نامه امام حسین علیه السلام به حبیب بن مظاهر نامه ای بود که در اوج اختصار، نشان از نشانههای دوست خوب برای اهل بیت بودن را برای ما به ارث گذاشته است.
در خانه اگر کس است یک حرف بس است
البته از لحاظ سندی این جمله سند محکمی ندارد و بیشتر زبان حالیست که مداحان و عاشقان اهل بیت آن را مطرح میکنند اما متن اصلی نامه که سند محکمی دارد چه بود:
"مـن الـحـسین بن علی بن ابی طالب الى الرجل الفقیه حبیب بن مظاهر اما بعد: یاحبیب، فانت تـعـلـم قـرابتنا من رسول اللّه صلی الله علیه و آله و انت اعرف بنا من غیرك، و انت ذوشیمة و غیرة فلا تبخل علینا بنفسك، یجازیك رسول اللّه صلی الله علیه و آله یوم القیامة."(۱)
"از حسین بن على به مرد فقیه، حبیب بن مظاهر. اى حبیب! قرابت ما را با پیامبر صلی الله علیه و آله مىدانى و تو بهتر از دیگران ما را مىشناسى و شخص آزادمرد و غیرتمندى هستى. از جان خود بر ما مضایقه مكن، رسول خدا صلی الله علیه و آله در قیامت پاداش آن را به تو خواهد داد."
امام حسین علیه السلام با خیلی های دیگر دیدار و آنها را دعوت کرده بودند، ولی آنها به بهانه های مختلف دست رد به سرنوشت خود میزدند.
حتی بعضیها امام علیه السلام را توصیه نیز میکردند و او را از این که در این راه کشته میشود، دست نگه میداشتند.
سلام خواهر امام زمان به شما چقدر می ارزد؟
نقل است وقتی رفته رفته بر لشگر عمر سعد و شمر زیاد میشد، دل زینب(س) از غربت حسین(ع) گرفت، گوشه ای ایستاده بودند و منتظر بودند شیعیان دیگری هم هستند که در این بزم عاشقانه جا نمانند، زینب دید از دور دو سیاهی به طرف آنها می آیند.
حضرت زینب(س) دیدند چهره امام حسین(ع) بشاش شده و شور و نشاط خاصی در چهره حسین(ع) موج میزند، زینب سلام الله علیها خیلی خوشحال شدند و فرمودند، این ها کیستند؟ میشناسیشان؟
امام حسین(ع) فرمود این ها هم لشگر من هستند، حبیب و مسلم بن اوسجه هستند که به طرف ما می آیند.
زینب سلام الله خوشحال شدند و وقتی حسین(ع) میخواستند بروند به استقبال، به برادرش گفت، حسین جان سلام مرا هم به حبیب برسان...
اینجا خودش نقطه عطفی در تاریخ شیعه است، که زینب مظهر صبر و بردباری، خواهر امام زمان و با این همه احترام و عزت نزد علی و فاطمه و حسنین علیهم السلام وملائک به یکی از یاران امام زمان سلام برساند و مامور رساندن این سلام هم خود امام بشود.
تقریبا ما نداریم در طول تاریخ نظیر این جریان را، وقتی حسین(ع) سلام زینب(س) را به حبیب فرستاد و گفت، "سلام حبیب، خواهرم گفت سلامش را به شما برسانم."
لحن صحبت و غربت حسین(ع) و ارزش بالای این سلام و استقبال حسین(ع) از حبیب، به قدری برای حبیب سنگین شد که در روایات آمده، حبیب همان جا اشک میریخت و خاک بر سر میریخت و میگفت: من که باشم که خواهر حسین به من سلام بدهد. حبیب غرق در شادی نیز بود که اهل بیت حسین(ع) به او سلام رساندند، امام حسین(ع) از این قدرشناسی حبیب خوشحال شدند.
جواب کدام سلام را میخواهی؟
گاهی گله میکنیم که اهل بیت به زندگی ما نظر ندارند، حرف این است که جواب سلام واجب است، ولی واقعا ما خیلی وقت ها سلامی نمیکنیم که جوابی بخواهیم از اهل بیت. وگرنه اگر سلاممان سلام باشد، میشویم باعث شادی اهل بیت و خودشان سلام میکنند.
دوست به فکر دوست هست!
امام حسین علیه السلام مطمئنا به کمک امثال حبیب نیاز نداشتند، ولی از آنجا این بندگان و شیعیان هستند که به حسین (ع) نیاز دارند، وقتی سفره ای پهن و بزمی آماده شد، اهل بیت تنها در این بزم نمیرفتند و تا جایی که ممکن بود دوستان خدا را دعوت میکردند.
برای کمک به رفیق تعلل ممنوع!
این طور آمده که حبیب حتی ثانیه ای بعد از شنیدن نامه حسین(ع) تعلل نکرد و از همان مسیری که داشت میرفت، برگشت به سمت کربلا. وقتی دوستی از تو درخواستی داشت که خدا هم راضی است، تعلل کردن ابطال دوستی است.
خیلی ها فکر میکردند دوست حسین هستند ولی در کربلا نبودند، فقط به یک دلیل، آن هم تعلل و استخاره کردن در انجام دوستی بود.
عاقلانه انتخاب کن، عاشقانه رفتار کن
مشکل دوستی الان خیلی از ماها این است، که عاشقانه انتخاب میکنیم و میخواهیم عاقلانه برخورد کنیم، همین میشود که یا دوستیها دوستی نمیشود، یا همیشه همراه با شک و ناراحتی و تردید و دودلی است.
دوست باید عاقلانه انتخاب شود و عاشقانه رفتار شود، یعنی اگر انتخاب درست کردی، دیگر برای دوستی قانون معین نکن، بلکه عشق خودش قوانین نابی را برای این رابطه ایجاد میکند.
در زندگی هم همین است!
زن و شوهر هم که قرار است بهترین دوست برای هم باشند، از این قاعده مستثنا نیستند، اگر در زندگی عشق قانون مشخص کند، آن زندگی زندگی ایده آل است و اگر قانون عشق مشخص کند، یا سر از دادگاه در میآورند یا مشغول تحمل همدیگر میشوند.
کربلا عاشق داشت و عشق هرگز نمیمیرد، پس رمز ماندگاری کربلا را یافتی، کربلایی باش.
منتظر مهمان شدنمان در شب های بعد باشید، ان شاءالله
/سیدمجید کریمی/
----------------------------------------------------------
۱- معالى السبطین، ۱/۲۲۸.
خبرگزاری ایمنا: شاید یکی از عمیق ترین تعابیری که در نامه ی اهل بیت به دوستان و یارانشان نوشته میشد، نامه امام حسین علیه السلام به حبیب بن مظاهر باشد.
کد خبر 167451
نظر شما