به گزارش ایمنا اول شهریورماه در ایران روز پزشک است. به همین مناسبت پیرامون اتفاقات حوزه پزشکی گفتگویی داشتیم با دکتر مصلحی دبیر شورای عالی سازمان نظام پزشکی کشور و رئیس دبیرخانه کمیسیون های تخصصی و مشورتی سازمان نظام پزشکی که در زیر می خوانید.
روز یکم شهریورماه روز پزشک نامگذاری شده است، لطفا در این خصوص و اهمیت نامگذاری روزی به نام پزشک در تقویم ملی کشور توضیحاتی را ارائه دهید؟
همانطور که در تقویم ملی کشورمان هم ثبت شده است، اول شهریورماه سالروز تولد ابوعلی سینا روز پزشک است و از نامگذاری روزی به نام پزشک اهمین این حرفه در جامعه است. جامعه پزشکی گروهی مرجع در جامعه هستند و باید از نظر اجتماعی به گروه های مرجع اهمیت دهیم چرا این مسئله نشاندهنده اهمیت دادن به کل جامعه است. بنابراین هدف اصلی این نیست که یک تقدیر مادی از جامعه پزشکی شود، بلکه با این اقدام اعلام میکنیم جامعه قدردان گروههایی که خدماتی خاص به مردم جامعه می دهند هست. به طور نمادین هرساله مراسمی برگزار می شود و از پزشکانی که با رافت بیشتری انجام وظیفه می کنند، مسائل مادی را کمتر در نظر دارند و مخصوصا پیشکسوتان عرصه پزشکی قدردانی می شود و به کل جامعه پزشکی اعلام می شود که شاخص های قدردانی از پزشکان نمونه چه بوده است تا این فرهنگ در بین آنها اشاعه پیدا کند.
آقای دکتر؛ این روزها موضوع اشتباهات پزشکی مسئله ای است که مردم به آن حساسیت بیشتری نشان می دهند، کشور ایران از این لحاظ در چه وضعیتی قرار دارد؟
قصورات پزشکی یک تعریف علمی دارد و موضوعی شناخته شده در کل جهان است، در وحله اول باید دید که آیا این قصورات ناشی از فرآیندهایی است که در مباحث علمی تعریف شده و یا اینکه بیشتر از حد خود و نامتعارف است و در وحله دوم باید دید روند رسیدگی به این قصورات روند درستی است و آیا این روند انجام می شود یا خیر. خوشبختانه درصد قصورات پزشکی در ایران نسبت به سایر کشورهای جهان به هیچ وجه بیشتر نیست، حتی در مواردی هم کمتر است. ساختار جامعه پزشکی ایران از لحاظ علمی ساختار قابل قبولی است و با دنیا قابل رقابت است و روند رسیدگی در این سیستم هم نسبتا خوب است، اما نکتهای که وجود دارد ایجاد برخی مسائل فرهنگی خاص کشور ما است که باعث بروز برخی مشکلاتی میشود.
معمولا شکایات ناشی از تخلفات پزشکی که به سازمان نظام پزشکی کشور ارجاع داده می شود، شامل چند دسته می شود؟
در بحث زیبایی متاسفانه ما منحصر به فرد هستیم. تاسف از این موضوع به خاطر خود اعمال زیبایی نیست، بلکه به خاطر این است که در بسیاری از موارد ریسک خطری که یک فرد بابت سلیقه شخصی می پردازد قابل قبول نیست. فرض کنید فردی برای عمل زیبایی اقدام می کند و ریسکی را برای خود متصور می شود که در هیچ کجای دنیا چنین ریسکی از سوی مردم آن جوامع انجام نمی شود. با بررسی پرونده هایی که به سازمان نظام پزشکی ارجاع داده می شود متوجه می شویم که چند درصد از شکایات بابت اعمال اجباری و اختیاری بوده است. طبیعتا شکایات ناشی از اعمال جراحی اجباری نادرست خیلی بیشتر است بطوریکه وقتی با استاندارد جهانی ان را مقایسه می کنیم برایمان قابل قبول است، ولی درصد شکایات به خاطر اعمال زیبایی در کشور نسبت به استانداردهای جهانی غیرقابل قبول است و دلیل آن این است که این نوع عمل در ایران نسبت به کشورهای دنیا بیشتر در حال انجام است و همچنین قصورها در این نوع عمل ها بیشتر معنا پیدا می کند.
این دیدگاه در بین مردم وجود دارد که معمولا چنین اشتباهاتی از بیمارستان ها به بیرون درز پیدا نمی کند و در نتیجه شکایتی هم انجام نمی شود. نظر شما در این باره چیست؟
این موضوع را به طور کامل تکذیب نمیکنم، اما مسئله به این راحتی هم نیست و موضوعی نیست که بشود به راحتی آن را کتمان کرد و بلاخره روزی درز پیدا می کند. ضمن اینکه فرآیندهای پزشکی بصورت تیمی است. باید در نظر داشته باشیم که استباهات پزشکی در محیط بیمارستان اتفاق می افتد و بعد از ترخیص مدارک در سازمان های بیمه گر و مراکز مختلف موجود است، یعنی اگر هم مخفی کاری در این زمینه وجود داشته باشد درصد کمی را شامل می شود.
بیشتر شکایاتی که به سازمان نظام پزشکی می شود معمولا ناشی از چیست؟
بیشتر شکایات به این سازمان صرف رفتار پرسنل است. ممکن است قصور اتفاق بیفتد ولی اگر کادر پزشکی برخورد درستی با بیمار و خانواده او داشته باشند، فرد می تواند تصمیم بهتری بگیرد.
آیا در نظام پزشکی رسیدگی به شکایات روند عادی را طی می کند؟
جواب خیلی ساده است، سازمان نظام پزشکی سالیانه موارد شکایت، تعداد شکایات و تعداد رای ها را اعلام می کند. بنابراین وقتی برای بیش از ۵۰ تا ۶۰ درصد از پرونده شکایات رای صادر می شود این نشان می دهد که روند بررسی به درستی طی می شود. مراتب به این نحو است که ابتدا فرد شاکی شکایت را ارائه می دهد به دادستانی و پس از بررسی در آنجا به هیات بدوی نظام پزشکی ارجاع داده می شود و در آنجا پس عمل کارشناسی شده هیات بدوی رای را صادر می کند. اگر فرد شاکی مجددا شکایت داشته باشد رای صادر شده به هیات تجدیدنظر می رود و باز هم اگر فرد بر روی رای تجدید نظر شکایت داشت، هیات عالی آن را بررسی می کند.
آیا الزام است که حتما شکایت از طریق سازمان نظام پزشکی انجام شود یا اینکه مرجعی دیگر برای پیگیری شکایت در این زمینه وجود دارد؟
الزام نیست که حتما فرد شاکی مسیر شکایت خود را از سازمان نظام پزشکی شروع کند بلکه می توانند از طریق قوه قضاییده شکایت را پیگیری کند که ممکن است پیگیری مسئله از این راه کمی طولانی شود. مسیری که برای رسیدگی به شکایت است تدوین شده، ضمن اینکه در جلسات رسیدگی به شکایات یک قاضی از قوه قضاییه حضور دارد و نماینده ای از پزشکی قانونی، که ارتباطی با سازمان نظام پزشکی ندارند و در صورتی که حضور نداشته باشند اصلا جلسه ای تشکیل نمی شود.
آیا برنامه ای تدوین شده به منظور میزان مجازاتی که برای تخلفات پزشکی در نظر گرفته می شود وجود دارد؟
در سازمان نظام پزشکی قوانینی داریم مربوط به هیات های انتظامی که در آن کلیه موارد قصور از اضافه وجه دریافتی تا تخلفات علمی لیست شده است و متناسب با آن مجازات در نظر گرفته می شود. مجازات ها از یک اخظار کتبی بدون درج در پرونده شروع می شود و تا محرومیت دائم از طبابت رای صادر می شود. اگر هم مسائل حقوقی و قضایی دیگری در میان باشد به قوه قضائیه معرفی می شوند و نظام پزشکی نمی تواند درباره آن رای دهد چون قانون این اجازه را نداده است.
آقای دکتر؛ موضوع زیرمیزی مسئله مهمی است که متاسفانه در بین برخی از پزشکان دیده می شود، آیا سازمان نظام پزشکی در این رابطه برنامه ای دارد؟
اجازه دهید کلمه زیر میزی را استفاده نکنیم، بر اساس قانون سازمان نظام پزشکی هرگونه دریافتی خارج از مصوبات و غیر متعارف از سوی پزشک غیرقانونی است و اگر بیماری در این زمینه شکایت کند و یا ناظران ما در نظارت ها به ما گزارش کنند، پرونده تخلف وارد هیات بدوی می شود و در مورد ان رای صادر می شود.
وضعیت استان اصفهان از لحاظ زیرمیزی چونه است؟
در اصفهان خوشبختانه نسبت به سایر شهرها این موضوع ناخوشایند کمتر دیده می شود چراکه اصفهان یک شهر فرهنگی است و اینکه ساختار در آن به گونه ای است که بخش دولتی و بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی، بیمارستان های خصوصی و خیریه ها خدمات درمانی را ارائه می دهند. مردم باید این را بدانند که در بیشتر مواقع می توانند مشکل خود را در بیمارستان های دولتی و تامین اجتماعی حل کنند با کیفیت بهتر و قیمت مناسب تر ولی خودشان متاسفانه به دلیل تبلیغات، چشم و هم چشمی به بیمارستان های خصوصی مراجعه می کنند و این ذهنیت را هم دارند که هر پزشکی که پول بیشتری دریافت می کند باسوادتر است، که این موضوع مورد تایید سازمان نظام پزشکی نیست.
/66
روز یکم شهریورماه روز پزشک نامگذاری شده است، لطفا در این خصوص و اهمیت نامگذاری روزی به نام پزشک در تقویم ملی کشور توضیحاتی را ارائه دهید؟
همانطور که در تقویم ملی کشورمان هم ثبت شده است، اول شهریورماه سالروز تولد ابوعلی سینا روز پزشک است و از نامگذاری روزی به نام پزشک اهمین این حرفه در جامعه است. جامعه پزشکی گروهی مرجع در جامعه هستند و باید از نظر اجتماعی به گروه های مرجع اهمیت دهیم چرا این مسئله نشاندهنده اهمیت دادن به کل جامعه است. بنابراین هدف اصلی این نیست که یک تقدیر مادی از جامعه پزشکی شود، بلکه با این اقدام اعلام میکنیم جامعه قدردان گروههایی که خدماتی خاص به مردم جامعه می دهند هست. به طور نمادین هرساله مراسمی برگزار می شود و از پزشکانی که با رافت بیشتری انجام وظیفه می کنند، مسائل مادی را کمتر در نظر دارند و مخصوصا پیشکسوتان عرصه پزشکی قدردانی می شود و به کل جامعه پزشکی اعلام می شود که شاخص های قدردانی از پزشکان نمونه چه بوده است تا این فرهنگ در بین آنها اشاعه پیدا کند.
آقای دکتر؛ این روزها موضوع اشتباهات پزشکی مسئله ای است که مردم به آن حساسیت بیشتری نشان می دهند، کشور ایران از این لحاظ در چه وضعیتی قرار دارد؟
قصورات پزشکی یک تعریف علمی دارد و موضوعی شناخته شده در کل جهان است، در وحله اول باید دید که آیا این قصورات ناشی از فرآیندهایی است که در مباحث علمی تعریف شده و یا اینکه بیشتر از حد خود و نامتعارف است و در وحله دوم باید دید روند رسیدگی به این قصورات روند درستی است و آیا این روند انجام می شود یا خیر. خوشبختانه درصد قصورات پزشکی در ایران نسبت به سایر کشورهای جهان به هیچ وجه بیشتر نیست، حتی در مواردی هم کمتر است. ساختار جامعه پزشکی ایران از لحاظ علمی ساختار قابل قبولی است و با دنیا قابل رقابت است و روند رسیدگی در این سیستم هم نسبتا خوب است، اما نکتهای که وجود دارد ایجاد برخی مسائل فرهنگی خاص کشور ما است که باعث بروز برخی مشکلاتی میشود.
معمولا شکایات ناشی از تخلفات پزشکی که به سازمان نظام پزشکی کشور ارجاع داده می شود، شامل چند دسته می شود؟
در بحث زیبایی متاسفانه ما منحصر به فرد هستیم. تاسف از این موضوع به خاطر خود اعمال زیبایی نیست، بلکه به خاطر این است که در بسیاری از موارد ریسک خطری که یک فرد بابت سلیقه شخصی می پردازد قابل قبول نیست. فرض کنید فردی برای عمل زیبایی اقدام می کند و ریسکی را برای خود متصور می شود که در هیچ کجای دنیا چنین ریسکی از سوی مردم آن جوامع انجام نمی شود. با بررسی پرونده هایی که به سازمان نظام پزشکی ارجاع داده می شود متوجه می شویم که چند درصد از شکایات بابت اعمال اجباری و اختیاری بوده است. طبیعتا شکایات ناشی از اعمال جراحی اجباری نادرست خیلی بیشتر است بطوریکه وقتی با استاندارد جهانی ان را مقایسه می کنیم برایمان قابل قبول است، ولی درصد شکایات به خاطر اعمال زیبایی در کشور نسبت به استانداردهای جهانی غیرقابل قبول است و دلیل آن این است که این نوع عمل در ایران نسبت به کشورهای دنیا بیشتر در حال انجام است و همچنین قصورها در این نوع عمل ها بیشتر معنا پیدا می کند.
این دیدگاه در بین مردم وجود دارد که معمولا چنین اشتباهاتی از بیمارستان ها به بیرون درز پیدا نمی کند و در نتیجه شکایتی هم انجام نمی شود. نظر شما در این باره چیست؟
این موضوع را به طور کامل تکذیب نمیکنم، اما مسئله به این راحتی هم نیست و موضوعی نیست که بشود به راحتی آن را کتمان کرد و بلاخره روزی درز پیدا می کند. ضمن اینکه فرآیندهای پزشکی بصورت تیمی است. باید در نظر داشته باشیم که استباهات پزشکی در محیط بیمارستان اتفاق می افتد و بعد از ترخیص مدارک در سازمان های بیمه گر و مراکز مختلف موجود است، یعنی اگر هم مخفی کاری در این زمینه وجود داشته باشد درصد کمی را شامل می شود.
بیشتر شکایاتی که به سازمان نظام پزشکی می شود معمولا ناشی از چیست؟
بیشتر شکایات به این سازمان صرف رفتار پرسنل است. ممکن است قصور اتفاق بیفتد ولی اگر کادر پزشکی برخورد درستی با بیمار و خانواده او داشته باشند، فرد می تواند تصمیم بهتری بگیرد.
آیا در نظام پزشکی رسیدگی به شکایات روند عادی را طی می کند؟
جواب خیلی ساده است، سازمان نظام پزشکی سالیانه موارد شکایت، تعداد شکایات و تعداد رای ها را اعلام می کند. بنابراین وقتی برای بیش از ۵۰ تا ۶۰ درصد از پرونده شکایات رای صادر می شود این نشان می دهد که روند بررسی به درستی طی می شود. مراتب به این نحو است که ابتدا فرد شاکی شکایت را ارائه می دهد به دادستانی و پس از بررسی در آنجا به هیات بدوی نظام پزشکی ارجاع داده می شود و در آنجا پس عمل کارشناسی شده هیات بدوی رای را صادر می کند. اگر فرد شاکی مجددا شکایت داشته باشد رای صادر شده به هیات تجدیدنظر می رود و باز هم اگر فرد بر روی رای تجدید نظر شکایت داشت، هیات عالی آن را بررسی می کند.
آیا الزام است که حتما شکایت از طریق سازمان نظام پزشکی انجام شود یا اینکه مرجعی دیگر برای پیگیری شکایت در این زمینه وجود دارد؟
الزام نیست که حتما فرد شاکی مسیر شکایت خود را از سازمان نظام پزشکی شروع کند بلکه می توانند از طریق قوه قضاییده شکایت را پیگیری کند که ممکن است پیگیری مسئله از این راه کمی طولانی شود. مسیری که برای رسیدگی به شکایت است تدوین شده، ضمن اینکه در جلسات رسیدگی به شکایات یک قاضی از قوه قضاییه حضور دارد و نماینده ای از پزشکی قانونی، که ارتباطی با سازمان نظام پزشکی ندارند و در صورتی که حضور نداشته باشند اصلا جلسه ای تشکیل نمی شود.
آیا برنامه ای تدوین شده به منظور میزان مجازاتی که برای تخلفات پزشکی در نظر گرفته می شود وجود دارد؟
در سازمان نظام پزشکی قوانینی داریم مربوط به هیات های انتظامی که در آن کلیه موارد قصور از اضافه وجه دریافتی تا تخلفات علمی لیست شده است و متناسب با آن مجازات در نظر گرفته می شود. مجازات ها از یک اخظار کتبی بدون درج در پرونده شروع می شود و تا محرومیت دائم از طبابت رای صادر می شود. اگر هم مسائل حقوقی و قضایی دیگری در میان باشد به قوه قضائیه معرفی می شوند و نظام پزشکی نمی تواند درباره آن رای دهد چون قانون این اجازه را نداده است.
آقای دکتر؛ موضوع زیرمیزی مسئله مهمی است که متاسفانه در بین برخی از پزشکان دیده می شود، آیا سازمان نظام پزشکی در این رابطه برنامه ای دارد؟
اجازه دهید کلمه زیر میزی را استفاده نکنیم، بر اساس قانون سازمان نظام پزشکی هرگونه دریافتی خارج از مصوبات و غیر متعارف از سوی پزشک غیرقانونی است و اگر بیماری در این زمینه شکایت کند و یا ناظران ما در نظارت ها به ما گزارش کنند، پرونده تخلف وارد هیات بدوی می شود و در مورد ان رای صادر می شود.
وضعیت استان اصفهان از لحاظ زیرمیزی چونه است؟
در اصفهان خوشبختانه نسبت به سایر شهرها این موضوع ناخوشایند کمتر دیده می شود چراکه اصفهان یک شهر فرهنگی است و اینکه ساختار در آن به گونه ای است که بخش دولتی و بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی، بیمارستان های خصوصی و خیریه ها خدمات درمانی را ارائه می دهند. مردم باید این را بدانند که در بیشتر مواقع می توانند مشکل خود را در بیمارستان های دولتی و تامین اجتماعی حل کنند با کیفیت بهتر و قیمت مناسب تر ولی خودشان متاسفانه به دلیل تبلیغات، چشم و هم چشمی به بیمارستان های خصوصی مراجعه می کنند و این ذهنیت را هم دارند که هر پزشکی که پول بیشتری دریافت می کند باسوادتر است، که این موضوع مورد تایید سازمان نظام پزشکی نیست.
/66
نظر شما