به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در یکی از سایتهای صنعتی رهاشده در شهر چسکا کامنیتسه جمهوری چک، مجموعهای از سازههای معاصر با رویکردی پایدار شکل گرفته که هدف آن بازتعریف تجربه حضور انسان در فضا است. این محوطه که پیشتر بخشی از زیرساختهای تولیدی و در مقطعی از تاریخ محل فعالیتهای اجباری دوران جنگ بوده، اکنون با مداخلهای معماری به فضایی برای ارتباط و تأمل بدل شده است.
طراحی این سازهها بر پایه استفاده گسترده از چوب و ساختارهای سبک انجام شده است؛ متریالی که هم با طبیعت پیرامون همخوانی دارد و هم امکان ساخت سریع، کمهزینه و کماثر بر محیط را فراهم میکند. فرمها به گونهای شکل گرفتهاند که نور طبیعی را در ساعات مختلف روز هدایت و کنترل کنند و هر فضا تجربهای متفاوت از روشنایی، سایه و گرما ایجاد کند.
در این مجموعه، بعضی فضاها حالتی بسته و خلوت دارند و برای آرامش و تمرکز طراحی شدهاند، در حالی که بعضی دیگر با ساختارهای گستردهتر، افراد را به گفتوگو و حضور جمعی دعوت میکنند. این تنوع فضایی، محیطی پویا و انسانی به وجود آورده است که فراتر از یک مداخله صرف معماری عمل میکند.
یکی از ویژگیهای شاخص این طرح، حداقل دخالت در زمین و حفظ ساختار کلی سایت تاریخی است. سازهها بدون تخریب گسترده و با قابلیت جابهجایی یا جمعآوری اجرا شدهاند؛ رویکردی که هم به احترام به گذشته مکان توجه دارد و هم با اصول توسعه پایدار همراستا است.
این نمونه از بازآفرینی شهری نشان میدهد که فضاهای رهاشده صنعتی میتوانند با مداخلاتی هوشمندانه و کمهزینه به کانونهای جدید اجتماعی و فرهنگی تبدیل شوند؛ بدون آنکه نیاز به تخریب گسترده یا ساختوساز سنگین داشته باشند.
کارشناسان حوزه معماری معتقدند چنین پروژههایی میتوانند الگویی برای شهرهایی باشند که با سایتهای متروکه تاریخی روبهرو هستند و به دنبال راههایی برای احیای آنها با حفظ هویت گذشته و پاسخگویی به نیازهای امروز شهروندان هستند.
نظر شما