انقلاب مشروطه تنها مناسبات قدرت را تغییر نداد؛این جنبش، واژگان تازهای به ادبیات بخشید، زبان نثر را از دربار به کوچه آوردو شعر را از خلوت عاشقانه به میدان جامعه کشاند. از طنزهای تند دهخدا و نثر اجتماعی جمالزاده تا تصنیفهای عارف قزوینی. ادبیات فارسی در روزگار مشروطه صاحب مخاطبی تازه به نام…
در تاریخ معاصر ایران، کمتر نامی را میتوان یافت که تا این اندازه مرز میان شعر، موسیقی و سیاست را درنوردیده باشد. ابوالقاسم عارف قزوینی، شاعر و تصنیفساز نامآشنای عصر مشروطه، نهفقط با کلمات، که با صدا و نغمه، به بیان دردها و آرزوهای جامعهای پرداخت که در آستانه دگرگونی ایستاده بود.
