به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، ترافیک همچنان یکی از پرهزینهترین و آزاردهندهترین مشکلات شهرهای مدرن است که زمان مردم را هدر میدهد، انتشار آلایندهها را بیشتر میکند، مصرف سوخت را افزایش میدهد و رفتوآمد روزانه افراد را غیرقابلپیشبینی میکند. جدیدترین شاخص ترافیک که در سال ۲۰۲۶ منتشر شده است، نشان میدهد که مشکل ترافیک فقط به یک منطقه خاص، محدود نیست و شهرهایی در آمریکای لاتین، آسیا و اروپا را دربر میگیرد.
طبق این فهرست، مکزیکوسیتی با سطح تراکم ۷۵.۹ درصد، پرترافیکترین شهر جهان معرفی شد. رانندگان برای طیکردن هر یک کیلومتر بهطور میانگین، ۳ دقیقه و ۲۷ ثانیه زمان نیاز داشتند، درحالیکه در شرایط روان ترافیکی، این مسیر فقط یک دقیقه و ۵۷ ثانیه طول میکشید. این اختلاف نشان میدهد که ازدحام خیابانها چه مقدار زمان شهروندان را هدر میدهد.
بنگلور با سطح تراکم ۷۴.۴ درصد در رتبه دوم فهرست بدترین شهرهای جهان از نظر ترافیک، قرار گرفت. در ساعات اوج ترافیک، سرعت متوسط خودروها در این شهر به حدود ۱۳.۹ کیلومتر در ساعت کاهش یافت و طیکردن یک مسیر ۱۰ کیلومتری، بیش از ۳۶ دقیقه زمان برد. رشد سریع جمعیت، افزایش تعداد خودروها، پروژههای عمرانی و تأخیر در اجرای طرحهای زیرساختی، همگی در افزایش فشار ترافیکی این شهر، نقش داشتهاند.
دوبلین که قلب فرهنگی، سیاسی و اقتصادی ایرلند، به شمار می رود نیز با سطح تراکم ۷۲.۹ درصد، در رتبه سوم قرار گرفت. همچنین پایتخت ایرلند در میان کندترین شهرهای جهان از نظر زمان سفر، بهازای هر کیلومتر قرار دارد. در واقع مشکلات ترافیکی دوبلین بحثهای زیادی درباره ظرفیت حملونقل عمومی، نحوه تخصیص فضای خیابان، الگوی ساخت مسکن و تعادل میان خودروهای شخصی و سایر شیوههای حملونقل، ایجاد کرده است.
بر اساس جدیدترین شاخص ترافیک که در سال ۲۰۲۶ منتشر شد، شهر بارانکیا در کلمبیا، کندترین زمان سفر در مرکز شهر را ثبت کرد، بهطوریکه پیمودن هر کیلومتر حدود ۳ دقیقه و ۴۰ ثانیه، طول کشید. لندن نیز همچنان کندترین شهر اروپا بود و میانگین زمان سفر در آن به ۳ دقیقه و ۳۸ ثانیه برای هر کیلومتر، رسید. سطح تراکم این شهر نیز ۵۱.۶ درصد گزارش شد.
این رتبهبندی یک تفاوت مهم را نشان میدهد؛ اینکه پرترافیکترین شهر، همیشه کندترین شهر نیست. بعضی شهرها به این دلیل تراکم بالایی دارند که زمان سفر در آنها نسبت به شرایط عادی، بسیار بیشتر شده است، درحالیکه بعضی شهرها تقریبا در تمام طول روز با سرعت پایین حرکت میکنند.
بر اساس گزارشهای اخیر، راهحل بلندمدت ترافیک، توسعه بیپایان جادهها نخواهد بود. شهرها به حملونقل عمومی قابلاعتماد، برنامهریزی هماهنگ کاربری زمین، مسیرهای امن پیادهروی و دوچرخهسواری، الگوهای کاری انعطافپذیر و مدیریت بهتر پارکینگ و حمل کالا، نیاز دارند. در غیر این صورت، افزایش فضای جاده، ممکن است فقط خودروهای بیشتری را وارد خیابانها کند و مشکل را به آینده موکول سازد.
نظر شما