به گزارش خبرگزاری ایمنا، آثار مکتوب شخصیتهای علمی و دینی، دریچهای برای شناخت عمیقتر اندیشهها و شیوه رویارویی آنان با موضوعات مختلف است. در میان نوشتههای رهبر شهید انقلاب نیز آثاری وجود دارد که از دوران جوانی و سالهای فعالیت علمی و طلبگی ایشان به یادگار مانده و موضوعات متنوعی از معارف دینی تا مباحث تخصصی علوم اسلامی را در بر میگیرد.
یکی از این آثار، کتاب «از ژرفای نماز» است؛ اثری که ریشه در سخنرانیهای ایشان در سال ۱۳۵۱ در مسجد کرامت مشهد دارد. این سخنرانیها پس از تدوین در قالب کتاب منتشر شدند و در آنها تلاش شده است نماز نهتنها بهعنوان مجموعهای از اعمال و اذکار، بلکه بهعنوان عبادتی با لایههای معرفتی و تربیتی بررسی شد.
«از ژرفای نماز»؛ نگاهی به حقیقت و فلسفه عبادت
نماز در نگاه نویسنده کتاب، تنها مجموعهای از حرکات و اذکار نیست، بلکه مسیری برای شناخت خداوند، تقویت توحید و حرکت انسان در مسیر بندگی است. در این اثر، مباحثی همچون تفسیر سوره حمد، توحید، تسبیحات اربعه، ارکان و واجبات نماز مطرح میشود.
یکی از ویژگیهای کتاب، تلاش برای پیوند دادن ظاهر و باطن نماز است؛ به این معنا که نمازگزار در کنار انجام درست اعمال عبادی، باید به معنا و مفهوم اذکار نیز توجه داشته باشد. از این منظر، نماز فرصتی برای بازنگری در رابطه انسان با خداوند و تقویت نگاه توحیدی در زندگی روزمره است.
این کتاب در واقع حاصل سخنرانیهایی است که در سال ۱۳۵۱ در مسجد کرامت مشهد ایراد شده و نخستینبار در سال ۱۳۵۲ به چاپ رسیده است. نسخههای بعدی آن از سوی دفتر نشر فرهنگ اسلامی منتشر شدهاند.
«چهار کتاب اصلی علم رجال»؛ پژوهشی در میراث حدیثی شیعه
در کنار مباحث اعتقادی و عبادی، بخشی از فعالیتهای علمی رهبر شهید انقلاب به حوزه تخصصی حدیث و علم رجال اختصاص داشته است. کتاب «چهار کتاب اصلی علم رجال» از جمله آثار پژوهشی ایشان در این زمینه است که حاصل مطالعات و تحقیقات دوران جوانی و طلبگی اوست.
علم رجال یکی از دانشهای مهم در مطالعات حدیثی است که به بررسی زندگی، شخصیت، اعتبار و جایگاه راویان احادیث میپردازد. آشنایی با این دانش به پژوهشگران کمک میکند تا درباره اعتبار نقلهای حدیثی و اعتبارسنجی اسناد روایات بررسی دقیقتری داشته باشند.
در این اثر، نویسنده به معرفی علم رجال، تاریخچه شکلگیری آن و روند گسترش این دانش در میان مسلمانان میپردازد، همچنین دو اثر مهم از منابع رجالی شیعه، یعنی «اختیار معرفة الرجال» معروف به رجال کشی و «الفهرست» شیخ طوسی، بررسی شدند.
نکته قابل توجه درباره این تألیف آن است که عنوان آن به چهار کتاب اصلی علم رجال اشاره دارد، اما بخش پژوهشی منتشرشده از نویسنده، معرفی و بررسی دو اثر یادشده را در بر میگیرد. این نوشته در سال ۱۳۵۱ برای یادنامه علامه عبدالحسین امینی آغاز شد و در سال ۱۳۶۹ از سوی دفتر نشر فرهنگ اسلامی در قالب کتاب منتشر شد.
پرداختن به چنین موضوع تخصصی نشان میدهد که فعالیت علمی نویسنده تنها به مباحث عمومی دینی محدود نبوده و بررسی منابع حدیثی و شناخت میراث علمی شیعه نیز بخشی از مطالعات او را تشکیل میداده است.




نظر شما