مقاومسازی ساختمانهای شهری به کمک ترکیبی هوشمندانه از تقویت سازهای، بهکارگیری مواد پیشرفته، طراحی اتصالهای مقاوم، ایجاد فواصل ایمنی و برنامهریزی اضطراری، ازجمله مهمترین اقدامات پیشگیرانه در برابر ویرانیهای گسترده ناشی از دوران جنگ است.
زلزله پدیدهای است که نمیتوان زمان و مکان دقیق وقوع آن را پیشبینی کرد، اما میتوان با مقاومسازی زیرساختها، آموزش عمومی و برنامهریزی راهبردی، خسارات آن را به حداقل رساند و ایمنی لرزهای نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی حیاتی برای کاهش اثر بلایای طبیعی و تضمین تابآوری جوامع است.
