگیز است.

آیا استفاده از دوربین‌های مدار بسته در شهرها ضرورت است؟

پکن، چین

بررسی‌های بین‌المللی در سال‌های اخیر نشان می‌دهد که از حدود یک میلیارد دوربین مداربسته فعال در سراسر جهان، نزدیک به نیمی از آنها در کشور چین نصب شده‌اند. این رقم شامل دوربین‌های دولتی، شهری، سامانه‌های حمل‌ونقل، مجتمع‌های مسکونی، مراکز تجاری و همچنین شبکه‌های خصوصی متصل به پلتفرم‌های ابری می‌شود. طی دو دهه گذشته، دولت چین سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در توسعه زیرساخت‌های نظارتی انجام داده و پروژه‌هایی همچون «Skynet» و «Sharp Eyes» را برای ایجاد پوشش سراسری تصویری در شهرها و مناطق روستایی اجرا کرده است. این سامانه‌ها به فناوری‌های پیشرفته‌ای همچون تشخیص چهره، تشخیص رفتار غیرعادی، تحلیل تجمع جمعیت و شناسایی پلاک خودرو مجهز هستند و داده‌ها را به مراکز فرماندهی پلیس منتقل می‌کنند.

در میان شهرهای چین، پکن به‌عنوان پایتخت سیاسی و یکی از پرجمعیت‌ترین کلان‌شهرهای کشور، نمونه‌ای برجسته از به‌کارگیری گسترده این فناوری‌ها محسوب می‌شود. شبکه دوربین‌های این شهر نه‌تنها خیابان‌ها و میادین اصلی، بلکه ایستگاه‌های مترو، فرودگاه‌ها، مدارس، مجتمع‌های اداری و محله‌های مسکونی را پوشش می‌دهد. هدف اعلام‌شده از این نظارت گسترده، حفظ نظم عمومی، پیشگیری از جرم، مقابله با تهدیدهای امنیتی و افزایش سرعت واکنش نیروهای پلیس است. در عمل، سامانه‌های هوشمند قادرند چهره افراد را در کسری از ثانیه با پایگاه‌های داده مقایسه کنند و در صورت تطابق با فهرست افراد تحت تعقیب، هشدار صادر کنند.

علاوه بر امنیت عمومی، یکی از کارکردهای مهم این شبکه در پکن اجرای قوانین راهنمایی و رانندگی است. دوربین‌های هوشمند تخلفات سرعت، عبور از چراغ قرمز، استفاده غیرمجاز از خطوط ویژه و استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی را ثبت می‌کنند و جریمه‌ها به‌صورت خودکار صادر می‌شود. این سیستم‌ها همچنین به مدیریت ترافیک، کاهش ازدحام و برنامه‌ریزی شهری کمک می‌کنند. گسترش بی‌سابقه نظارت تصویری در چین همواره موضوع بحث‌های بین‌المللی درباره حریم خصوصی، آزادی‌های مدنی و میزان دسترسی دولت به داده‌های شخصی شهروندان بوده است.

آیا استفاده از دوربین‌های مدار بسته در شهرها ضرورت است؟

حیدرآباد، هند

حیدرآباد با جمعیتی حدود هفت میلیون نفر، یکی از کلان‌شهرهای مهم جنوب هند و مرکز ایالت تلانگانا است که طی دهه گذشته به یکی از نمونه‌های برجسته گسترش نظارت تصویری در آسیا تبدیل شده است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده در سال ۲۰۲۱، حیدرآباد با ۳۶.۵۲ دوربین به‌ازای هر هزار نفر در میان شهرهای دارای بیشترین تراکم دوربین مداربسته در جهان قرار گرفت. این آمار شامل دوربین‌های نصب‌شده توسط پلیس شهری، شهرداری، نهادهای دولتی و همچنین شبکه گسترده دوربین‌های خصوصی در مراکز تجاری، مجتمع‌های مسکونی و معابر عمومی است. مقام‌های شهری اعلام کرده‌اند که مجموع دوربین‌های نصب‌شده در محدوده کلان‌شهری به صدها هزار دستگاه می‌رسد و این رقم همچنان در حال افزایش است.

استراتژی نصب انبوه دوربین‌های مداربسته از سال ۲۰۱۳ و پس از یک حمله تروریستی مرگبار در شهر آغاز شد که نگرانی‌های امنیتی را به‌شدت افزایش داد و مسئولان را به سمت تقویت زیرساخت‌های نظارتی سوق داد. پلیس حیدرآباد با اجرای طرح «شبکه یکپارچه نظارت شهری» اقدام به اتصال دوربین‌ها به مراکز کنترل مرکزی کرد که به‌صورت ۲۴ ساعته تصاویر را رصد می‌کنند و امکان بزرگ‌نمایی، ردیابی خودروها از طریق پلاک‌خوان و تحلیل رفتاری جمعیت را دارند. علاوه بر این، بسیاری از دوربین‌ها به فناوری تشخیص چهره و سیستم‌های تحلیلی مبتنی بر هوش مصنوعی مجهز شده‌اند تا افراد تحت تعقیب یا خودروهای سرقتی سریع‌تر شناسایی شوند.

مسئولان شهر نتیجه این نظارت گسترده را کاهش محسوس جرم عنوان می‌کنند. به گفته مقامات پلیس، میزان جرایم خاص همچون سرقت جواهرات پس از گسترش دوربین‌های مدار بسته از حدود ۱۰۳۳ مورد در سال به کمتر از ۵۰ مورد کاهش پیدا کرده است، همچنین گزارش شده است که کشف جرم و شناسایی مظنونان در پرونده‌های سرقت، آدم‌ربایی و جرایم خیابانی سرعت بیشتری گرفته و درصد حل پرونده‌ها افزایش پیدا کرده است. با این حال، گسترش چنین سطحی از نظارت تصویری همزمان بحث‌هایی درباره حریم خصوصی شهروندان، مدیریت داده‌های بیومتریک و نبود چهارچوب‌های شفاف نظارتی را در میان فعالان حقوق دیجیتال در هند برانگیخته است.

آیا استفاده از دوربین‌های مدار بسته در شهرها ضرورت است؟

کد خبر 948085

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.