به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، خیابان آکسفورد در منطقه وستمینستر لندن، پس از سالها بحث، برنامهریزی و چندین مرحله بررسی و مشورت عمومی، سرانجام وارد مرحله اجرایی طرح پیادهراهسازی شد. از روز دوشنبه، بیستوششم اکتبر ۲۰۲۶، بخش نخست این پروژه به طول نزدیک به یک کیلومتر بهطور کامل به فضای بدون تردد تبدیل شد و عبور وسایل نقلیه موتوری و سایر وسایل حملونقل از این محدوده ممنوع شد.
این اقدام نخستین مرحله از برنامه گسترده بازآفرینی خیابان آکسفورد محسوب میشود که با هدف تبدیل یکی از مهمترین محورهای تجاری لندن به فضایی انسانمحور، سرزنده و متنوع اجرا میشود. در محدوده جدید، تردد خودروهای شخصی، اتوبوسها، تاکسیها، خودروهای کرایهای، دوچرخهها، اسکوترها و سهچرخههای مسافربری ممنوع است و فضای خیابان به استفاده عابران پیاده اختصاص پیدا میکند.

از ایده اولیه تا آغاز اجرای طرح پس از یک دهه
ایده پیادهراهسازی خیابان آکسفورد نخستینبار در سال ۲۰۱۶ از سوی شهردار لندن، صادق خان، مطرح شد. در برنامه اولیه قرار بود این پروژه تا سال ۲۰۲۰ تکمیل شود، اما پس از دو مرحله مشورت عمومی، اجرای آن در سال ۲۰۱۸ متوقف شد. این طرح در سال ۲۰۲۴ بار دیگر در دستور کار قرار گرفت و دو مرحله مشورت عمومی دیگر درباره آن انجام شد که بر اساس گزارش منتشرشده، بیشتر پاسخدهندگان از اجرای آن حمایت کردند.
در نهایت، مجوز نهایی پروژه در فوریه ۲۰۲۶ صادر شد و اکنون نخستین بخش آن به بهرهبرداری رسیده است. این روند نشان میدهد که تبدیل یک خیابان پرتردد و دارای کارکردهای گسترده اقتصادی و حملونقلی به فضای پیادهمحور، علاوه بر طراحی شهری، به هماهنگی نهادی، بررسی دیدگاه شهروندان و بازنگری در شیوه استفاده از معابر نیاز دارد.
تغییر چهره خیابان با مبلمان شهری و فضای سبز
یکی از محورهای اصلی پروژه، بازطراحی فضای عمومی و ایجاد محیطی است که علاوه بر خرید و عبورومرور، امکان مکث، استراحت، تعامل اجتماعی و گذران اوقات فراغت را برای شهروندان فراهم کند. در مرحله انتقالی اجرای طرح، خطکشیهای قدیمی خیابان حذف و نیمکتها، پوشش گیاهی و علائم راهنمای جدید به محیط اضافه میشوند.
در طراحی کف خیابان از سنگفرشهای دارای بافت مشخص استفاده میشود تا مسیر حرکت عابران را هدایت کند، همچنین در محل تقاطع خیابانهای شمالی و جنوبی، سنگفرشهایی با ابعاد بزرگتر به کار میرود تا این نقاط از نظر بصری و عملکردی از سایر بخشها متمایز شوند.

مبلمان شهری نیز بخش مهمی از این بازطراحی را تشکیل میدهد. نیمکتهایی با ترکیب چوب و فولاد در نقاطی نصب میشوند که مانعی برای حرکت روان عابران ایجاد نکنند. این نیمکتها در فواصل منظم قرار میگیرند تا افراد بتوانند در طول مسیر استراحت کنند، با یکدیگر ملاقات داشته باشند یا غذا بخورند. میزها و صندلیهای چوبی نیز در بخشهایی مستقر میشوند که با تغییر بافت سطح زمین بهعنوان نقاط توقف و مکث مشخص شدهاند.
در این مرحله، چیدمان و نوع مبلمان شهری بهصورت آزمایشی ارزیابی میشود تا مشخص شود کدام الگوها از نظر دسترسی، راحتی، استقبال عمومی و تناسب با حجم تردد عابران عملکرد بهتری دارند. این رویکرد به مدیران شهری امکان میدهد پیش از اجرای نهایی، طراحی فضا را بر اساس تجربه واقعی استفادهکنندگان اصلاح کنند.
درختان جدید برای مقابله با گرمای شهری و تقویت تنوع زیستی
توسعه فضای سبز یکی دیگر از بخشهای مهم طرح پیادهراهسازی آکسفورد است. درختکاری در این محور با اهداف زیستمحیطی متعددی ازجمله کاهش اثر جزیره گرمایی شهری، جذب کربن، جمعآوری و کنترل آب باران و افزایش تنوع زیستی انجام میشود.

درختان در مرحله نخست داخل گلدانهای بزرگ کاشته میشوند و پس از رسیدن به شرایط مناسب، بهصورت دائمی در زمین مستقر خواهند شد. استفاده از این روش به طراحان اجازه میدهد در دوره انتقالی، موقعیت و شیوه استقرار پوشش گیاهی را بررسی و با توجه به شرایط محیطی و نیازهای فضایی اصلاح کنند.
در مراحل بعدی پروژه نیز دو میدان عمومی جدید در نزدیکی خیابانهای هولز و دوک احداث خواهد شد. این میدانها با استفاده از پوششهای متفاوت کف، از سایر قسمتهای خیابان متمایز میشوند و میتوانند به نقاطی برای تجمع، تعامل اجتماعی و فعالیتهای عمومی تبدیل شوند.
تبدیل خیابان تجاری به مقصدی برای زندگی شهری
چشمانداز این پروژه تنها به حذف خودروها و افزایش فضای پیاده محدود نمیشود، بلکه تغییر در کارکردهای اقتصادی و اجتماعی خیابان را نیز دنبال میکند. بر اساس برنامه طراحی، فروشگاههای متنوع آکسفورد استریت در کنار فضاهای کاری جدید، امکانات تفریحی، مراکز فرهنگی و مقصدهای پذیرایی و گردشگری قرار خواهند گرفت. هدف این است که خیابان از یک محور تجاری و پرتردد به فضایی با فعالیتهای متنوع در ساعات مختلف روز تبدیل شود؛ فضایی که علاوه بر جذب خریداران و گردشگران، برای کارکنان، ساکنان و سایر شهروندان نیز جذابیت داشته باشد.


نظر شما