به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، بر اساس تازه‌ترین گزارش شاخص ترافیک شرکت تام‌تام (TomTom) که در ژانویه ۲۰۲۶ و بر مبنای داده‌های سال ۲۰۲۵ منتشر شد، میزان ازدحام ترافیکی در سطح جهان، طی یک سال، حدود ۵ واحد درصد افزایش یافته است. این گزارش با بررسی اطلاعات سفرهای جاده‌ای به مسافت بیش از ۳.۶ تریلیون کیلومتر، نشان می‌دهد که شهرهایی مانند بنگلور، دوبلین، بمبئی، استانبول و لندن با مشکلات جدی در جریان تردد خودروها مواجه هستند. البته شلوغ‌ترین شهر جهان لزوما شهری نیست که بیشترین تعداد خودرو را داشته باشد، بلکه میزان کندی حرکت خودروها، زمان ازدست‌رفته در ساعات اوج ترافیک، تراکم شبکه معابر و زمان لازم برای طی‌کردن مسافت‌های معمول نیز در این ارزیابی، اهمیت دارند. در اروپا، شهرهایی مانند لندن و دوبلین، در آسیا بنگلور و بمبئی و در آفریقا، نایروبی و قاهره، نمونه‌هایی از مراکز شهری هستند که رشد جمعیت، افزایش استفاده از خودروهای شخصی و محدودیت ظرفیت خیابان‌ها، رفت‌وآمد روزانه را دشوار کرده است. در ادامه با برخی از این شهرها و ابعاد بحران ترافیک در آن‌ها آشنا می‌شویم.
پرترافیک‌ترین شهر اروپا
لندن یکی از پرترافیک‌ترین شهرهای اروپا است که باوجود برخورداری از شبکه گسترده مترو، اتوبوس و قطار شهری، همچنان با ازدحام خودروها در خیابان‌های مرکزی و مسیرهای ورودی شهر، مواجه است. بر اساس شاخص تام‌تام در سال ۲۰۲۵، سطح ازدحام ترافیکی لندن به ۵۱.۶ درصد رسید و رانندگان برای طی هر کیلومتر به‌طور متوسط ۳ دقیقه و ۳۸ ثانیه زمان نیاز داشتند. میانگین سرعت خودروها نیز در این شهر حدود ۱۶.۵ کیلومتر در ساعت بوده است. بر اساس داده‌های ۳۰ روز منتهی به ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، شاخص ترافیک لندن حدود ۵۸.۹۹ بوده است و افزایش قابل‌توجهی داشته است. تراکم جمعیت، تمرکز فعالیت‌های اقتصادی در مرکز شهر و حجم بالای رفت‌وآمد روزانه از عوامل اصلی این وضعیت هستند. محدودیت فضای خیابان‌ها، عملیات عمرانی و تقاضای بالای حمل‌ونقل نیز در ساعات اوج ترافیک، حرکت خودروها را در این شهر کندتر می‌کنند. باوجود اجرای طرح‌هایی مانند محدوده انتشار بسیار کم آلاینده‌ها (ULEZ) و دریافت عوارض ورود به محدوده مرکزی، مدیریت ترافیک همچنان یکی از چالش‌های مهم برنامه‌ریزی شهری لندن است.
شهری کوچک با ترافیکی فراتر از انتظار
دوبلین در سال ۲۰۲۵ یکی از سه شهر پرترافیک جهان در شاخص ازدحام تام‌تام بوده است. سطح ازدحام این شهر به ۷۲.۹ درصد رسید؛ رقمی که آن را پس از مکزیکوسیتی و بنگلور در رتبه سوم جهانی قرار می‌دهد. بر اساس همین گزارش، رانندگان دوبلین در ساعات اوج ترافیک سالانه حدود ۱۹۱ ساعت از وقت خود را در ازدحام از دست می‌دهند. این میزان حتی از زمان ازدست‌رفته رانندگان در بعضی کلان‌شهرهای بسیار بزرگ جهان بیشتر است. یکی از دلایل این وضعیت، محدودیت ظرفیت شبکه خیابان‌ها در برابر افزایش تقاضای سفر است. تمرکز فرصت‌های شغلی و خدمات در بخش‌های مرکزی، میزان رفت‌وآمد روزانه از مناطق حومه‌ای را افزایش می‌دهد. در نتیجه حتی سفرهای کوتاه نیز ممکن است زمان زیادی، طول بکشد. توسعه حمل‌ونقل عمومی، مسیرهای دوچرخه‌سواری و کاهش وابستگی به خودروهای شخصی، از مهم‌ترین راهکارهایی هستند که برای بهبود وضعیت تردد در این شهر، دنبال می‌شوند.
شهری که خودروها در آن به‌کندی حرکت می‌کنند
بنگلور یکی از بحرانی‌ترین نمونه‌های ترافیک شهری در جهان است. بر اساس شاخص تام‌تام، سطح ازدحام این شهر به ۷۴.۴ درصد رسیده است و بنگلور پس از مکزیکوسیتی، دومین شهر پرترافیک جهان بوده است. رانندگان برای طی مسافت ۱۰ کیلومتری در شرایط معمول به‌طور متوسط ۳۶ دقیقه و ۹ ثانیه زمان، نیاز دارند. این مدت در ساعات شلوغ عصر به حدود ۴۵ دقیقه و ۲۷ ثانیه افزایش می‌یابد. همچنین، رانندگان سالانه ۱۶۸ ساعت از وقت خود را در ترافیک، از دست می‌دهند. میانگین شاخص ترافیک بنگلور در ۳۰ روز اخیر، کاهش قابل‌توجهی داشته است، اما همچنان رشد سریع جمعیت، توسعه گسترده مناطق فناوری و افزایش تعداد خودروهای شخصی، از عوامل مهم ازدحام در بنگلور محسوب می‌شود. باوجود توسعه مترو و پروژه‌های حمل‌ونقل عمومی، هماهنگ نبودن رشد زیرساخت‌ها با توسعه شهری، باعث شده است که ترافیک همچنان یکی از مهم‌ترین مشکلات ساکنان این شهر باشد.
ازدحام بی‌پایان در خیابان‌های بمبئی
بمبئی، مرکز اقتصادی و مالی هند، از دیگر شهرهایی است که با ترافیک سنگین و ازدحام گسترده در شبکه معابر مواجه است. طبق شاخص تام‌تام ۲۰۲۵، سطح ازدحام ترافیکی این شهر به ۶۳.۲ درصد رسیده است. متوسط سرعت خودروها حدود ۲۰.۸ کیلومتر در ساعت گزارش شده است و رانندگان در هر ۱۵ دقیقه تنها می‌توانند حدود ۵.۲ کیلومتر مسیر را طی کنند. شاخص ترافیک این شهر در ۳۰ روز اخیر، حدود ۴۲.۵۹ بوده است. اگرچه این شهر از شبکه قطارهای حومه‌ای گسترده‌ای برخوردار است، اما حجم بالای سفرهای روزانه و وابستگی بخشی از جمعیت به خودرو و تاکسی، فشار زیادی بر خیابان‌ها وارد می‌کند. تراکم بالای جمعیت، محدودیت زمین برای توسعه معابر و تمرکز مراکز تجاری در بخش‌های خاص شهر، مدیریت ترافیک بمبئی را دشوار کرده است. بارندگی‌های موسمی نیز در بعضی دوره‌های سال، با آب‌گرفتگی خیابان‌ها و اختلال در رفت‌وآمد، همراه می‌شود. توسعه خطوط مترو، بهبود حمل‌ونقل ریلی و ایجاد ارتباط بهتر میان مناطق مسکونی و مراکز اشتغال، از جمله اقداماتی هستند که برای کاهش فشار ترافیکی این کلان‌شهر انجام می‌شوند.
ترافیک در دو سوی تنگه بسفر
استانبول یکی از پرترافیک‌ترین شهرهای جهان است که موقعیت جغرافیایی خاص آن، مدیریت رفت‌وآمد را پیچیده‌تر می‌کند. طبق شاخص تام‌تام، این شهر در سال ۲۰۲۵ ، سطح ازدحام ۶۲ درصدی را تجربه کرده است؛ رقمی که نسبت به سال قبل ۲.۶ واحد درصد افزایش نشان می‌دهد. همچنین میانگین سرعت خودروها حدود ۲۶.۲ کیلومتر در ساعت بوده است و رانندگان در هر ۱۵ دقیقه به‌طور متوسط ۶.۵ کیلومتر، حرکت کرده‌اند. داده‌های ۳۰ روز منتهی به نوامبر ۲۰۲۶، شاخص ترافیک این شهر را حدود ۳۰.۸۹ گزارش کرده‌اند. یکی از مهم‌ترین عوامل ترافیک استانبول، جابه‌جایی روزانه میان بخش‌های اروپایی و آسیایی شهر است. پل‌های بسفر و تونل‌های زیرزمینی، مسیرهای ارتباطی مهمی هستند که در ساعات اوج رفت‌وآمد با حجم بالای خودرو مواجه می‌شوند. همچنین تمرکز فعالیت‌های اقتصادی، رشد مناطق مسکونی حومه‌ای و افزایش سفرهای بین‌قاره‌ای، فشار زیادی بر شبکه حمل‌ونقل آن وارد کرده است. توسعه مترو، خطوط ریلی و حمل‌ونقل دریایی، از راهکارهای مهم برای کاهش وابستگی شهروندان به خودروهای شخصی محسوب می‌شوند.
نظر شما