تکفرزندی پدیدهای است که بهعنوان انتخابی مدرن و راحت در خانوادهها معرفی میشود، اما در عمل چالشهای روانشناختی عمیقی را با خود به همراه دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است؛ این کودکان در چرخهای از انتظارات بیپایان و نگرانی زندگی میکنند و فرصت تعامل و رشد عاطفی متوازن را از دست میدهند.
کودکان تک فرزند به طور معمول در فضایی سرشار از توجه بزرگ میشوند و این تمرکز میتواند باعث شکلگیری رفتارهای خودمحور، حساسیت بالا نسبت به نقد و وابستگی عاطفی شدید شود و نبود تجربههای تعاملی با همسنوسالان در خانه، رشد اجتماعی آنها را با چالشهایی همراه میکند.
