رویای بازیگری در هشتادسالگی؛ زنانی که دوست داشتند دیده شوند

هادی کیانی فلاورجانی کارگردان مستند «می‌خوام بیفتم تو فیلم» با اشاره به تجربه سه سال همراهی با زنان سالمند گفت: آن‌ها در آرزوی بازیگری و دیده شدن، مقابل دوربین قرار گرفتند.

به گزارش خبرگزاری ایمنا، هادی کیانی فلاورجانی کارگردان مستند کوتاه «می‌خوام بیفتم تو فیلم» درباره ایده اولیه ساخت این مستند اظهار کرد: ایده ساخت این مستند از زمانی شکل گرفت که برای انتخاب یک بازیگر زن در یکی از فیلم‌هایم جست‌وجو می‌کردم. همین موضوع موجب شد به آدم‌های سالمند و علاقه آن‌ها به دیده شدن، حتی در سنین ۸۰ سالگی و بالاتر، فکر کنم. این موضوع برایم بسیار جذاب بود و جرقه اولیه ساخت مستند از همین‌جا شکل گرفت.

وی درباره آشنایی با بازیگر اصلی فیلم عنوان کرد: در آن زمان مشغول ساخت یک فیلم کوتاه برای جشنواره کودک بودم و برای یکی از نقش‌های آن، به‌دنبال بازیگری سالمند می‌گشتیم. در جریان همین جست‌وجو، ایده مستند در ذهنم شکل گرفت و فیلم‌برداری آن را نیز آغاز کردم. در واقع، پیش از آنکه فیلم کوتاه ساخته شود، تصویربرداری مستند را شروع کرده بودم.

رویای بازیگری در هشتادسالگی؛ زنانی که دوست داشتند دیده شوند

این کارگردان افزود: مدتی به‌دنبال بازیگر می‌گشتم تا اینکه به‌طور اتفاقی با بازیگر اصلی مستند روبه‌رو شدم. او را در خیابان دیدم و به او گفتم که فیلم‌ساز هستم و از او پرسیدم آیا علاقه دارد در فیلم من بازی کند. او نیز با اشتیاق پاسخ داد که بسیار دوست دارد بازیگری را تجربه کند. پس از آن درباره محل زندگی‌اش پرسیدم. خانه‌ای که در آن زندگی می‌کرد برایم بسیار جالب بود چراکه پنج یا شش زن سالمند در آنجا کنار یکدیگر زندگی می‌کردند. صاحب‌خانه نیز زنی سالمند بود و این افراد با کمک یکدیگر و تا حد زیادی مستقل از خانواده‌هایشان، زندگی مشترکی را تجربه می‌کردند و مشکلات یکدیگر را برطرف می‌کردند.

وی تاکید کرد: مهری سرتیپی و معصومه محمدی بازیگران اصلی فیلم بودند و گوهر یزدانی، سکینه گل سفیدی، فاطمه علی بابایی و گوهر یزدانی از جمله افرادی بودند که در این مستند حضور داشتند.

این مستندساز درباره ارتباط با این افراد و نزدیک شدن به جهان آن‌ها گفت: در مدتی که با این افراد ارتباط داشتم چیزی که برایم بسیار جالب بود، وجود کودک درون در این افراد بود کودکی‌ای که شاید در طول سال‌های زندگی کمرنگ شده بود، اما سینما توانست دوباره آن را بیدار کند. متوجه شدم حتی انسانی در ۸۰ سالگی، در شرایطی که شاید تنها یک قدم با مرگ فاصله داشته باشد، همچنان دوست دارد دیده شود و مورد توجه و محبت قرار بگیرد. این موضوع برایم بسیار تأثیرگذار بود و موجب شد تصمیم بگیرم این سوژه را دنبال کنم و مدتی با آن‌ها زندگی کنم.

کد مطلب 1017769

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.