به گزارش خبرگزاری ایمنا، ازدواج یکی از مهمترین و سرنوشتسازترین تصمیمهای زندگی هر فرد است و این انتخاب نه تنها مسیر زندگی شخصی را تعیین میکند، بلکه بر آینده خانوادگی، اجتماعی و حتی حرفهای افراد نیز اثرگذار است. اگر این تصمیم بدون شناخت کافی گرفته شود، احتمال بروز مشکلات و اختلافات در آینده بسیار بالا خواهد بود و شناخت پیش از ازدواج به معنای بررسی دقیق شخصیت، ارزشها، باورها و اهداف طرف مقابل است تا فرد بتواند با آگاهی کامل وارد مرحلهای شود که نیازمند تعهد، مسئولیتپذیری و سازگاری بلندمدت است.
هر انسان مجموعهای از ویژگیهای شخصیتی، عادات روزمره، باورهای فرهنگی و اهداف فردی است و پیش از ازدواج باید این ویژگیها بهطور کامل شناخته شوند تا زوجین بتوانند میزان سازگاری خود را بسنجند، به عنوان مثال، تفاوت در نگرش نسبت به مسائل مالی، تربیت فرزند یا حتی سبک زندگی روزمره میتواند در آینده به چالشهای جدی تبدیل شود. شناخت فردی به معنای پرسش و گفتوگوهای عمیق، مشاهده رفتار در شرایط مختلف و بررسی میزان همخوانی ارزشها و اهداف است.
ازدواج تنها پیوند دو فرد نیست، بلکه اتصال دو خانواده با فرهنگها، ارزشها و سبکهای تربیتی متفاوت است و خانوادهها نقش مهمی در شکلگیری شخصیت و باورهای فرزندان دارند و پس از ازدواج نیز همچنان در زندگی زوجین تأثیرگذار خواهند بود. شناخت خانوادهها پیش از ازدواج کمک میکند تا زوجین از میزان تفاهم فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آگاه شوند و بسیاری از اختلافات پس از ازدواج ناشی از تفاوتهای خانوادگی است که اگر پیشتر شناسایی و مدیریت شوند، میتوانند به جای تهدید، به فرصت تبدیل شوند.
مشاوره پیش از ازدواج یکی از ابزارهای ارزشمند برای شناخت صحیح است و متخصصان روانشناسی و مشاوره با استفاده از آزمونهای علمی، گفتوگوهای هدفمند و تحلیلهای دقیق، نقاط قوت و ضعف رابطه را آشکار میکنند. این فرایند به زوجین کمک میکند تا نه تنها شناخت بهتری از یکدیگر داشته باشند، بلکه مهارتهای ارتباطی و حل مسئله را نیز بیاموزند. کمک گرفتن از متخصصان مانع از تصمیمهای عجولانه میشود و انتخابی آگاهانه و پایدار را ممکن میسازد.
شناخت پیش از ازدواج یکی از اساسیترین و تعیینکنندهترین عوامل در شکلگیری زندگی مشترک پایدار است
محسن دهقانی، روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه شناخت پیش از ازدواج یکی از اساسیترین و تعیینکنندهترین عوامل در شکلگیری یک زندگی مشترک پایدار است، به خبرنگار ایمنا میگوید: مشکلاتی که امروز در بسیاری از زندگیهای مشترک شاهد آن هستیم، ریشه در ضعف شناخت اولیه دارد که یا به درستی انجام نشده یا به طور کلی نادیده گرفته شده است.
وی با بیان اینکه تحقیقات متعدد نشان میدهد بخش قابلتوجهی از تعارضها و نارضایتیها، به ویژه در دو سال نخست زندگی مشترک، ناشی از همین خلأ شناختی است، میافزاید: این خلأ شناختی میتوانست با برنامهریزی و آگاهی پیشگیری شود و تحولات اجتماعی، فرهنگی و سبک زندگی در سالهای اخیر باعث شده است که الگوهای سنتی انتخاب همسر دیگر پاسخگوی نیازهای نسل امروز نباشد.
روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه نوع نگاه افراد به زندگی، میزان اطلاعات، انتظارات و حتی تعریف آنها از خوشبختی تغییر کرده است، تصریح میکند: به همین دلیل، شناخت پیش از ازدواج نیازمند زمان، ساختار و چارچوب مشخص است و یکی از راهکارهای مهم در این زمینه، دوره نامزدی و آشنایی شش تا ۹ ماهه است.
دوران آشنایی؛ فرصتی هدفمند برای شناخت عمیقتر طرفین / در دوران نامزدی به چه موضوعاتی باید پرداخته شود؟
دهقانی با اشاره به اینکه این دوره به معنای محرمیت نیست، بلکه فرصتی هدفمند برای شناخت عمیقتر طرفین در نظر گرفته میشود، ادامه میدهد: این بازه زمانی باید متناسب با شرایط زوجین تنظیم شود و در مواردی که تفاوتهای فرهنگی وجود دارد یا تعارضهای جزئی مشاهده میشود، این زمان اهمیت بیشتری پیدا میکند و با این حال، صرف گذر زمان کافی نیست.
وی با بیان اینکه دوره نامزدی زمانی اثربخش خواهد بود که در آن گفتوگوهای جدی، بررسی ارزشها، مواجهه با موقعیتهای واقعی و شناخت الگوهای رفتاری شکل بگیرد، میگوید: پژوهشهای علمی نشان میدهد زوجهایی که این دوره را آگاهانه طی میکنند، از پایداری و رضایت زناشویی بالاتری برخوردار هستند.
روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه در فرایند شناخت، تحقیق یکی از ابزارهای مهم است، اما نباید تنها ابزار تلقی شود، اضافه میکند: تحقیق از محل تحصیل، محل کار، دوستان و همسایگان میتواند اطلاعات ارزشمندی در اختیار خانوادهها قرار دهد و با این حال، کیفیت تحقیق و سلامت روان فردی که مسئول آن است، اهمیت ویژهای دارد.
ازدواج بدون توانایی گفتوگو و بیان شفاف نیازها، میتواند به نارضایتیهای عمیق و مزمن منجر شود / نقش خانوادهها در مرحله معارفه، نقشی کلیدی و تسهیلکننده است
احمد پدرام، روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه موضوع ازدواج، به ویژه در دوران آشنایی پیش از آن، یکی از حساسترین و پیچیدهترین مراحل زندگی هر فرد به شمار میرود، به خبرنگار ایمنا میگوید: بسیاری از مشکلاتی که جوانان در بیان خواستهها و تصمیمگیری برای ازدواج تجربه میکنند، ممکن است ریشه در اضطراب اجتماعی یا ناتوانی در مواجهه داشته باشد.
وی با بیان اینکه چنین افرادی پیش از ورود به یک رابطه جدی، لازم است به خودشناسی برسند و در صورت نیاز، از مشاوره تخصصی بهره بگیرند، میافزاید: ازدواج بدون توانایی گفتوگو و بیان شفاف نیازها، میتواند به نارضایتیهای عمیق و مزمن منجر شود و باید توجه داشت که ازدواج هرگز یک تصمیم فردی صرف نیست، بلکه یک فرایند گروهی و خانوادگی است.
روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه نقش خانوادهها در مرحله معارفه، نقشی کلیدی و تسهیلکننده است، تصریح میکند: حضور پدر و مادرها کمک میکند فضا رسمیتر، امنتر و شفافتر شود و دو طرف بتوانند بدون فشار، اطلاعات مهمی درباره خانواده، شغل، علایق و سبک زندگی خود ارائه دهند و این تعامل تدریجی، از شکلگیری سوءتفاهمها و قضاوتهای سطحی جلوگیری میکند.
واقعبینی در مسیر شناخت پیش از ازدواج، شرط اصلی موفقیت است / ازدواج فرایندی چندمرحلهای شامل آشنایی، عقد و سپس زندگی مشترک است
پدرام با اشاره به اینکه در خصوص ازدواج دوم افراد، حساسیت موضوع دوچندان میشود و این حساسیت به ویژه زمانی که پای فرزند در میان باشد، بیشتر خواهد بود، ادامه میدهد: افراد توجه داشته باشند که چنین ازدواجهایی بدون مشورت تخصصی میتواند آسیبزا باشد و بررسی وضعیت عاطفی فرزند، رابطه او با والدین، نوع ارتباط والدین جداشده و میزان آمادگی روانی طرفین، از جمله مواردی است که باید با دقت و شفافیت بررسی شود.
وی با بیان اینکه واقعبینی در مسیر شناخت پیش از ازدواج، شرط اصلی موفقیت است، میگوید: افراد نباید از روی احساس، نقش نجاتدهنده یا قهرمان را بازی کنند و باید توجه داشته باشند که ازدواج محلی برای جبران شکستها یا پنهانکاری نیست و هر دو طرف باید با آگاهی کامل، دلایل تمایل به ازدواج و انتظارات خود را مطرح کنند.
روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه تنها در این صورت است که میتوان برای مشکلات احتمالی، راهحلهای منطقی یافت، اضافه میکند: خانوادهها باید توجه داشته باشند که شناخت واقعی باید پیش از ورود به مرحله خواندن صیغه محرمیت در دوران آشنایی اتفاق بیفتد، چراکه مراحل ازدواج فرایندی چندمرحلهای شامل آشنایی، عقد و سپس زندگی مشترک است و حتی در دوران عقد نیز رعایت بعضی اصول ضروری است.
امروزه ابزارهای متنوعی برای شناخت پیش از ازدواج وجود دارد و از تستهای شخصیت و هوش هیجانی گرفته تا کارگاههای آموزشی و جلسات گروهی، این ابزارها به زوجین کمک میکنند تا تصویر روشنتری از خود و شریک زندگیشان داشته باشند، به عنوان مثال، آزمونهای شخصیت میتوانند نشان دهند که فرد تا چه اندازه در مدیریت استرس، حل تعارض یا ابراز احساسات توانمند است و استفاده از این ابزارها باعث میشود تصمیم ازدواج بر پایه دادههای علمی و واقعیات روانشناختی گرفته شود.
ازدواج تنها یک قرارداد اجتماعی یا سنتی نیست، بلکه انتخابی سرنوشتساز است که بر کیفیت زندگی، سلامت روان و حتی موفقیتهای فردی اثر میگذارد. یک ازدواج موفق میتواند منبع آرامش، انگیزه و رشد باشد، در حالی که ازدواج ناموفق ممکن است به مشکلات روانی، اجتماعی و اقتصادی منجر شود و اهمیت این تصمیم به حدی است که بسیاری از روانشناسان آن را نقطه عطف زندگی میدانند که میتواند آینده فرد را به سمت شکوفایی یا چالشهای جدی سوق دهد.
شناخت صحیح نیازمند زمان، صبر و دقت است و عجله در ازدواج، بدون بررسی دقیق شخصیت و خانواده طرف مقابل، احتمال شکست رابطه را افزایش میدهد. گفتوگوهای عمیق، مشاهده رفتار در موقعیتهای مختلف و بررسی واکنشها در شرایط بحرانی، فرصت مناسبی برای کشف تفاوتها و یافتن راههای سازگاری فراهم میکند. صبر در این مرحله نه تنها به شناخت بهتر کمک میکند، بلکه نشان دهنده بلوغ و مسئولیتپذیری فرد در برابر تصمیمی بزرگ است.
به طور کلی، ازدواج تصمیمی بزرگ و حساس است که باید با شناخت کامل، مشورت با متخصصان و استفاده از ابزارهای علمی همراه باشد. این فرایند نه تنها به انتخاب درست کمک میکند، بلکه پایهای محکم برای زندگی مشترک، آرامش خانوادگی و آیندهای روشن خواهد ساخت. زوجینی که پیش از ازدواج زمان کافی برای شناخت صرف میکنند، در واقع سرمایهگذاری بلندمدتی بر خوشبختی و موفقیت خود انجام میدهند.
نظر شما