به گزارش خبرگزاری ایمنا، دیپلماسی شهری زمانی میتواند به یک ابزار مؤثر برای توسعه روابط میان کشورها تبدیل شود که از سطح دیدارهای رسمی و پیامهای دوستانه عبور کرده و به همکاریهای مشخص میان شهرها برسد؛ رویکردی که شیراز در تعاملات اخیر خود با مدیریت شهری و نهادهای مرتبط با شهرداریهای ترکیه دنبال کرده است.
دیدارهای اخیر مدیریت شهری شیراز با شهردار آنکارا و دبیرکل اتحادیه شهرداریهای ترکیه را میتوان بخشی از همین مسیر دانست؛ مسیری که در آن ظرفیتهای فرهنگی و تاریخی دو شهر در کنار تجربههای مدیریتی و شهری قرار گرفته تا زمینه برای همکاریهای گستردهتر میان شهرهای ایران و ترکیه فراهم شود.
روابط میان شهرها در بسیاری از کشورها دیگر تنها به امضای تفاهمنامههای خواهرخواندگی محدود نیست. انتقال تجربه، ارتباط میان مدیران و کارشناسان، برگزاری رویدادهای مشترک و ایجاد مسیرهای تازه برای گردشگری و اقتصاد شهری، بخشی از کارکردهای جدید دیپلماسی شهری است.
شیراز نیز در سالهای گذشته تلاش کرده است ارتباطات خود را با شهرهای مختلف جهان توسعه دهد و در این میان، تعامل با شهرهای ترکیه سابقهای چندساله دارد. ارتباط با شهرهایی همچون استانبول، بورسا، قونیه و غازیعینتاب، زمینهای ایجاد کرده است تا همکاریهای بینشهری در روابط میان دو کشور جایگاه پررنگتری پیدا کند.
اکنون ارتباط با آنکارا و اتحادیه شهرداریهای ترکیه میتواند این شبکه را گستردهتر کند و فرصت بیشتری برای استفاده از تجربههای مدیریت شهری دو طرف به وجود آورد.
تجربه شهری، سرمایهای برای همکاری
یکی از مهمترین ظرفیتهای همکاری میان شیراز و آنکارا، تجربههای متفاوت دو شهر در اداره کلانشهرهاست. حملونقل عمومی، مدیریت ترافیک، توسعه شهری و بازآفرینی بافتهای فرسوده از جمله حوزههایی است که تبادل تجربه در آنها میتواند به شکل عملی دنبال شود. آنکارا در زمینه حملونقل و ساماندهی شبکه جابهجایی شهری تجربههایی دارد و شیراز نیز با مسائل و تجربههای خاص خود در زمینه توسعه کلانشهری، مدیریت بافت تاریخی و گردشگری شهری روبهرو است.
تبادل دانش میان مدیران و کارشناسان، برگزاری نشستهای تخصصی و حتی تعریف برنامههای مشترک مطالعاتی میتواند همکاری را از سطح گفتوگو به مرحله اجرا نزدیک کند.
میراثی که میتواند پل ارتباطی باشد
همه ظرفیت همکاری را نمیتوان در حوزههای فنی و مدیریتی جستوجو کرد. شیراز و آنکارا هر دو شهرهایی با پیشینه تاریخی هستند و بخش مهمی از هویت آنها با میراث فرهنگی و تاریخی گره خورده است. شیراز با حافظ، سعدی، بناهای تاریخی و باغهای ایرانی شناخته میشود و آنکارا نیز مجموعهای از آثار و نشانههای تاریخی دورههای مختلف را در خود جای داده است.
این اشتراک میتواند زمینهای برای همکاری در حوزه حفاظت از میراث، بازآفرینی بافتهای تاریخی و استفاده از ظرفیت فرهنگ برای رونق گردشگری باشد؛ حوزهای که در صورت برنامهریزی مشترک میتواند منافع اقتصادی و فرهنگی همزمان ایجاد کند.
گردشگری؛ کوتاهترین مسیر برای نزدیک شدن شهروندان
یکی از سادهترین و در عین حال مؤثرترین راههای گسترش ارتباط میان شهرها، ایجاد فرصت برای شناخت مستقیم مردم از فرهنگ یکدیگر است. برگزاری هفتههای فرهنگی، نمایشگاههای هنری، برنامههای معرفی ظرفیتهای گردشگری و تورهای آشنایی میتواند به شناخت بیشتر شهروندان دو کشور از فرهنگ و سبک زندگی یکدیگر کمک کند.
شیراز با برخورداری از ظرفیتهای گسترده گردشگری تاریخی، ادبی، فرهنگی و سلامت، میتواند یکی از مقاصد مهم گردشگران ترکیه باشد و در مقابل، توسعه ارتباط با شهرهای ترکیه میتواند فرصتهای تازهای برای معرفی ظرفیتهای گردشگری این کشور به شهروندان شیراز و دیگر نقاط ایران ایجاد کند.
از فرهنگ تا پزشکی و دانشگاه
ظرفیت شیراز تنها به میراث تاریخی و گردشگری محدود نمیشود. این شهر بهدلیل برخورداری از دانشگاهها و مراکز درمانی و سابقه فعالیت در حوزه پزشکی، امکان توسعه همکاریهای علمی و سلامتمحور را نیز دارد.
برقراری ارتباط میان مراکز علمی و درمانی، برگزاری نشستهای تخصصی و ایجاد زمینه برای تبادل تجربیات میتواند یکی دیگر از محورهای دیپلماسی شهری شیراز باشد؛ ظرفیتی که در صورت ورود بخش دانشگاهی و تخصصی به روابط دو شهر، میتواند ابعاد تازهای به همکاریها ببخشد.
یک تفاهمنامه کافی نیست
شاید مهمترین نکته در تعاملات اخیر شیراز و ترکیه، تأکید بر ضرورت نتیجهمحور بودن همکاریها باشد، در بسیاری از روابط بینشهری، امضای تفاهمنامه پایان یک مسیر تلقی میشود؛ در حالی که ارزش واقعی چنین اسنادی زمانی مشخص میشود که به برنامه، زمانبندی، مسئول مشخص و نتیجه قابل اندازهگیری منجر شوند.
تأکید مدیریت شهری شیراز بر اینکه «اراده همکاری» باید مقدم بر امضای سند باشد، میتواند از همین منظر قابل توجه باشد. اگر این نگاه در ادامه مذاکرات نیز دنبال شود، همکاری با شهرهای ترکیه میتواند به جای افزایش تعداد تفاهمنامهها، به افزایش پروژهها و برنامههای مشترک منجر شود.
اتحادیه شهرداریها؛ حلقه اتصال شهرهای دو کشور
در این میان، نقش اتحادیه شهرداریهای ترکیه نیز میتواند اهمیت ویژهای داشته باشد. ارتباط مستقیم با چنین نهادی این امکان را ایجاد میکند که همکاریها تنها میان شیراز و آنکارا باقی نماند و به دیگر شهرهای ترکیه نیز گسترش پیدا کند.
اعلام آمادگی این اتحادیه برای حمایت از هیئتهای شهری ایران و فراهم کردن زمینه تعامل با شهرداریهای ترکیه، میتواند مسیر ارتباط میان مدیران، کارشناسان و مجموعههای تخصصی دو طرف را کوتاهتر کند.
این ظرفیت در صورت استفاده هدفمند میتواند به شکلگیری شبکهای از همکاریهای شهری میان ایران و ترکیه منجر شود؛ شبکهای که هر شهر بر اساس مزیتها و نیازهای خود، در یک یا چند حوزه مشخص وارد همکاری شود.
شیراز در جستوجوی جایگاه تازه در دیپلماسی شهری
آنچه از مجموع این تعاملات برمیآید، تلاش شیراز برای تبدیل ظرفیتهای بینالمللی خود به ابزار توسعه شهری است؛ رویکردی که در آن فرهنگ و گردشگری در کنار حملونقل، بازآفرینی شهری، علم، پزشکی و انتقال تجربه قرار میگیرند.
ترکیه نیز بهدلیل نزدیکی جغرافیایی، پیوندهای تاریخی و فرهنگی و برخورداری از شبکه گسترده شهرهای فعال در عرصه بینالمللی، میتواند یکی از شرکای مهم این مسیر باشد.
اکنون چالش اصلی حفظ تداوم این ارتباطات و تبدیل گفتوگوهای انجامشده به برنامههای مشخص است، اگر همکاریهای مطرحشده به تبادل هیئتهای تخصصی، رویدادهای مشترک، پروژههای شهری و ارتباط مستمر میان مدیران و کارشناسان منجر شود، دیپلماسی شهری شیراز میتواند از یک عنوان تشریفاتی فاصله گرفته و به یکی از ابزارهای واقعی توسعه روابط شهری ایران و ترکیه تبدیل شود.
نظر شما