به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، بررسی شهرهای جهان در سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که نمی‌توان یک شهر را تنها بر اساس خیابان‌های تمیز، عنوان زیست‌محیطی یا کیفیت هوا، پاک‌ترین شهر جهان دانست. ارزیابی دقیق باید مجموعه‌ای از شاخص‌ها، از کیفیت هوا و مدیریت پسماند تا حفاظت از طبیعت و دسترسی به خدمات بهداشتی را در بر بگیرد. شهرهایی که این عوامل را در سیاست‌های بلندمدت خود ادغام می‌کنند، شانس بیشتری برای ایجاد محیطی سالم، پاکیزه و پایدار برای نسل‌های آینده خواهند داشت.
کیگالی ؛ پاکیزگی شهری با مشارکت شهروندان
پایتخت رواندا، نمونه‌ای قابل‌توجه از تلاش‌های شهری برای حفظ نظافت معابر و بهبود مدیریت پسماند در آفریقا است. این شهر به مشارکت اجتماعی در فعالیت‌های پاک‌سازی محیط، معروف است و برنامه‌هایی برای ارتقای جمع‌آوری زباله و آگاهی عمومی اجرا می‌کند. در آوریل ۲۰۲۶، سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، همراه با نهادهای رواندایی و مدیریت شهری کیگالی، برنامه‌ای آموزشی برای بهبود مدیریت پسماندهای آلی و مواد غذایی این شهر برگزار کرد. هدف این برنامه، تقویت مهارت‌های مدیریت زباله، حفاظت از محیط‌زیست و توسعه رویکردهای اقتصاد چرخشی بود.
بااین‌حال بررسی داده‌های سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که کیگالی همچنان با چالش‌هایی در مدیریت پسماند روبه‌رو است. مطالعه مؤسسه رشد سبز جهانی درباره ترکیب زباله‌های این شهر، میزان تولید پسماند را به‌طور متوسط ۰.۵۶ کیلوگرم به‌ازای هر نفر در روز، برآورد کرد و بر ضرورت تفکیک زباله از مبدا، بهبود زیرساخت‌های جمع‌آوری و مدیریت بهتر محل دفن پسماند، تاکید داشت. بنابراین اهمیت کیگالی فقط به‌ظاهر مرتب بعضی خیابان‌ها محدود نیست، بلکه این شهر نمونه‌ای از تلاش برای گسترش خدمات بهداشتی و پسماند در شرایط رشد شهری است.
در کنار برنامه‌های پاک‌سازی و آموزش عمومی، یکی از محورهای مهم برای آینده کیگالی، تبدیل پسماندهای آلی به منابعی قابل استفاده در کشاورزی و تولید انرژی است. توسعه سامانه‌های کمپوست‌سازی محلی، استفاده از پسماندهای غذایی برای تولید کود و بهبود بازار بازیافت می‌تواند حجم زباله‌های ارسالی به محل‌های دفن را کاهش دهد و فرصت‌های شغلی تازه‌ای ایجاد کند. موفقیت این رویکرد به همکاری خانواده‌ها، کسب‌وکارها و نهادهای شهری و همچنین ایجاد زیرساخت‌های پایدار برای تفکیک و پردازش زباله، بستگی دارد.
نظر شما