به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، دسترسی به خدمات درمانی، تغذیه مناسب، محیط زندگی سالم و سبک زندگی روزمره، نقش مهمی در طول عمر انسان‌ها دارند. بر اساس داده‌های منتشرشده تا سال ۲۰۲۶، هنگ‌کنگ، ژاپن و سنگاپور در میان مناطق آسیایی با طول عمر بالا، قرار دارند. طبق آمار رسمی اداره آمار سنگاپور، امید به زندگی ساکنان این کشور در سال ۲۰۲۵ به ۸۳.۹ سال رسید. البته باید توجه داشت که رتبه‌بندی‌ها معمولا بر اساس داده‌های کشورها یا مناطق اداری انجام می‌شوند و نشان‌دهنده تفاوت طول عمر میان تمام محله‌های یک شهر نیستند. در ادامه، به معرفی شهرهایی می‌پردازیم که به دلیل طول عمر بالای ساکنان و ویژگی‌های اجتماعی، شهری یا بهداشتی خود در جهان شهرت دارند:
هنگ‌کنگ؛ بالاترین امید زندگی در شهرهای جهان
هنگ‌کنگ یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های جهان در زمینه طول عمر بالا است. بر اساس آمار رسمی منتشرشده در سال ۲۰۲۶، امید به زندگی هنگام تولد در سال ۲۰۲۵، برای مردان این منطقه ۸۳.۳ سال و برای زنان ۸۸.۷ سال بوده است. این ارقام هنگ‌کنگ را در میان مناطق دارای بالاترین طول عمر در جهان قرار می‌دهد. دسترسی گسترده به خدمات درمانی، توسعه زیرساخت‌های شهری و امکان استفاده از حمل‌ونقل عمومی، از عواملی هستند که می‌توانند به سلامت جمعیت این شهر کمک کنند. البته زندگی در این منطقه با چالش‌هایی مانند هزینه بالای مسکن، تراکم جمعیت و فشارهای روانی نیز همراه است. بنابراین طول عمر بالا را نمی‌توان تنها به یک عامل نسبت داد.
توکیو؛ شهری بزرگ با جمعیتی سالمند
توکیو، نمونه‌ای جالب از شهری بزرگ است که در کنار تراکم جمعیت و فعالیت اقتصادی گسترده، جمعیت سالمند قابل‌توجهی دارد. ژاپن در برآوردهای جمعیتی سال ۲۰۲۶، همچنان در میان کشورهای دارای بالاترین امید به زندگی، قرار گرفته است؛ هرچند داده‌های ملی را نباید مستقیما به تمام مناطق شهری این کشور تعمیم داد. از عوامل موثر بر سلامت ساکنان توکیو می‌توان به دسترسی به خدمات درمانی، استفاده گسترده از حمل‌ونقل عمومی و پیاده‌روی در میان فعالیت‌های روزانه اشاره کرد. همچنین عادت‌های غذایی متنوع، مصرف ماهی و سبزیجات، در الگوی غذایی ژاپنی‌ها و مشارکت اجتماعی سالمندان نیز از موضوعات موردتوجه در پژوهش‌های طول عمر سال ۲۰۲۶ هستند. بااین‌حال، فشار کاری و تنهایی سالمندان از چالش‌های زندگی شهری در ژاپن، به شمار می‌روند.
سنگاپور؛ پیوند سلامت عمومی و برنامه‌ریزی شهری
سنگاپور از نمونه‌های مهم شهرهای آسیایی در زمینه افزایش طول عمر است. بر اساس گزارش رسمی اداره آمار این کشور که در ماه ژوئن ۲۰۲۶ منتشر شد، امید به زندگی ساکنان سنگاپور در سال ۲۰۲۵ به ۸۳.۹ سال رسید؛ رقمی که از سطح پیش از همه‌گیری کرونا نیز بالاتر است. یکی از ویژگی‌های سنگاپور، توجه به سلامت عمومی در کنار توسعه شهری است. فضاهای سبز، مسیرهای پیاده‌روی، شبکه حمل‌ونقل عمومی و برنامه‌های پیشگیری از بیماری‌ها، می‌توانند فعالیت بدنی و دسترسی به مراقبت‌های سلامت را در سنگاپور تسهیل کنند. البته هزینه زندگی، استرس شغلی و تفاوت‌های اقتصادی همچنان بر کیفیت زندگی گروه‌های مختلف جمعیت آن تاثیر می‌گذارند.
موناکو؛ طول عمر بالا در شهر کوچک اروپایی
موناکو در آمارهای بین‌المللی سال ۲۰۲۶ در صدر مناطق دارای امید به زندگی بالا قرار دارد. بر اساس برآوردهای مبتنی بر داده‌های سازمان ملل، امید به زندگی هنگام تولد در موناکو، حدود ۸۶.۷ سال است. این عدد مربوط به کل موناکو است و به یک محله یا منطقه مستقل در آن مرتبط نیست. ابعاد کوچک این کشور، دسترسی به خدمات درمانی، موقعیت جغرافیایی در ساحل مدیترانه و سطح بالای رفاه برای بخشی از ساکنان، از ویژگی‌هایی هستند که هنگام بررسی کیفیت زندگی در موناکو، مطرح می‌شوند. بااین‌حال، نباید تصور کرد که آب‌وهوای مطلوب یا ثروت، به‌تنهایی طول عمر شهروندان را تضمین می‌کنند، بلکه دسترسی به مراقبت‌های ویژه سلامت، رفتارهای فردی و شرایط اجتماعی نیز اهمیت زیادی دارند.
ناها؛ میراث طول عمر در ژاپن
ناها، بزرگ‌ترین شهر استان اوکیناو است؛ منطقه‌ای که سال‌ها به دلیل حضور سالمندان و سابقه طول عمر بالا، موردتوجه پژوهشگران قرار گرفته است. رژیم غذایی سنتی سرشار از سبزیجات، فعالیت بدنی روزمره و پیوندهای اجتماعی از موضوعات مهم برای افزایش طول عمر مردم این سرزمین، به شمار می‌روند. بااین‌حال، شهرت تاریخی اوکیناوا به معنای آن نیست که تمام شهرهای این استان در رتبه‌های نخست ژاپن قرار دارند، بلکه الگوهای سلامت در طول زمان تغییر می‌کنند و تفاوت‌های میان نسل‌ها نیز اهمیت زیادی در این موضوع دارند.
نظر شما