به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، پژوهشگران در سال ۲۰۲۶، بیش از گذشته بر سامانههای چرخشی آب تمرکز کردهاند؛ سامانههایی که بتوانند توسط آنها، آب را در همان محل، دوباره استفاده کنند و وابستگی کامل به شبکههای بزرگ و متمرکز را کاهش دهند.
نتایج یک مطالعه منتشرشده در مجله Urban Climate نشان میدهد که راهکارهای غیرمتمرکزی همچون جمعآوری آب باران، استفاده دوباره از آب خاکستری و تجهیزات هوشمند آب، میتوانند سرریز فاضلاب و آبگرفتگی شهری را کاهش دهند. این سامانهها آب را نزدیک محل بارش یا محل مصرف، مدیریت میکنند و در نتیجه فشار واردشده بر شبکههای فرسوده و پرظرفیت فاضلاب، کمتر میشود. این رویکرد، زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بارشها شدیدتر شوند. بسیاری از شبکههای زهکشی سنتی بر اساس الگوهای آبوهوایی گذشته طراحی شدهاند، اما تغییرات اقلیمی موجب شده است این پیشبینیها همیشه قابلاعتماد نباشند. مخازن ذخیره محلی، سطوح نفوذپذیر، بامهای سبز و استفاده دوباره از آب خانگی میتوانند به شهرها کمک کنند بارشها را بهتر جذب کنند و حجم آب ورودی به شبکه فاضلاب را هنگام طوفان کاهش دهند.
نتایج پژوهش انجامشده در شهر ملبورن نشان میدهد که شهرها چگونه میتوانند آب شیرینشده، آب بازیافتی و مخازن آب باران خانگی را با یکدیگر ترکیب کنند. هدف این نیست که شهر فقط به یک منبع آب وابسته باشد، بلکه باید ترکیبی انعطافپذیر داشته باشد که در شرایط نامطمئن اقلیمی، نیز قابلاعتماد بماند. نتایج مطالعه دیگری در سال ۲۰۲۶ درباره زیرساختهای آبی، سبز و خاکستری غیرمتمرکز در شهر شنژن، نشان میدهد که توزیع سامانههای مدیریت آب در نقاط مختلف شهر میتواند هزینههای چرخه عمر آن را کاهش دهد، قابلیت اطمینان را افزایش دهد و در زمان خرابی زیرساختها، تابآوری بیشتری ایجاد کند، بنابراین امنیت آبی فقط بهمعنای پیداکردن آب بیشتر نیست، بلکه به استفاده چندباره از آب، کندکردن جریان رواناب، حفاظت از طبیعت و طراحی زیرساختهایی مربوط میشود که بتواند با شرایط نامطمئن سازگار شود. سامانههای چرخشی آب ممکن است یکی از عملیترین راهکارهای شهرها برای آمادهشدن در برابر آیندهای گرمتر، پربارشتر و غیرقابلپیشبینی باشند.
سنگاپور و مدیریت چرخشی آب
سنگاپور یکی از موفقترین نمونههای جهان در زمینه مدیریت پایدار و چرخشی آب است. این شهر با توسعه سامانه موسوم به آب جدید (NEWater)، فاضلاب تصفیهشده را پس از چند مرحله پیشرفته تصفیه و ضدعفونی، دوباره به چرخه مصرف بازمیگرداند. بخش قابلتوجهی از NEWater برای مصارف صنعتی و تأمین مخازن آب در دورههای کمبارش استفاده میشود. این رویکرد موجب شده است سنگاپور وابستگی خود را به منابع محدود آب شیرین، کاهش دهد و در برابر خشکسالی و تغییرات اقلیمی مقاومتر شود. کنار بازیافت آب، جمعآوری آب باران، کاهش هدررفت و مدیریت هوشمند شبکه نیز بخشی از سیاست آبی این شهر است. تجربه سنگاپور نشان میدهد که شهرهای کمآب مجبور نیستند فقط بهدنبال منابع جدید آب باشند، بلکه میتوانند با تصفیه، بازیافت و استفاده دوباره از آب موجود، چرخه پایدار شهری ایجاد کنند.
نظر شما