در آغوش گرم و پرمهر مادر، نخستین ضربانهای زندگی نواخته میشود، جایی که جنین، بیصدا اما زنده، آغازگر قصهای بیپایان از امید، عشق و آینده است؛ حیات جنین، تبلور آفرینش، ادامه نسل بشر و تجلی بخش بزرگی از کرامت انسانی است و در این میان، مادر، چون نگینی تابناک، مرکز ثقل این معادله است.
حیات، موهبتی الهی و ارزشمند است که از نخستین لحظات شکلگیری، شایسته احترام، مراقبت و پاسداشت است؛ جنینها نیز حامل آیندهای روشن و بخش مهمی از پویایی نسل فرد هستند، نگاه علمی، دینی و انسانی به مقوله آغاز زندگی، ما را به این باور میرساند که حمایت از جنین، وظیفهای جمعی برای شکوفایی جامعه است.
