به گزارش خبرگزاری ایمنا از مازندران، سید حسین فلاح‌نوشیروانی، فرزند سید احمد، در سال ۱۲۸۱ هجری شمسی در روستای نوشیروان‌کلا از توابع بندپی غربی شهرستان بابل دیده به جهان گشود؛ روستایی که بعدها با نام او شناخته شد و زادگاه یکی از ماندگارترین چهره‌های خیراندیش تاریخ معاصر مازندران شد.
نوشیروانی از همان دوران کودکی با قرآن و آموزه‌های دینی انس گرفت. در شش‌سالگی، آموزش عم‌جزء را نزد زنی باسواد و مؤمن به نام ملا باجی خیران آغاز کرد و سپس قرآن کریم را نزد آخوند شیخ محمد سالاری در مدت سه ماه به پایان رساند.
پیشینه خانوادگی او نیز با علم و دیانت پیوند داشت. جد مادری‌اش، سید آقا نوشیروانی، از عالمان علاقه‌مند به دانش بود و با فراهم کردن زمینه تحصیل نوه‌اش در مدارس شرافت و احمدی شهر بارفروش، مسیر آموزش و پرورش علمی او را هموار کرد. سید حسین در دوران تحصیل، دانش‌آموزی ممتاز، مؤدب و پرتلاش بود و استعداد خود را در فراگیری علوم نشان داد.
پس از پایان تحصیلات مقدماتی، برای کسب تجربه و کار راهی مشهد و سپس تهران شد. حضور در تجارت‌خانه حکیم‌زاده یزدی، نقطه آغاز مسیر اقتصادی او بود. نوشیروانی فعالیت خود را از شاگردی آغاز کرد، اما صداقت، امانت‌داری و پشتکارش موجب شد به‌تدریج مسئولیت مدیریت داخلی شرکت و سپس شراکت تجاری را بر عهده بگیرد. اعتماد خانواده حکیم‌زاده به او تا جایی پیش رفت که با دختر این خانواده ازدواج کرد.
ثمره این ازدواج، سه فرزند بود؛ خانواده‌ای که در سال‌های فعالیت اقتصادی و اجتماعی، همراه و پشتیبان او در مسیر زندگی بودند.
سید حسین فلاح نوشیروانی پس از سال‌ها فعالیت تجاری، کسب‌وکار مستقلی در بازار آهن راه‌اندازی کرد و با تکیه بر انصاف، اعتماد و امانت‌داری به جایگاه اقتصادی قابل توجهی رسید، اما آنچه نام او را در تاریخ ماندگار کرد، شیوه نگاهش به ثروت بود. او دارایی خود را فرصتی برای گره‌گشایی از مشکلات مردم می‌دانست و بخش مهمی از آن را در مسیر ساخت مراکز آموزشی، درمانی و عام‌المنفعه هزینه کرد.
میراث نوشیروانی؛ الگویی برای تداوم مشارکت خیران در بابل
یکی از روایت‌های ماندگار درباره آغاز فعالیت‌های عام‌المنفعه او، به سفری در زادگاهش بازمی‌گردد. زمانی که در مسیر جاده بندپی غربی به بندپی شرقی، زنی را دید که برای رساندن خود به درمانگاه و دریافت خدمات زایمان در کنار جاده منتظر خودرو بود. این صحنه او را به فکر ساخت زایشگاهی در همان منطقه انداخت تا زنان برای دسترسی به خدمات درمانی با چنین دشواری‌هایی روبه‌رو نباشند. این اقدام بعدها به شکل‌گیری مرکز سلامت بندپی انجامید.
با گذشت زمان، دامنه فعالیت‌های خیرخواهانه نوشیروانی گسترش یافت و بخش قابل توجهی از دارایی او صرف توسعه زیرساخت‌های آموزشی، درمانی و اجتماعی شد. دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، یکی از شناخته‌شده‌ترین یادگارهای این خیر مازندرانی است که امروز به‌عنوان یکی از مراکز علمی کشور، میزبان دانشجویان و پژوهشگران است.
هنرستان نوشیروانی، انستیتو فنی، دانشکده‌ها، درمانگاه‌ها، بانک خون، زمین فوتبال، پرورشگاه ایتام، بیمارستان‌ها، مساجد و پل‌ها نیز از مراکزی هستند که با همت و حمایت مالی او احداث شدند؛ مجموعه‌ای از اقدامات که نشان می‌دهد نگاه نوشیروانی به نیکوکاری، محدود به یک حوزه نبود و آموزش، سلامت و رفاه اجتماعی را به‌صورت هم‌زمان در بر می‌گرفت.
نیکوکاری نوشیروانی؛ از یک نیاز محلی تا ساخت مراکز عام‌المنفعه
سید مصطفی میرتبار، فرماندار بابل در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا در مازندران با اشاره به جایگاه زنده‌یاد سید حسین فلاح نوشیروانی در تاریخ این شهرستان اظهار کرد: نوشیروانی با اقدامات عام‌المنفعه در حوزه‌های علمی، بهداشتی، اجتماعی و فرهنگی، در ذهن مردم و تاریخ بابل و ایران ماندگار شد.
وی افزود: مردم بابل ۱۵ آبان را به‌عنوان زادروز این خیر نامدار در حافظه تاریخی خود ثبت کرده‌اند و به پاس خدمات گسترده او، این روز به نام «روز بابل» در تقویم مازندران شناخته می‌شود.
فرماندار بابل با اشاره به ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی این شهرستان ادامه داد: اقدامات خیرخواهانه سید حسین فلاح نوشیروانی پایه‌گذار حرکتی بزرگ در بابل شد و زمینه پیشگامی این شهرستان در حوزه‌هایی همچون مدرسه‌سازی، توسعه مراکز درمانی و حمایت از ایتام را فراهم کرد.
میرتبار خاطرنشان کرد: خیران بابل با تأسی از منش و مسیر زنده‌یاد نوشیروانی، در عرصه‌های مختلف اجتماعی و عام‌المنفعه حضور دارند و تأثیر اقدامات این خیر بزرگ همچنان در جامعه قابل مشاهده است.
مرکز نگهداری معلولان؛ یادگار دیگری از نیک‌اندیشی نوشیروانی
مرتضی بزرگی، مدیرعامل مرکز معلولان نوشیروانی بابل نیز در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا با اشاره به پیشینه فعالیت این مجموعه اظهار کرد: مرکز نگهداری معلولان نوشیروانی در سال ۱۳۴۴ به همت زنده‌یاد سید حسین فلاح نوشیروانی احداث شد و امروز به‌عنوان تنها مرکز شبانه‌روزی ایزوله نگهداری معلولان ذهنی و جسمی در مازندران فعالیت می‌کند.
وی افزود: این مرکز ابتدا با هدف نگهداری و حمایت از ایتام احداث شد و نوشیروانی خود در رسیدگی به کودکان حضور داشت، به‌گونه‌ای که خود به آن‌ها غذا می‌داد و حتی از غذای باقی‌مانده آن‌ها استفاده می‌کرد.
مدیرعامل مرکز معلولان نوشیروانی بابل با بیان اینکه این مجموعه همچنان از حمایت خیران برخوردار است، تصریح کرد: منش نیکوکارانه نوشیروانی موجب شده است افراد خیر در دوره‌های مختلف برای فراهم کردن شرایط زندگی بهتر و آرام‌تر مددجویان به این مرکز کمک کنند.
بزرگی ادامه داد: این مجموعه امروز علاوه بر کارکرد حمایتی و نگهداری، به پایگاهی اجتماعی و فرهنگی برای حضور خیران، مسئولان و مردم تبدیل شده است و همچنان یادآور نگاه انسانی و مسئولانه بنیان‌گذار آن به گروه‌های نیازمند جامعه است.
به گزارش ایمنا، سید حسین فلاح نوشیروانی، این خیر نامدار مازندرانی، سرانجام در بیست‌وسوم اسفند ۱۳۵۰ پس از ۶۹ سال زندگی و خدمت به مردم درگذشت و در زادگاهش، نوشیروان‌کلا، به خاک سپرده شد.
امروز، سال‌ها پس از درگذشت او، نام نوشیروانی تنها بر سردر دانشگاه، مدرسه، بیمارستان یا مرکز نگهداری معلولان دیده نمی‌شود، بلکه در زندگی نسلی از دانش‌آموختگان، بیماران، مددجویان و خانواده‌هایی جریان دارد که بخشی از مسیر زندگیشان با آثار نیکوکاری او پیوند خورده است. میراثی که نشان می‌دهد ماندگاری یک انسان، نه به آنچه برای خود اندوخته، بلکه به آنچه برای دیگران به یادگار گذاشته است، بستگی دارد.
نظر شما