سال ۲۰۲۶ نقطه عطفی در گسترش طراحی بیوفیلیک خواهد بود. بسیاری از شهرها برنامههای کلان برای بازسازی ساختمانهای کمبازده با مصالح طبیعی و بازیافتی، اجرای راهروها و شبکههای سبز برای مقابله با تغییرات آبوهوایی و طراحی فضاهای انسانمحور با ادغام فناوری و طبیعت دارند.
معماری بیوفیلیک یک رویکرد علمی و انسانی است که با شناخت عمیق نیازهای روانی و زیستی انسان، طراحی فضاهایی را ممکن میسازد که سلامت، خلاقیت و رفاه را ارتقا میدهند. بیوفیلیا بدون نیاز ضروری به حضور گیاهان نیز میتواند با طراحی هوشمندانه فضا، حس ارتباط با طبیعت را در ساکنان زنده نگه دارد.
