شهرهای پیشرو با رشد جمعیت، تغییر شیوه‌های یادگیری و نیاز به مقابله با تغییر اقلیم، طراحی مدارس را از ساخت کلاس‌های متعارف به ایجاد فضاهای انعطاف‌پذیر، کم‌کربن و متصل به محله تغییر داده‌اند. پروژه‌های جدید نشان می‌دهند که مدرسه می‌تواند نمونه‌ای از معماری پایدار و بخشی از حیات اجتماعی شهر باشد.
راهبردهای نوین طراحی شهری همچون تراکم هوشمند، سکونت اشتراکی و طراحی اقلیمی نشان می‌دهند که می‌توان بدون گسترش افقی یا برج‌سازی افراطی، ظرفیت سکونت در شهرها را افزایش داد و همزمان کیفیت زندگی شهروندان را ارتقا بخشید.
