به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، بررسی‌های منتشرشده بر پایه داده‌های سال ۲۰۲۵ نشریه اکونومیست درباره برآوردهای اقتصادی سال ۲۰۲۴، سه معیار برای مقایسه ۲۵ کشور و قلمروی برخوردار جهان بررسی شده است. این معیارها شامل تولید ناخالص داخلی سرانه بر اساس نرخ ارز بازار، تولید ناخالص داخلی سرانه بر مبنای برابری قدرت خرید و شاخص تعدیل‌شده بر اساس قدرت خرید و ساعات کار است.
هر یک از این شاخص‌ها بعد متفاوتی از اقتصاد کشورها را نشان می‌دهد و تغییر معیار محاسبه، جایگاه بسیاری از اقتصادها را به‌طور محسوسی جابه‌جا می‌کند.
سوئیس در صدر تولید ناخالص داخلی سرانه اسمی
بر اساس نخستین معیار، سوئیس با تولید ناخالص داخلی سرانه ۱۰۳ هزار و ۶۷۰ دلار در سال ۲۰۲۴ در رتبه نخست قرار دارد. سنگاپور با ۹۰ هزار و ۶۷۴ دلار در جایگاه دوم ایستاده و نروژ با ۸۶ هزار و ۸۱۰ دلار رتبه سوم را به خود اختصاص داده است.
ایالات متحده آمریکا با ۸۵ هزار و ۸۱۰ دلار در رتبه چهارم قرار دارد و پس از آن ایسلند با ۸۲ هزار و ۷۰۴ دلار دیده می‌شود. قطر با ۷۶ هزار و ۲۷۶ دلار، ماکائو با ۷۳ هزار و ۴۷ دلار و دانمارک با ۷۱ هزار و ۸۵۲ دلار نیز در میان اقتصادهای بالای جدول جای گرفته‌اند.
تولید ناخالص داخلی سرانه اسمی از تقسیم ارزش کل تولید اقتصادی یک کشور بر جمعیت آن به دست می‌آید و ارزش تولید را با استفاده از نرخ ارز بازار به دلار تبدیل می‌کند. این روش برای مقایسه ارزش دلاری تولید اقتصادی کشورها کاربرد دارد، اما تفاوت هزینه زندگی و قیمت کالاها و خدمات را در نظر نمی‌گیرد.
به همین دلیل، بالا بودن تولید ناخالص داخلی سرانه اسمی به‌معنای برخورداری بیشتر شهروندان از قدرت خرید نیست، همچنین این شاخص درآمد واقعی خانوارها، توزیع ثروت یا میزان دارایی افراد را مستقیم اندازه‌گیری نمی‌کند.
سنگاپور با محاسبه قدرت خرید به رتبه نخست می‌رسد
هنگامی که تفاوت سطح قیمت‌ها میان کشورها در محاسبات لحاظ می‌شود، ترتیب اقتصادهای برتر تغییر می‌کند. در رتبه‌بندی بر پایه برابری قدرت خرید، سنگاپور با ۱۵۰ هزار و ۶۸۹ دلار بین‌المللی به ازای هر نفر در جایگاه نخست قرار می‌گیرد. ماکائو با ۱۲۸ هزار و ۲۶۸ دلار و قطر با ۱۲۶ هزار و ۱۱۰ دلار به‌ترتیب رتبه‌های دوم و سوم را به دست می‌آورند.
برابری قدرت خرید یا «پی‌پی‌پی» معیاری است که تفاوت قیمت کالاها و خدمات در کشورهای مختلف را در نظر می‌گیرد و امکان مقایسه تولید اقتصادی را بر مبنای سطح قیمت‌های مشترک فراهم می‌کند. برای نمونه، ممکن است ارزش دلاری یک مجموعه کالا و خدمات در دو کشور یکسان نباشد، در حالی که هزینه تهیه همان مجموعه در یکی از آن‌ها به‌مراتب کمتر باشد. تعدیل بر اساس قدرت خرید به کاهش اثر این تفاوت‌ها کمک می‌کند.
تغییر جایگاه سنگاپور و سوئیس نمونه روشنی از تأثیر این روش محاسبه است. ارزش تولید ناخالص داخلی سرانه سنگاپور در معیار اسمی ۹۰ هزار و ۶۷۴ دلار است، اما در محاسبه بر پایه قدرت خرید به ۱۵۰ هزار و ۶۸۹ دلار بین‌المللی می‌رسد. در مقابل، رقم سوئیس از ۱۰۳ هزار و ۶۷۰ دلار در شاخص اسمی به ۹۳ هزار و ۸۱۹ دلار بین‌المللی در شاخص قدرت خرید تغییر می‌کند.
نروژ با تعدیل ساعات کار در صدر قرار می‌گیرد
سومین معیار، علاوه بر تفاوت قیمت‌ها، میزان ساعات کار ساکنان را نیز در محاسبه وارد می‌کند. هدف این روش آن است که تولید اقتصادی سرانه را با توجه به تفاوت ساعات کار در کشورها مقایسه کند و تصویری متفاوت از میزان تولید نسبت به زمان صرف‌شده برای کار ارائه دهد.
بر اساس این شاخص، نروژ با ۱۱۴ هزار و ۸۰۴ دلار بین‌المللی در رتبه نخست قرار دارد. قطر با ۱۱۱ هزار و ۳۶۹ دلار رتبه دوم را به دست می‌آورد و دانمارک با ۹۲ هزار و ۲۸۸ دلار در جایگاه سوم قرار می‌گیرد.
در این روش، تولید ناخالص داخلی سرانه تعدیل‌شده بر اساس قدرت خرید، با نسبت ساعات کار هر ساکن به میانگین جهانی ساعات کار تعدیل می‌شود. در نتیجه، رتبه کشورها تنها به میزان تولید اقتصادی به ازای جمعیت وابسته نیست، بلکه تفاوت زمان صرف‌شده برای کار نیز در نتیجه نهایی اثر می‌گذارد.
نظر شما