در بسیاری از شهرها مترو فقط سامانه‌ای برای جابه‌جایی مسافران نیست؛ انرژی تولیدشده در تونل‌ها، ایستگاه‌ها، تجهیزات تهویه و ترمز قطارهای مترو با استفاده از مبدل‌های حرارتی و پمپ‌های حرارتی، برای گرم‌کردن خانه‌ها، مدرسه‌ها، استخرها و ساختمان‌های عمومی به‌کار گرفته می‌شود.
تحول زیرساختی در شهرهای پیشروی جهان، با جایگزینی سوخت‌های فسیلی توسط گرمایش منطقه‌ای و بازیافت انرژی‌های اتلافی، وابستگی به گاز را به زیر ۱۵ درصد رسانده است؛ این الگو راهکاری کارآمد و فوری برای کلان‌شهرهای جهان جهت رفع ناترازی گاز و کاهش آلودگی هوا محسوب می‌شود.
