به گزارش خبرگزاری ایمنا، پژوهشگران با استفاده از آشکارسازهای پیشرفته امواج گرانشی LIGO، رویدادی با نام GW250114 را با دقتی بیسابقه ثبت کردهاند؛ برخوردی که امکان بررسی رفتار سیاهچالهها را هنگام ادغام و پس از تشکیل یک سیاهچاله جدید فراهم کرده است.
در این رویداد، دو سیاهچاله با جرمی حدود ۳۰ تا ۳۵ برابر جرم خورشید در فاصلهای نزدیک به یک میلیارد سال نوری از زمین به دور یکدیگر میچرخیدند و در نهایت با هم ادغام شدند. جرم سیاهچاله حاصل حدود ۶۳ برابر جرم خورشید برآورد شده و سرعت چرخش آن به حدود ۱۰۰ دور در ثانیه رسیده است.
اهمیت این کشف تنها به ثبت یک برخورد کیهانی محدود نمیشود. پس از ادغام، سیاهچاله نهایی همچون یک ناقوس کیهانی به اصطلاح «زنگ میزند» و امواج گرانشی تولید میکند. دانشمندان با بررسی این ارتعاش توانستند دو مؤلفه اصلی آن، شامل حالت پایه و یک مؤلفه ضعیفتر موسوم به «آوِرتون»، را شناسایی کنند.
این دادهها با پیشبینی نظریهپرداز نیوزیلندی، روی کر، سازگار است که بر اساس نسبیت عام اینشتین، سیاهچالهها باید بهطور عمده با دو ویژگی جرم و سرعت چرخش توصیف شوند.
دومین یافته مهم به «قضیه مساحت» استیون هاوکینگ مربوط میشود. این نظریه بیان میکند مجموع مساحت افق رویداد سیاهچالهها پس از ادغام نباید کاهش پیدا کند.
دقت بالای دادههای GW250114 به پژوهشگران اجازه داد مساحت سیاهچالههای اولیه و سیاهچاله نهایی را مقایسه کنند. نتایج با پیشبینی هاوکینگ سازگار بود و اعتماد دانشمندان به این اصل بنیادی را افزایش داد.
پژوهشگران معتقدند این دستاورد نشان میدهد ارتقای تجهیزات LIGO میتواند امکان آزمایش دقیقتر نظریههای بنیادی درباره گرانش، فضا و زمان را فراهم کند و مسیر تازهای برای بررسی ارتباط میان نسبیت عام و مکانیک کوانتومی بگشاید.
نظر شما