به گزارش خبرگزاری ایمنا و ترجمه از مدیکال نیوز، بررسی های جدید محققان نشان می دهد که رژیم غذایی سرشار از روی، خطر ابتلا به عفونت سخت "کلستریدیوم" را به ویژه در افرادی که آنتی بیوتیک مصرف می کنند، افزایش می دهد.
کلستریدیوم دیفیسل (Clostridium difficile) یک نوع باکتری از گونه باکتریهای گرم مثبت و یکی از علل عفونتهای رودهای بیمارستانی است. بیش از ۹۰ درصد از موارد عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل پس از درمان یا در حین درمان با آنتی بیوتیک رخ میدهد. کلیندامایسین، سفالوسپورینها و پنی سیلینها بیشترین آنتی بیوتیکهای مرتبط با عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل هستند، اما تقریبا همه داروهای ضد میکروب به جز آمینوگلیکوزیدها موجب عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل میشوند.
دیگر عوامل خطر ساز عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل شامل افزایش سن، ابتلا به بیماری شدید، انجام اعمال به غیر از جراحی بر روی دستگاه گوارش ، مصرف داروهای ضد زخم، بستری بودن در بخش مراقبتهای ویژه، اقامت طولانی مدت در بیمارستان، مصرف طولانی مدت آنتی بیوتیک و مصرف چندین آنتی بیوتیک به طور همزمان است.
این در حالی است که محققان به تازگی هشدار داده اند افرادی که از مکمل های روی استفاده می کنند، در معرض خطر ابتلا به عفونت کلستریدیوم دیفیسل قرار دارند.
آنها در تحقیقات جدید خود برای سه گروه از موش ها و برای مدت 5 هفته، رژیم غذایی دارای مقادیر اندک، متوسط و زیاد روی را در نظر گرفتند. نتیجه بررسی های صورت گرفته نشان داد موش هایی که رژیم غذایی سرشار از روی داشتند، بیشتر از بقیه در معرض عفونت کلستریدیوم دیفیسل قرار داشتند.
این نوع عفونت یکی از مرگبارترین عفونت های باکتریایی در کشور آمریکا گزارش شده است، به گونه ای که در سال 2011 حدود نیم میلیون فرد به کلستریدیوم دیفیسل مبتلا شدند و آمار مرگ و میرها حدود 29 هزار فرد گزارش شده بود که این افراد در مدت یک ماه جان خود را از دست دادند.
به گفته محققان اگرچه مصرف زیاد روی در رژیم های غذایی برای بسیاری از عملکردهای بدن انسان نظیر سیستم ایمنی، رشد و تقسیم سلول ها، بهبود زخم ها و ...ضرورت دارد، اما بررسی های جدید نشان می دهد که زیاده روی در مصرف روی، خطر ابتلا به بیماری های عفونی را در پی دارد.
11174/130
کلستریدیوم دیفیسل (Clostridium difficile) یک نوع باکتری از گونه باکتریهای گرم مثبت و یکی از علل عفونتهای رودهای بیمارستانی است. بیش از ۹۰ درصد از موارد عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل پس از درمان یا در حین درمان با آنتی بیوتیک رخ میدهد. کلیندامایسین، سفالوسپورینها و پنی سیلینها بیشترین آنتی بیوتیکهای مرتبط با عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل هستند، اما تقریبا همه داروهای ضد میکروب به جز آمینوگلیکوزیدها موجب عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل میشوند.
دیگر عوامل خطر ساز عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل شامل افزایش سن، ابتلا به بیماری شدید، انجام اعمال به غیر از جراحی بر روی دستگاه گوارش ، مصرف داروهای ضد زخم، بستری بودن در بخش مراقبتهای ویژه، اقامت طولانی مدت در بیمارستان، مصرف طولانی مدت آنتی بیوتیک و مصرف چندین آنتی بیوتیک به طور همزمان است.
این در حالی است که محققان به تازگی هشدار داده اند افرادی که از مکمل های روی استفاده می کنند، در معرض خطر ابتلا به عفونت کلستریدیوم دیفیسل قرار دارند.
آنها در تحقیقات جدید خود برای سه گروه از موش ها و برای مدت 5 هفته، رژیم غذایی دارای مقادیر اندک، متوسط و زیاد روی را در نظر گرفتند. نتیجه بررسی های صورت گرفته نشان داد موش هایی که رژیم غذایی سرشار از روی داشتند، بیشتر از بقیه در معرض عفونت کلستریدیوم دیفیسل قرار داشتند.
این نوع عفونت یکی از مرگبارترین عفونت های باکتریایی در کشور آمریکا گزارش شده است، به گونه ای که در سال 2011 حدود نیم میلیون فرد به کلستریدیوم دیفیسل مبتلا شدند و آمار مرگ و میرها حدود 29 هزار فرد گزارش شده بود که این افراد در مدت یک ماه جان خود را از دست دادند.
به گفته محققان اگرچه مصرف زیاد روی در رژیم های غذایی برای بسیاری از عملکردهای بدن انسان نظیر سیستم ایمنی، رشد و تقسیم سلول ها، بهبود زخم ها و ...ضرورت دارد، اما بررسی های جدید نشان می دهد که زیاده روی در مصرف روی، خطر ابتلا به بیماری های عفونی را در پی دارد.
11174/130
نظر شما