به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، بررسی داده‌های سال ۲۰۲۵ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) از وضعیت ۴۲ کشور نشان می‌دهد آفریقای جنوبی، اسلواکی، یونان و ایتالیا طولانی‌ترین دوره جست‌وجوی شغل را دارند و میانه مدت‌زمان سپری‌شده از آغاز بیکاری در این کشورها از ۱۲ ماه فراتر رفته است.
بر اساس این داده‌ها، میانه مدت‌زمان سپری‌شده برای جست‌وجوی شغل در میان ۴۲ کشور مورد بررسی حدود ۴.۷ ماه است؛ رقمی که نشان‌دهنده تفاوت قابل‌توجه شرایط بازار کار در اقتصادهای مختلف جهان است.
در این رتبه‌بندی، آفریقای جنوبی، اسلواکی، یونان و ایتالیا در صدر کشورهایی قرار دارند که جویندگان کار در آن‌ها با طولانی‌ترین دوره‌های بیکاری روبه‌رو هستند. در هر چهار کشور، میانه مدت‌زمان سپری‌شده از آغاز جست‌وجوی کار بیش از ۱۲ ماه گزارش شده است؛ به این معنا که نیمی از افراد بیکار در این کشورها دست‌کم یک سال را بدون یافتن شغل سپری کرده‌اند.
پس از این چهار کشور، بلغارستان با ۹.۳ ماه در جایگاه بعدی قرار دارد. کرواسی با ۸ ماه، لیتوانی با ۷.۹ ماه، رومانی با ۷.۸ ماه و پرتغال با ۷.۶ ماه نیز در میان کشورهایی هستند که جویندگان کار در آن‌ها دوره‌های طولانی‌تری از بیکاری را تجربه می‌کنند. لتونی با ۶.۹ ماه، سوئیس با ۶.۷ ماه، جمهوری چک با ۶.۵ ماه، لوکزامبورگ با ۶ ماه، مجارستان با ۵.۹ ماه و بلژیک با ۵.۷ ماه دیگر کشورهایی هستند که در بخش بالایی این رتبه‌بندی قرار گرفته‌اند.
در سوی دیگر این مقایسه، مکزیک کوتاه‌ترین مدت‌زمان میانه جست‌وجوی شغل را با ۱.۲ ماه ثبت کرده است. این رقم در ایالات متحده ۲.۲ ماه و در کانادا ۲.۴ ماه است؛ بنابراین مدت جست‌وجوی کار در بلغارستان تقریبا چهار برابر کانادا گزارش شده است. چنین اختلافی نشان می‌دهد تجربه بیکاری در کشورهای مختلف، حتی در میان اقتصادهایی که از نظر ساختار و سطح توسعه تفاوت‌های مشخصی دارند، یکسان نیست.
این آمار به‌معنای محاسبه دقیق زمان لازم برای استخدام افراد نیست. شاخص مورد استفاده، مدت‌زمانی را اندازه‌گیری می‌کند که افراد بیکار تا زمان ثبت داده‌ها در جست‌وجوی شغل سپری کرده‌اند و نشان نمی‌دهد که هر فرد در نهایت پس از چه مدتی استخدام خواهد شد، همچنین رقم ۴.۷ ماه، میانه مقادیر ثبت‌شده برای ۴۲ کشور است و نباید آن را میانگین جهانی یا میانگین وزنی جمعیت بیکار در جهان در نظر گرفت.
تفاوت مدت جست‌وجوی شغل در کشورها را نمی‌توان تنها با نرخ بیکاری توضیح داد. ممکن است کشوری نرخ بیکاری به‌نسبت پایینی داشته باشد، اما افرادی که همچنان خارج از بازار کار باقی مانده‌اند، برای پیدا کردن فرصت شغلی مناسب با دشواری‌های زیادی روبه‌رو باشند. ناهماهنگی میان مهارت‌های نیروی کار و نیاز کارفرمایان، ساختار اقتصادی، شیوه‌های استخدام، محدودیت جابه‌جایی نیروی کار میان بخش‌های مختلف و میزان دسترسی به فرصت‌های شغلی از جمله عواملی هستند که می‌توانند بر طولانی شدن دوره بیکاری تاثیر بگذارند.
در این میان، جوانان نیز هنگام ورود به بازار کار با موانع بیشتری مواجه می‌شوند؛ زیرا بسیاری از فرصت‌های شغلی به سابقه کاری، مهارت‌های تخصصی یا تجربه حرفه‌ای نیاز دارند و افراد تازه‌وارد هنوز امکان ارائه چنین سوابقی را ندارند. از سوی دیگر، تغییرات ساختاری اقتصاد و تحول نیازهای کارفرمایان می‌تواند فاصله میان مهارت‌های موجود و مشاغل مورد تقاضا را افزایش دهد و روند جذب نیروی کار را دشوارتر کند.
نظر شما