به گزارش ایمنا امروزه "خطاهای پزشکی" به یکی از مباحث بسیار مهم و مورد توجه در مجامع پزشکی تبدیل شده است. این توجه از آن رو است که سالانه در پیشرفتهترین مجموعههای درمانی در سراسر جهان هم، تعداد زیادی از بیماران در اثر "خطاهای پزشکی" جان یا تندرستی خود را از دست میدهند. بیماران برای "درمان" به مراکز پزشکی مراجعه میکنند و اقدامات اشتباه پزشکی نه تنها موجب درمان نمیشود بلکه خود دردی بر دردهای بیمار میافزاید و این امری بسیار ناپذیرفتنی و تلخ است.
در ایران نیز اشتباهات پزشکی یکی از مهمترین اتفاقات بیمارستانی است که همواره زمینه ساز مشکلاتی برای بیمار، پزشک و بیمارستان شده است. خطاهای پزشکی روز به روز در بیمارستان های کشور رو به افزایش است، این خطاها هرچند در قیاس با حکم و تعداد موارد مراجعه بیماران به پزشکان، آمار بسیار اندکی دارد، اما به خاطر حساسیت موضوع همواره مورد توجه افکار عمومی قرارگرفته است.
اظهارات کارشناسان در خصوص امر اشتباهات پزشکی نشاندهنده این مسئله است که میزان شکایت هایی که به سازمان های نظام پزشکی در کشور می شود، روز به افزایش است که این افزایش می تواند دو دلیل داشته باشد، دلیل اول اشتباهات عمدتا سهوی پزشکان در بیمارستان ها است و دومین دلیل آگاهی مردم از نحوه برخورد با چنین تخلفاتی است که به نظر می رسد هر دو در افزایش میزان شکایات نقش بسزایی دارند.
اما رسیدگی به این شکایات پزشکی هم نیازمند بررسی موشکافانه و فنی است، در مرحله اول باید بررسی شود که آیا این قصورات ناشی از فرآیندهایی است که در مباحث علمی تعریف شده است و یا اینکه بیشتر از حد خود و نامتعارف است؟ و در مرحله دوم باید به این مسئله پرداخت که آیا روند رسیدگی به این قصورات روند درستی است و به این روند انجام می شود یا خیر؟
علیرغم پیشرفته تکنولوژی های پزشکی و جراحی های نوین هنوز شاهد رخ دادن چنین اشتباهاتی سهوی از سوی پزشکان در بیمارستان ها هستیم، در دنیای پزشکی امروز، کشورهای برتر حوزه پزشکی حتی برای به حداکثر رساندن این اشتباهات استفاده از روبات های جراح و یا روبات های پرستار را در دستور کار خود قرارداده اند و اموزش های لازم نیز به پزشکان و متخصصان به منظور جلوگیری از بروز چنین اشتباهاتی داده می شود، اما سوال اینجا است که آیا در ایران هم برای به حداقل رساندن استباهات پزشکی برنامه ریزی دقیقی از سوی دستگاه های بهداشتی و درمانی انجام شده است؟
در جواب این سوال شاید بتوانیم بگوییم اگرچه خطای پزشکان عمدتاً عمدی نیست، ولی تلاش برای کاهش این اشتباهات و خطاهای پزشکی نه تنها سبب نجات جان افراد بسیاری می شود، بلکه بار هزینه سنگین درمان عواقب این خطاها را نیز از دوش سیستم های بهداشتی برخواهد داشت. این درحالی است که قوانین موجود هنوز از نظر پیش بینی جبران خسارات معنوی و روانی بیماران، مصدومان و قربانیان این قبیل حوادث تلخ با خلا جدی روبه رو است.
/66
در ایران نیز اشتباهات پزشکی یکی از مهمترین اتفاقات بیمارستانی است که همواره زمینه ساز مشکلاتی برای بیمار، پزشک و بیمارستان شده است. خطاهای پزشکی روز به روز در بیمارستان های کشور رو به افزایش است، این خطاها هرچند در قیاس با حکم و تعداد موارد مراجعه بیماران به پزشکان، آمار بسیار اندکی دارد، اما به خاطر حساسیت موضوع همواره مورد توجه افکار عمومی قرارگرفته است.
اظهارات کارشناسان در خصوص امر اشتباهات پزشکی نشاندهنده این مسئله است که میزان شکایت هایی که به سازمان های نظام پزشکی در کشور می شود، روز به افزایش است که این افزایش می تواند دو دلیل داشته باشد، دلیل اول اشتباهات عمدتا سهوی پزشکان در بیمارستان ها است و دومین دلیل آگاهی مردم از نحوه برخورد با چنین تخلفاتی است که به نظر می رسد هر دو در افزایش میزان شکایات نقش بسزایی دارند.
اما رسیدگی به این شکایات پزشکی هم نیازمند بررسی موشکافانه و فنی است، در مرحله اول باید بررسی شود که آیا این قصورات ناشی از فرآیندهایی است که در مباحث علمی تعریف شده است و یا اینکه بیشتر از حد خود و نامتعارف است؟ و در مرحله دوم باید به این مسئله پرداخت که آیا روند رسیدگی به این قصورات روند درستی است و به این روند انجام می شود یا خیر؟
علیرغم پیشرفته تکنولوژی های پزشکی و جراحی های نوین هنوز شاهد رخ دادن چنین اشتباهاتی سهوی از سوی پزشکان در بیمارستان ها هستیم، در دنیای پزشکی امروز، کشورهای برتر حوزه پزشکی حتی برای به حداکثر رساندن این اشتباهات استفاده از روبات های جراح و یا روبات های پرستار را در دستور کار خود قرارداده اند و اموزش های لازم نیز به پزشکان و متخصصان به منظور جلوگیری از بروز چنین اشتباهاتی داده می شود، اما سوال اینجا است که آیا در ایران هم برای به حداقل رساندن استباهات پزشکی برنامه ریزی دقیقی از سوی دستگاه های بهداشتی و درمانی انجام شده است؟
در جواب این سوال شاید بتوانیم بگوییم اگرچه خطای پزشکان عمدتاً عمدی نیست، ولی تلاش برای کاهش این اشتباهات و خطاهای پزشکی نه تنها سبب نجات جان افراد بسیاری می شود، بلکه بار هزینه سنگین درمان عواقب این خطاها را نیز از دوش سیستم های بهداشتی برخواهد داشت. این درحالی است که قوانین موجود هنوز از نظر پیش بینی جبران خسارات معنوی و روانی بیماران، مصدومان و قربانیان این قبیل حوادث تلخ با خلا جدی روبه رو است.
/66
نظر شما