به گزارش خبرگزاری ایمنا و ترجمه از گیزمگT محققان بر اساس بررسی های پیشین خود فرضیه وجود سیاره نهم که با نام سیاره X یا "سیاره نهم" شناخته می شد را بر اساس مدل های کامپیوتری مطرح کردند.
منظومهٔ شمسی، سامانهای دربرگیرنده یک ستاره به نام خورشید و شماری اجرام آسمانی دیگر است که در مدارهایی مستقیم و یا غیر مستقیم پیرامون آن میگردند. سامانهٔ خورشیدی دارای هشت سیاره (تیر، ناهید، زمین، بهرام (مریخ)، هرمز (مشتری)، کیوان (زحل)، اورانوس و نپتون) و پنج سیارهٔ کوتولهٔ تاکنون شناختهشده (سرس، پلوتو، هائومیا، ماکیماکی و اریس) است.
چهار سیارهٔ نخست، سیارات درونی یا زمینسان هستند و بیشتر از سنگ ساخته شدهاند و از چهار سیارهٔ دیگر مشتری و کیوان سیارات بیرونی یا غولهای گازی هستند و بیشتر از گازهای هیدرژن و هلیوم ساخته شدهاند و اورانوس و نپتون غولهای یخی هستند.
علاوه بر این اجرام، سامانهٔ خورشیدی دربرگیرندهٔ اجرام دیگری از جمله ماهها، سیارکها، شهابوارها، شهابها، شهابسنگها و دنبالهدارهاست.
همچنین محققان به تازگی تعداد انگشت شماری ماهواره که در فصله بسیار دور بر گرد خورشید می گردند و از آنها به نام " trans-Neptunian" یا اجرام فرانپتونی یاد می شود را شناسایی کردند.آنها با نتیجه گیری فاصله ای که این خوشه ها ازیکدیگر دارند و به اشتراک گذاشتن زاویه مداری مشابه به این نتیجه رسیدند که این اجرام تحت تاثیر یک سیاره بزرگتر قرار دارند.
این در حالی است که به گفته محققان فاصله این سیاره از زمین 200 برابر فاصله خورشید از زمین است و فاصله آن 5 برابر سیاره پلوتو از زمین است. همچنین برآورد شده است که سیاره جدید 15 برابر بزرگتر از سیاره زمین است.
محققان برای کشف این اطلاعات به داده های پیشرفته ترین دوربین ها و تلسکوپ ها نظیر دوربین " Dark Energy" و تلسکوپ " NOAO Blanco" در شیلی، دوربین ژاپنی " Hyper Suprime" و تلسکوپ " Subaru" در هاوایی اعتماد کرده اند که اطلاعات حاصل به اتحادیه بین المللی ستاره شناسی ارائه شد.
آنها معتقد هستند که کشف اجرام فرانپتونی کلید کشف چگونگی شکل گیری منظومه شمسی و نحوه تکامل آن است. اگرچه ستاره شناسان به وجود هزاران عدد از این اجرام معتقد بودند، اما به دلیل دور بودن و فاصله زیاد آنها تنها موفق به کشف تعداد اندکی از آنها شدند. همچنین این اجرام ما را به سوی کشف سیاره ای بزرگتر رهنمون می سازند.
11174/130
منظومهٔ شمسی، سامانهای دربرگیرنده یک ستاره به نام خورشید و شماری اجرام آسمانی دیگر است که در مدارهایی مستقیم و یا غیر مستقیم پیرامون آن میگردند. سامانهٔ خورشیدی دارای هشت سیاره (تیر، ناهید، زمین، بهرام (مریخ)، هرمز (مشتری)، کیوان (زحل)، اورانوس و نپتون) و پنج سیارهٔ کوتولهٔ تاکنون شناختهشده (سرس، پلوتو، هائومیا، ماکیماکی و اریس) است.
چهار سیارهٔ نخست، سیارات درونی یا زمینسان هستند و بیشتر از سنگ ساخته شدهاند و از چهار سیارهٔ دیگر مشتری و کیوان سیارات بیرونی یا غولهای گازی هستند و بیشتر از گازهای هیدرژن و هلیوم ساخته شدهاند و اورانوس و نپتون غولهای یخی هستند.
علاوه بر این اجرام، سامانهٔ خورشیدی دربرگیرندهٔ اجرام دیگری از جمله ماهها، سیارکها، شهابوارها، شهابها، شهابسنگها و دنبالهدارهاست.
همچنین محققان به تازگی تعداد انگشت شماری ماهواره که در فصله بسیار دور بر گرد خورشید می گردند و از آنها به نام " trans-Neptunian" یا اجرام فرانپتونی یاد می شود را شناسایی کردند.آنها با نتیجه گیری فاصله ای که این خوشه ها ازیکدیگر دارند و به اشتراک گذاشتن زاویه مداری مشابه به این نتیجه رسیدند که این اجرام تحت تاثیر یک سیاره بزرگتر قرار دارند.
این در حالی است که به گفته محققان فاصله این سیاره از زمین 200 برابر فاصله خورشید از زمین است و فاصله آن 5 برابر سیاره پلوتو از زمین است. همچنین برآورد شده است که سیاره جدید 15 برابر بزرگتر از سیاره زمین است.
محققان برای کشف این اطلاعات به داده های پیشرفته ترین دوربین ها و تلسکوپ ها نظیر دوربین " Dark Energy" و تلسکوپ " NOAO Blanco" در شیلی، دوربین ژاپنی " Hyper Suprime" و تلسکوپ " Subaru" در هاوایی اعتماد کرده اند که اطلاعات حاصل به اتحادیه بین المللی ستاره شناسی ارائه شد.
آنها معتقد هستند که کشف اجرام فرانپتونی کلید کشف چگونگی شکل گیری منظومه شمسی و نحوه تکامل آن است. اگرچه ستاره شناسان به وجود هزاران عدد از این اجرام معتقد بودند، اما به دلیل دور بودن و فاصله زیاد آنها تنها موفق به کشف تعداد اندکی از آنها شدند. همچنین این اجرام ما را به سوی کشف سیاره ای بزرگتر رهنمون می سازند.
11174/130
نظر شما