به گزارش خبرگزاری ایمنا، وقتی گرمای تند نیمروز بر دشتهای حاصلخیز سایه میاندازد، منازعهای ساختاری میان کشش شبکه توزیع و نبض حیات کشاورزی شکل میگیرد؛ تقابلی که دههها با اتکا به سوختهای فسیلی و شبکه سنتی مهار میشد، اما اکنون با تحولات اقلیمی و ناترازی فزاینده انرژی، به نقطه بازتعریف رسیده است. قطعیهای چند ساعته برق در ساعات اوج بار تابستانی زنگ خطری جدی برای بخش تولید بهصدا درآورد؛ رخدادی که طبق ارزیابیهای میدانی، کاهش ۲۵ درصدی برداشت محصولات را رقم زده است.
در ساختار سنتی کشاورزی، مدیریت منابع آب همواره با چالش مدیریت هزینههای انرژی گره خورده بود؛ اما امروزه، با تغییر معادلات اقتصادی و نوسانات شدید در قیمت سوختها و پایداری شبکه برق، پارادایم جدیدی در حال شکلگیری است: استقلال انرژی از طریق تابش خورشید. استفاده از پنلهای خورشیدی برای پمپاژ آب، دیگر تنها انتخاب زیستمحیطی نیست، بلکه به ضرورت راهبردی برای تضمین استمرار تولید و حفظ حاشیه سود کشاورزان بدل شده است. این گذار از مدلهای مصرفکننده سنتی به مدلهای خودتأمینگر، توانسته است ریسکهای ناشی از قطعیهای مکرر برق و هزینههای تصاعدی سوختهای فسیلی را به شکلی کارآمد مدیریت کند.
تحلیلها نشان میدهد که راهاندازی نیروگاههای خورشیدی در محل چاهها، زنجیره تأمین آب را از وابستگی به زیرساختهای مرکزی و متغیر، به سیستم خودمختار و پایدار تبدیل میکند، این فناوری با تبدیل مستقیم تابش خورشید به انرژی جنبشی برای پمپها، فرآیند آبیاری را به عملیاتی بدون هزینه سوخت و بدون آسیبپذیری در برابر بحرانهای انرژی تبدیل کرده است. درواقع، با جایگزینی موتورهای احتراق با سیستمهای فتوولتائیک، کشاورز نه تنها از فشار تورم سوخت رها میشود، بلکه با تضمین پایداری آبیاری در ساعات حساس روز، امنیت محصول خود را در برابر تغییرات اقلیمی و ناترازیهای شبکه تقویت میکند.
علاوه بر مزایای اقتصادی مستقیم، این تحول رویکردی نوین به پایداری محیطزیستی و توسعه روستایی بخشیده است، کاهش چشمگیر انتشار گازهای گلخانهای و حذف آلایندگیهای ناشی از سوختهای فسیلی، مزارع را با استانداردهای جهانی کشاورزی پایدار همسو میکند، این موضوع بهویژه در مناطق دورافتاده که دسترسی به شبکه برق یا تأمین سوخت با دشواری روبهرو است، تحول زیرساختی ایجاد میکند؛ جایی که انرژی خورشیدی میتواند بهعنوان موتور محرک توسعه، ثبات اقتصادی و اجتماعی را به جوامع کشاورز بازگرداند و آیندهای سبزتر و مستقلتر را برای امنیت غذایی رقم بزند.
در این شرایط، طبق تصمیم و برنامهریزی وزارت نیرو به منظور مدیریت بحران برق و تأمین نیاز شبکه برق سراسری کشور در ایام پیک مصرف، از چهاردهم خرداد تا پایان شهریور سالجاری، برق موتور پمپ چاههای آب در ساعات اوج مصرف، یعنی از ساعت 11:00 تا 16:00، با قطعی روبهرو میشود.
این تغییر در برنامه برقرسانی به چاههای آب کشاورزی، میتواند تبعات گستردهای برای بخش کشاورزی داشته باشد. کاهش محصول، افت کیفیت تولیدات کشاورزی و خسارتهای مالی سنگین بر کشاورزان، از جمله پیامدهای احتمالی این اقدام است.
طبق آمار اعلام شده، در سالهای اخیر که برنامه قطعی برق چاههای کشاورزی در ساعات اوج گرما اجرا شده است، کشاورزان با کاهش ۲۵ درصدی برداشت محصول در مقایسه با سالهای گذشته روبهرو شدهاند، به طور مثال با در نظر گرفتن برداشت محصول پسته شهرستان مهولات که عددی در حدود ۱۰هزار میلیارد تومان است خاموشی چاههای کشاورزی خسارتی معادل دو هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان در سال به کشاورزان و تولیدکنندگان پسته تحمیل میکند.
در همین راستا، مصوبه راهبردی وزارت نیرو به شماره ۱۰۰/۲۰/۱۲۴۱۵/۱۴۰۳ در نقطه تلاقی بحران و فرصت صادر شد، این مصوبه که معافیت از خاموشیهای اوج بار را منوط به تأمین ۸۰ درصد دیماند مصرفی از طریق نیروگاههای خورشیدی کرده است، درواقع مهندسی مشوقمحور برای تغییر رفتار ساختاری در بخش کشاورزی است، این سیاست با تعریف نقطه تعادل که هم منافع شبکه را حفظ میکند و هم امنیت تولید کشاورز را تضمین میسازد، پیوند میان بخش انرژی و بخش کشاورزی را از حالت تهدید به فرصت تغییر داده است.
این گذار در پهنههای راهبردی کشور از جمله استان اصفهان که با ۵۶۸ هزار هکتار اراضی کشاورزی، یکی از ارکان امنیت غذایی ایران به شمار میرود، با جدیت دنبال میشود. برای درک ابعاد این تحول باید توجه داشت که اصفهان با بیش از ۳۴ هزار مشترک چاه آب کشاورزی، پتانسیل عظیمی برای تبدیلشدن به هاب انرژیهای تجدیدپذیر غیرمتمرکز را داراست.
تأمین پایدار انرژی در مزارع اصفهان؛ گذار هوشمند به نیروگاههای خورشیدی برای امنیت غذایی
در همین راستا، مهرداد مرادمند رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان اصفهان با درک این ضرورت، توسعه انرژیهای خورشیدی را بهعنوان طرح پیشران در دستور کار قرار داده است در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با اشاره به نمونه موفق نیروگاه خورشیدی مزرعه نو در آران و بیدگل با ظرفیت ۵۰ کیلووات در فاز نخست و هدفگذاری ۳۵۰ کیلوواتی، گفت: این موضوع ظرفیتهای منطقهای با هدایت هدفمند تسهیلات بانکی و تسریع در صدور مجوزها، به سرعت معادلات تولید پایدار را تقویت میکنند.
وی با تأکید بر ضرورت صیانت از امنیت غذایی در برابر چالشهای ناترازی انرژی، از آغاز طرحی راهبردی برای جایگزینی وابستگی به شبکه سراسری با بهرهگیری از نیروگاههای خورشیدی خبر داد و اظهار کرد: این اقدام که در راستای مقابله با خسارات ناشی از قطعیهای مکرر برق در بازههای اوج مصرف کشاورزی اجرایی شده است، اصفهان را به کانون پیشران توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در بخش تولید بدل کرده است.
ارتقای تابآوری کشاورزی در قطب تولید کشور
رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان اصفهان در تشریح اهمیت این طرح افزود: با توجه بر ناترازیهای مستقیم انرژی بر بازدهی بخش کشاورزی اثرگذار است، برای جلوگیری از صدمه به این بخش حیاتی و حفظ معیشت بهرهبرداران، باید اهتمام جدی و همهجانبهای صورت پذیرد.
مرادمند با اشاره به جایگاه ممتاز اصفهان در تولیدات ملی تصریح کرد: این استان با دارا بودن بالغ بر ۵۶۸ هزار هکتار اراضی کشاورزی، حدود ۳ درصد از اراضی کشور را شامل میشود و با تولید سالانه ۸ میلیون تن محصول، نشاندهنده ظرفیت بالای بهرهوری در این خطه است که ۵.۷ درصد از این تولیدات مربوط به محصولات زراعی، ۱۳ درصد باغی و گلخانهها و ۳۰ درصد امنیت غذایی است.
وی با اشاره به اینکه توسعه گلخانهها به دلیل اصلاح الگوی کشت و بهرهوری بهینه از منابع آب، در اولویت برنامهها قرار دارد، بیان کرد: ضرورت همکاری بیندستگاهی، زمینه خدماترسانی مؤثرتر به تولیدکنندگان را فراهم میآورد تا با استقلال انرژی، امنیت غذایی کشور در برابر نوسانات شبکه سراسری تضمین شود.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان اصفهان با تاکید بر لزوم تغییر الگوی کشت،توضیح داد: تغییر الگوی کشت جنبههای بسیار گستردهای دارد و اتنخاب گیاه یا تغییر نوع کشت شاید در هر منطقهای به آسانی انجام نشود، بعضی از زیرساختهای مورد نیاز آن باید تأمین شود، البته اصفهان توانسته تغییر الگوی کشت خود را انجام دهد.
مرادمند افزود: با توجه به شرایط فعلی منابع آبی، اهمیت اقداماتی که در معاونت آب و خاک صورت میگیرد خود را در تولید محصولات غذایی نشان میدهد، از اینرو احداث کانالهای آبیاری، مرمت قنوات، اصلاح خاک، تجهیز و نوسازی اراضی کشاورزی در کشور و مدیریت آب و خاک در استانها از جمله مواردی است که در جهت تامین امنیت غذایی انجام شده است.
وی با بیان اینکه اجرای طرحها و روشهای نوین آبیاری بهعنوان نیازی اساسی در منطقه خشک و نیمهخشک مرکز کشور، از اولویتهای سازمان جهاد کشاورزی اصفهان است، گفت: بهرهوری در مصرف آب و افزایش راندمان از مزایای اجرای چنین طرحهایی به شمار میرود و با توجه به کاهش بارندگیها و کم شدن منابع آب بهویژه در مناطق مرکزی و اصفهان، بی شک اهمیت چنین طرحهایی بیش از گذشته شده است.
رییس سازمان جهاد کشاورزی اصفهان با تاکید بر ضرورت تغییر تاریخ کاشت در بعضی از محصولات زراعی بهاره به پاییزه در راستای پایداری هرچه بیشتر منابع آبی اضافه کرد: اصلاح الگوی کشت محصولات زراعی با جایگزینی و توسعه کشت گیاهان مقاوم به خشکی از دیگر برنامههای اصلی این نهاد محسوب میشود.
وی با اشاره تهیه اطلس نیاز آبیاری محصولات کشاورزی یادآور شد: با وجود تمام محدودیتهای آبی در این منطقه، تلاشگران عرصه کشاورزی و دامداری و محصولات مرتبط در بسیاری از زمینههای تولیدی در جایگاههای برتر قرار دارد و نیازهای اساسی کشور را تامین میکنند.
به گزارش ایمنا، در دوران گذار به کشاورزی هوشمند، مدیریت هزینههای جاری به اندازه مدیریت منابع آب اهمیت یافته است، با توجه به روند صعودی قیمت سوختها و چالشهای پایداری شبکه برق، بهرهگیری از فناوری پنلهای خورشیدی برای چاههای کشاورزی، به یکی از هوشمندانهترین سرمایهگذاریها در بخش تولید تبدیل شده است. این سیستم نوین، با بهرهگیری از پتانسیل بیکران انرژی خورشیدی، مسیری مستقیم و بدون واسطه برای تأمین برق پمپهای آب فراهم میآورد که منجر به قطع کامل وابستگی کشاورز به منابع انرژی سنتی و متغیر میشود.
مزیت اصلی این گذار، فراتر از صرفهجویی در هزینهها است؛ این فناوری اطمینان خاطر را به تولیدکننده هدیه میدهد، در حالی که مدلهای قدیمی با ریسک قطعی برق و نوسان قیمت سوخت دستوپنجه نرم میکردند، سیستمهای خورشیدی با فراهم کردن فرآیند آبیاری پایدار، ثبات عملیاتی را در تمام طول سال تضمین میکنند. این پایداری، بهویژه در فصلهای حساس رشد محصول، عاملی تعیینکننده در افزایش کیفیت و کمیت برداشت است. از سوی دیگر، با حذف موتورهای احتراقی، کشاورزان با کاهش هزینههای نگهداری و تعمیرات و همچنین حذف آلایندگیهای محیطزیستی، گامی بزرگ در جهت کشاورزی پاک و مدرن برمیدارند.
در نهایت، سرمایهگذاری بر روی پمپهای آب خورشیدی، سرمایهگذاری بر روی آینده است.،این فناوری با ترکیب کارایی اقتصادی و مسئولیتپذیری زیستمحیطی، پاسخی جامع به چالشهای انرژی در مناطق روستایی و دورافتاده است. با جایگزینی انرژیهای تجدیدپذیر، کشاورزی از یک بخش آسیبپذیر در برابر ناترازیهای انرژی، به یک صنعت خودکفا و تابآور تبدیل میشود که توانایی ایستادگی در برابر چالشهای اقتصادی و اقلیمی را داراست.
نظر شما