اجساد شهدای کربلا را چه کسی کفن و دفن کرد؟

به گزارش خبرنگار فرهنگی ایمنا، تا همین دو روز قبل بود که خاک تفتیده این بیابان غریب در زیر سُم اسبان سرکش و خسته از پیکار لگدکوب می شد و بوی خون در هوایش جولان می داد...حالا اما، نسیم، بی رمق و بی حوصله در صحن و سرای این بهشت برین پیچ و تاب می خورد و بر جای پای ملائکه ای که در جای جای این صحرا به طواف پیکرهای بی سر و دست شهدا آمدند بوسه می زند.

خورشید هنوز هم از تابیدن دست برنداشته...اگرچه ساعاتی پیش در پهنای این دشت مرگ دلیرانه هفتاد و دو سلحشور را به نظاره نشسته است، دریغ آنکه جگر چاک نداده و هم نوا با رهسپاران نی نوا بر زانوی اندوه نکوبیده است...

اجساد شهدای کربلا را چه کسی کفن و دفن کرد؟

در بسیاری از کتب تاریخی همچون مقتل خوارزمی، مثیر الاحزان، لهوف و انساب الاشراف چنین آمده است: پس از آنکه عمر سعد به همراه سپاهش کشته های خود را دفن کرده و کربلا را به مقصد کوفه ترک کرد. قبیله بنی اسد که ساکن قریه غاضریه بودن پس از یک روز از شهادت امام و یاران با وفایش به کربلا آمدند و بر بدن امام و یارانش نماز گزاردند.

بلعمی صاحب کتاب تاریخنامه طبری قائل به این است که بدن مطهر امام علیه السلام به همراه دیگر شهدا، سه روز روی خاک کربلا افتاده بود و سپس دفن شد.

مورخین تفصیل دفن شهدا را اینچنین آورده اند:

چون عمر سعد ( از کربلا) رفت، قومی از بنی اسد که در غاضریه ساکن بودند به سوی امام حسین و یارانش آمدند و بر آنان نماز خواندند و پیکر امام حسین را همان جایی که اکنون قبرش است دفن کردند. پسرش علی بن الحسین ( علی اکبر ) را پایین پای او به خاک سپردند( کامل الزیارات، ص ۴۱۵). برای شهدای اهل بیت و اصحاب امام که در اطراف او افتاده بودند گودالی را کندند و همه را جمع کردند و باهم در آن دفن کردند. عباس بن علی را در جایی که کشته شده بود سر راه غاضریه همان جایی که اکنون قبرش است دفن کردند.( الارشاد، ج ۲، ص ۱۱۴؛ اعلام الوری، ص ۲۴۶؛ کامل بهایی ج ۲، س ۲۸۷-۲۸۸)

اما از آنجایی که اعتقاد ما شیعیان این است که بر بدن مطهر یک معصوم، جز معصومی دیگر نمی تواند نماز خوانده و آنرا کفن کرده و به خاک بسپارد و در این زمینه روایات فراوانی وجود دارد، باید گفت قطعا بدن امام حسین علیه السلام را شخص امام سجاد علیه السلام دفن کرده است، چنانچه علامه مجلسی پس از نقل مطالب فوق در باره دفن امام می نویسد: به حسب ظاهر چنین بود (که بنی اسد خود بدن امام را دفن کردند) اما در واقع امام را به غیر از امام دفن نمی کند. حضرت امام زین العابدین علیه السلام به اعجاز امامت آمد و جسد مطهر آن حضرت و بلکه سایر شهدا را دفن کرد. (جلاء العیون، علامه مجلسی، ص ۳۸۰) چنانکه در جریان شهادت امام رضا علیه السلام که در طوس به شهادت رسید امام جواد علیه السلام به قدرت الهی از مدینه به طوس آمد و امور غسل و کفن امام را خود عهده دار شد.( کشف الغمه، اربلی، ج ۳، ص ۱۶۸؛ به نقل از مقتل سید الشهداء ص ۹۰۰-۹۰۳)

مقرم نیز در مقتلش می نویسد:

چون امام سجاد(ع) آمد، بنی اسد را دید که کنار کشتگان گرد آمده‌اند و سرگردانند؛ نمی‌دانند چه کنند و کشته‌ها را نمی‌شناسند، چون بین بدن‌ها و سرهای مقدس جدایی انداخته بودند و گاهی از بستگان آنان می‌پرسیدند. امام سجاد به آنان خبر داد که برای دفن این اجساد پاک آمده است. آنان را با نام و مشخصات معرفی کرد. هاشمیان را از دیگران شناساندند. ناله و شیون برخاست و اشک‌ها جاری شد و زنان بنی اسد مو پریشان کردند و سیلی به صورت زدند و بلند گریه کردند. به محل قبر آمد، کمی از خاک‌ها را کنار زد. قبر حاضر و آماده و صندوقی شکافته آشکار شد. حضرت دستان خود را زیر کمر امام حسین(ع) گشود و گفت: بسم الله و بالله وعلی ملّة رسول الله، صدق الله و رسوله،‌ ماشاء ولا حول و لا قوة إلاّ بالله العظیم.

امام به تنهایی بی‌آنکه بنی اسد در این کار همراهی‌اش کنند پیکر مطهر را وارد قبر کرد و به آنان گفت: همراه من کسی هست که یاری می‌کند.

چون او را در قبر نهاد، ‌صورت بر آن رگ‌های بریده نهاد و گفت: خوشا سرزمینی که پیکر پاک تو را در بر گرفت! دنیا پس از تو تاریک است و آخرت با فروغ جمالت روشن است. اما شبِ بیداری و غم است و اندوهگین همیشگی، تا آنکه خداوند برای خاندان تو سرای آخرت را برگزیند که تو در آنی. سلام و رحمت و برکات الهی بر تو باد از من، ای فرزند رسول خدا!

و بر قبر نوشت: این قبر حسین بن علی بن ابی طالب است که او را لب تشنه و غریب شهید کردند...( مقتل الحسین، مقرم، ص ۴۶۹.)

آنچه مسلم است این است که بدن مطهر سید الشهداءعلیه السلام به وسیله امام سجاد علیه السلام دفن شده است اما بدن باقی شهدای کربلا با راهنمایی امام سجاد علیه السلام به دست قبیله بنی اسد بوده است.