به گزارش خبرگزاری ایمنا، لیگ برتر فوتبال ایران در فصل جدید در شرایطی متفاوت از سالهای گذشته برگزار خواهد شد؛ شرایطی که از یک سو با چالشهای اقتصادی، زیرساختی و مدیریتی همراه است و از سوی دیگر میتواند فرصتهای تازهای برای فوتبال کشور ایجاد کند. افزایش تعداد تیمها در کنار محدودیت امکانات بهویژه کمبود ورزشگاههای استاندارد، یکی از مهمترین دغدغههای موجود است و میتواند بر کیفیت مسابقات تأثیر بگذارد. در چنین شرایطی باشگاهها علاوه بر مسائل فنی باید با مشکلات مالی نیز دستوپنجه نرم کنند. جذب بازیکنان خارجی و پرداخت دستمزدهای بالا هزینه زیادی به باشگاهها تحمیل میکند و همین مسئله میتواند توجه بیشتر به ظرفیتهای داخلی را ضروری کند.
یکی از نکات مثبت فصل جدید، حضور مربیان ایرانی در رأس تیمهاست. این موضوع میتواند فضای رقابتی مناسبی برای مربیان ایجاد کند تا تواناییهای خود را نشان دهند و میزان دانش فنی و تاکتیکی خود را محک بزنند، البته در کنار حمایت از مربیان داخلی، بهروز شدن دانش فوتبال و استفاده از تجربیات و روشهای نوین نیز اهمیت زیادی دارد، از سوی دیگر، این فصل میتواند فرصت مناسبی برای بازیکنان جوان و کمترشناختهشده باشد. بازیکنانی که در سالهای گذشته کمتر فرصت حضور در سطح اول فوتبال کشور را داشتهاند، میتوانند با درخشش در لیگ برتر خود را به فوتبال ایران معرفی کنند و حتی به گزینههایی برای تیم ملی تبدیل شوند.
در میان مدعیان قهرمانی نیز تیمهایی همچون پرسپولیس، استقلال، تراکتور و سپاهان همواره انتظارات بالایی را به دوش میکشند. با این وجود تغییرات گسترده در ترکیب برخی تیمها ممکن است موجب نوسان عملکرد آنها شود. خبرگزاری ایمنا طی روزهای گذشته با برگزاری میزگردی با حضور جلال اکبری و مهدی جعفرپور، پیشکسوتان سپاهان و محمد صلصالی، پیشکسوت ذوبآهن به بررسی ابعاد مختلف فصل جدید رقابتهای لیگ برتر پرداخته است که مشروح آن را در ادامه میخوانید.
ایمنا: فصل جدید رقابتهای لیگ برتر با حضور ۱۸ تیم برگزار میشود؛ در این دوره از مسابقات چنین اتفاقی را چگونه میبینید. از زوایای مختلف این موضوع را بررسی کنید.
اکبری: پیش از هر چیز باید بگویم بسیار خوشحالم که در خدمت شما هستم. فکر میکنم اتفاقاتی که در کشور رخ داد در گرفتن چنین تصمیمی تأثیرگذار بوده است. به نظر میرسد این تصمیم با این نگاه گرفته شده است که حق تیمها ضایع نشود و لیگ برتر با ۱۸ تیم آغاز شود.
با این وجود اعتقاد دارم زیرساختهایی که باید برای برگزاری یک لیگ حرفهای در کشور داشته باشیم اندک است. اگر شرایط ورزشگاهها را بررسی کنیم متوجه میشویم در کل ایران سه یا چهار ورزشگاه استاندارد و مناسب داریم. برای نمونه تمام بازیهایی که در تهران برگزار میشود، چه مربوط به تیمهای تهرانی باشد و چه تیمهایی که از شهرستان به تهران آمدهاند، در ورزشگاههای شهدای شهر قدس یا ورزشگاه دستگردی برگزار میشود.
از نظر من هجدهتیمی شدن لیگ برتر بر اساس شرایط موجود گرفته شد. با این وجود باید بپذیریم که ما زیرساختهای لازم را در اختیار نداریم، اما به نوعی مجبور شدیم در عمل با شرایطی که ایجاد شده است روبهرو شویم، از سوی دیگر با توجه به شرایط موجود و کمبود بازیکنان باکیفیت بدون تردید افزایش تعداد تیمها میتواند روی کیفیت مسابقات تأثیر منفی بگذارد. فکر نمیکنم کیفیتی که در سالهای گذشته در بعضی مسابقات لیگ برتر شاهد بودیم در فصل جاری به همان شکل وجود داشته باشد.
شرایط برای تیمها و باشگاهها بسیار سخت شده است. با توجه به شرایط اقتصادی بسیار نامناسبی که در فوتبال حاکم شده است، باشگاهها بهسختی میتوانند بهترین شرایط را برای مجموعه خود، مربیان و بازیکنان فراهم کنند. در چنین شرایطی انتظار داشتن از باشگاهها برای ایجاد شرایط ایدهآل بسیار دشوار است.
در هر صورت این تصمیمگرفته شده است و همه ما به نوعی در برابر آن مسئول هستیم. شرایط کشور و اتفاقاتی که رخ داد موجب شد همه ما نیاز داشته باشیم به یکدیگر کمک کنیم تا مسابقات و لیگ برتر به بهترین شکل ممکن برگزار شود.
مهمتر از همه این موضوع است که در نهایت بتوانیم از این مسابقات برای تیم ملی بهرهبرداری مناسبی کنیم و شرایط ایدهآلی برای موفقیت تیم ملی فراهم کنیم. امیدواریم لیگ در بهترین شرایط ممکن برگزار شود، اما با وضعیت کنونی کار بسیار سختی در پیش داریم.
در حال حاضر فوتبال ما در شرایط دوگانهای قرار گرفته است، چراکه نمیدانیم شرایط تا چه اندازه پایدار خواهد بود. آیا تیمها میتوانند بر اساس جدول و زمانبندی مشخصشده مسابقات خود را برگزار کنند؟ آیا اتفاق دیگری رخ خواهد داد و شرایط تغییر خواهد کرد؟ این موضوع برای باشگاهها از نظر مدیریتی نیز بسیار دشوار است.
برای سرمربیان تیمهای لیگ برتر هم شرایط پیچیدهای وجود دارد. آنها باید برای تیمهای خود برنامهریزی کنند و بازیکنان را در چرخه تمرینی و مسابقهای مناسب نگه دارند، اما در عین حال باید مراقب باشند که بازیکنان دچار آسیبدیدگی نشوند. زمانی که وضعیت مسابقات و شرایط برگزاری آنها بهطور کامل قابل پیشبینی نباشد، برنامهریزی برای کادر فنی و بازیکنان بسیار دشوار خواهد شد.
امیدواریم اتفاق بدی رخ ندهد، چراکه فوتبال و ورزشبرای هواداران و مردم نوعی دلخوشی است و امیدواریم این حوزه نیز بتواند به آرامش خود بازگردد تا مردم بتوانند از فوتبال و ورزش لذت ببرند.
صلصالی: درباره هجدهتیمی شدن لیگ برتر باید بگویم با توجه به شرایط تیم ملی و بازیهای آسیایی، اگر بخواهیم شرایط را با لیگهای معتبر دنیا مقایسه کنیم، نمونه آن را در جامجهانی هم دیدیم. آمار و کیفیت مسابقات در هر سه، چهار بازی تغییرات قابل توجهی دارد. فوتبال ما نیز تحت تأثیر شرایط اقتصادی و وضعیت نامناسب جامعه قرار گرفته و همه این مسائل دست به دست هم داده است. باید کمک کنیم تا فوتبال از این شرایط خارج شود و بتوانیم شرایط بهتری را رقم بزنیم. به لحاظ کیفی نیز شرایط بسیار سخت است و اگر بخواهیم کیفیت مسابقات را بررسی کنیم، سال جاری کار بسیار دشوارتری نسبت به سال قبل خواهیم داشت. با توجه به اینکه مسابقات هر چهار یا پنج روز یکبار برگزار میشود، فشار زیادی به تیمها و بازیکنان وارد خواهد شد. همه باید دست به دست هم بدهیم و کمک کنیم تا از این بحران عبور کنیم.
جعفرپور: با وجود اینکه زیرساختهای لازم را نداریم، اما تمام صحبتهایی که مطرح شد را تأیید میکنم، باید به این موضوع هم توجه داشته باشیم که برگزاری لیگ با این شرایط میتواند شادی و انگیزهای برای هواداران فوتبال در شهرهای مختلف ایجاد کند. در شرایط کنونی کشور، مردم شهرهای مختلف هوادار تیمهای فوتبال خودشان هستند و میتوانند به فوتبال کمک کنند.
ایمنا: آقای اکبری کمی درخصوص تغییرات تیمهای سرخابی و پرسپولیس هم صحبت کنید شرایط را چطور میبینید؟
اکبری: درباره تیمهای سرخابی و تغییراتی که در این تیمها اتفاق افتاده است، باید بگویم با چنین تغییرات گستردهای چه در حوزه مدیریتی و چه در بحث مربیگری، موافق نیستم. متأسفانه این موضوع در فوتبال کشور ما بسیار رایج شده است؛ مربی انتخاب میشود، مدتی فعالیت میکند و خیلی زود به هر دلیلی از تیم جدا میشود. به نظر من این اتفاق به هیچ عنوان حرفهای نیست، هرچند متأسفانه در فوتبال ما بسیار تکرار میشود.
در مورد پرسپولیس نیز تغییرات زیادی در ساختار تیم اتفاق افتاده است. این تیم در بخش بازیکنان، خانهتکانی قابل توجهی داشته و بازیکنان باتجربهای مانند رفیعی و پورعلیگنجی و دیگر بازیکنان از ترکیب تیم جدا شدهاند. از طرفی بازیکنان جدیدی وارد این تیم شدهاند که شاید از نظر نام و سابقه به اندازه نفرات قبلی شناختهشده نباشند.
بنابراین طبیعی است که چنین تغییرات گستردهای روی عملکرد تیم تأثیر بگذارد. تجربه نشان داده است تیمی که دست به خانهتکانی اساسی میزند و تغییر و تحول زیادی در ترکیب خود ایجاد میکند، به طور معمول در ابتدای مسیر با چالشهای بیشتری روبهرو میشود. بازیکنانی که سالها در پرسپولیس حضور داشتهاند، برای هواداران محبوب بودهاند و تجربه زیادی از فضای این باشگاه داشتهاند در این فصل جدا شدهاند و نفرات جدید باید در شرایطی وارد تیم شوند که انتظارات هواداران بسیار بالاست.
کنترل و مدیریت این فشار روانی قطعاً روی عملکرد تیم تأثیرگذار خواهد بود. اتفاقات زیادی در باشگاه پرسپولیس، هم در بحث مربی و هم در بخش بازیکنان رخ داده است و به نظر من این تغییرات میتواند موجب شود پرسپولیس در طول فصل با نوسان بیشتری در عملکرد و نتایج روبهرو شود.
ایمنا: جناب صلصالی شما هم کمی درباره فشار بدنی بازیکنان برای فصل جدید و البته شرایط بدنی تیمها صحبت کنید.
صلصالی: در مورد فشار روی بازیکنان و اینکه آیا آنها میتوانند به آمادگی بدنی مناسب برسند، باید بگویم که نسبت به سالهای گذشته فرصت بسیار کمتری برای آمادهسازی داشتیم. سال گذشته شاید تیمها نزدیک ۴۵ روز فرصت داشتند تا خود را آماده کنند، اما در فصل جاری شرایط متفاوت است و مسابقات هر چهار یا پنج روز یکبار برگزار میشود. بنابراین فشار بسیار زیادی روی بازیکنان خواهد بود. این فشار بهخصوص برای بازیکنانی که در تیم ملی حضور داشتند، بیشتر است؛ چراکه آنها در عمل استراحت چندانی نداشتهاند.
بالاخره هر بازیکن در طول یک سال نیاز دارد حدود یک ماه استراحت داشته باشد تا بتواند از نظر بدنی و ذهنی شرایط مناسبی پیدا کند. بنابراین فکر میکنم بازیکنان باید خیلی بیشتر مراقب خود باشند و از نظر تغذیه، استراحت و مسائل مربوط به ریکاوری، شرایط را بهخوبی مدیریت کنند. تیمها و کادر فنی نیز باید توجه ویژهای به این موضوع داشته باشند تا بازیکنان بتوانند با آمادگی مناسب وارد مسابقات شوند و از فشار و آسیبهای احتمالی جلوگیری شود.
ایمنا: نظر شما درباره وضعیت ذوبآهن در فصل جاری چیست؟
صلصالی: ذوبآهن نیز این تیم تعدادی بازیکن جذب کرده و در کنار آن، پیگیر استفاده از بازیکنان جوان و نفرات آکادمی است. به نظر من یکی از مشکلات فوتبال ایران این است که بیش از آنکه تفاوت فنی بین بازیکنان تعیینکننده باشد، شخصیت و جایگاهی که مدیران باشگاه و سرمربی به تیم میدهند اهمیت دارد. اگر بتوانید بازیکن را از نظر ذهنی و مالی در شرایط مناسبی قرار دهید و بدون توجه به اینکه از کجا آمده یا چه شرایطی داشته، برای وی ارزش و جایگاه مشخصی ایجاد کنید. رفتار و شخصیتی که به باشگاه و تیم داده میشود، نقش تعیینکنندهای در موفقیت دارد. به نظر من یکی از مشکلات ذوبآهن نیز همین مسئله بوده است.
شخصیتی که باید از رأس باشگاه به مجموعه منتقل شود، با تغییرات متعدد دچار افت شده و این افت جایگاه به مرور خود را نشان داده است. ذوبآهن باشگاهی با حدود ۶۰ سال قدمت است و سابقه و شخصیت خود را دارد، اما فکر میکنم تغییرات زیاد موجب شده بخشی از این شخصیت از بین برود. این مسئله میتواند یکی از دغدغههای بزرگ باشگاه در فصل پیش رو باشد و مدیران باید تلاش کنند دوباره آن شخصیت را به تیم برگردانند. از طرف دیگر، باید شرایط اقتصادی باشگاه را هم در نظر گرفت. با توجه به وضعیت اقتصادی و افزایش بودجه نسبت به گذشته، اگر این منابع به شکل درست مدیریت شود، میتواند کمک زیادی به ذوبآهن کند.
من چند سال در آکادمی فعالیت داشتهام و معتقدم اگر قرار است تیم در میانه یا پایین جدول باشد تفاوت چندانی ندارد؛ در چنین شرایطی باید به بازیکنان آکادمی فرصت داد. این بازیکنان باید بالاخره از یک جایی شروع کنند و وقتی به آنها فرصت داده میشود، خودشان به سرمایه باشگاه تبدیل میشوند. متأسفانه ما در فوتبال ایران کمتر شاهد چنین اتفاقی هستیم. اگر به دهههای ۸۰ و ۹۰ نگاه کنیم دست کم هفت یا هشت بازیکن از تیمهای اصفهانی در ترکیب تیمها حضور داشتند، اما امروز بسیاری از نفرات حتی اصفهانی نیستند
ایمنا: یکی از نگرانی هواداران ذوبآهن ترس از سقوط است شما فکر میکنید در پایان فصل چه اتفاقی خواهد افتاد؟
صلصالی: با توجه به اینکه در پایان فصل چهار تیم سقوط میکنند، نگرانی خانواده فوتبال ذوبآهن نیز قابل درک است و طبیعی است که آنها نسبت به جایگاه تیم در جدول دغدغه داشته باشند. در مورد تغییرات انجامشده و اینکه آیا این تغییرات میتواند ذوبآهن را در جدول بالاتر ببرد، باید گفت تیمهای سپاهان، تراکتور، استقلال، پرسپولیس و گلگهر در فصل جاری از نظر هزینه شرایط متفاوتی دارند، اما بعد از این تیمها فاصله مالی سایر تیمها خیلی زیاد نیست. بنابراین فقط هزینه نمیتواند تعیینکننده باشد و مسائل شخصیتی، مدیریتی و کیفیت بازی نیز اهمیت زیادی دارد.
پیشبینی شرایط واقعاً سخت است و باید از همین حالا منتظر ماند و دید روند آمادهسازی تیم چگونه پیش میرود. خوشبختانه تا این مرحله شرایط خوب بوده و امیدوارم این وضعیت ادامه پیدا کند. باید منتظر ادامه لیگ باشیم تا مشخص شود ذوبآهن در شرایط مسابقه چه عملکردی خواهد داشت.
ایمنا: آقای اکبری درباره وضعیت تیمهای مدعی هم کمی صحبت کنید.
اکبری: اگر بخواهیم درباره سه تیم مدعی صحبت کنیم بدون تردید این تیمها همیشه مدعی قهرمانی بودهاند و در فصل جاری هم شرایط به همین شکل است. بهخصوص تراکتور و پرسپولیس را میتوان از مدعیان اصلی قهرمانی دانست، چراکه در بحث یارگیری عملکرد خوبی داشتهاند و با وجود شرایط اقتصادی نامناسب کشور مشخص است که هزینه قابل توجهی انجام دادهاند. برگزاری اردوهای خارجی و تلاش برای حفظ بازیکنان خارجی باکیفیتی که فصل گذشته در اختیار داشتند، نشان میدهد این تیمها برای فصل جدید برنامهریزی کردهاند.
البته در مورد استقلال شرایط کمی متفاوت است. با توجه به بسته بودن پنجره نقلوانتقالاتی، به نظر من این تیم نتوانست آنطور که باید و شاید در بازار نقلوانتقالات فعالیت کند و بیشتر تلاش مدیران این مجموعه این بوده که اسکلت تیمی خود را حفظ کند. با این وجود استقلال، پرسپولیس و تراکتور و سپاهام همواره شخصیت قهرمانی داشتهاند و جزو مدعیان اصلی فوتبال ایران به شمار میروند.
سپاهان تیمی است که همیشه هواداران از آن انتظار قهرمانی دارند و این باشگاه نیز همواره شخصیت حضور در جمع مدعیان را داشته است. با توجه به اتفاق بسیار بد و دردناکی که برای مجتمع فولاد مبارکه در جنگ تحمیلی رمضان رخ داد، تصور اینکه سپاهان و فوتبال اصفهان بتوانند دوباره به شرایط عادی بازگردند، بسیار سخت بود. با این وجود با پیگیریهایی که مسئولان مجتمع انجام دادند، شرایط تا حد زیادی به وضعیت عادی بازگشته و توانستند بهخصوص تیم سپاهان را حفظ کنند؛ تیمی که به نظر من بعد از زایندهرود، یکی از مهمترین دلخوشیهای مردم اصفهان است.
ایمنا: به سپاهان اشاره کردید وضعیت این تیم در لیگ ۲۶ را چطور ارزیابی میکنید؟
اکبری: تا آنجایی که من میدانم محرم نویدکیا نیز دلسوز این شهر و هواداران سپاهان است و تلاش کرده با توجه به توان مالی و بودجه باشگاه، تیم خوب و قابل قبولی را برای فصل جدید آماده کند. بنابراین سپاهان هم قطعاً میتواند جزو مدعیان باشد، اما در فوتبال هیچگاه نمیتوان از قبل با اطمینان گفت که یک تیم قهرمان خواهد شد. عملکرد تیمها به عوامل مختلفی از جمله شرایط مربی، بازیکنان، مدیریت و اتفاقاتی که در طول فصل رخ میدهد، بستگی دارد.
جعفرپور: در مورد سپاهان و شرایط این تیم با حضور محرم نویدکیا در این فصل هم باید کمی صبر کنیم. نویدکیا با توجه به تفکرات و دیدگاههای خود و همچنین شناختی که از شرایط و مشکلات تیم داشته است به سراغ بازیکنانی رفته که با سلیقه و افکار فنی وی همخوانی دارند. بنابراین در شرایط فعلی نمیتوانیم درباره عملکرد این بازیکنان قضاوت دقیقی داشته باشیم. به نظر من باید اجازه بدهیم بازیکنان جدید ابتدا با فضای سپاهان و شرایط این تیم آشنا شوند، با محیط و هواداران ارتباط برقرار کنند و بتوانند خود را با شرایط جدید هماهنگ کنند. بعد از آن میتوانیم عملکرد آنها را ارزیابی کنیم.
نمیتوان از همین ابتدا درباره میزان موفقیت بازیکنی که جذب شده، نظر قطعی داد. فکر میکنم باید به تیم و کادر فنی زمان بدهیم و به انتخابهای نویدکیا احترام بگذاریم. بهتر است حداقل پنج یا شش هفته از شروع مسابقات بگذرد تا ببینیم تیم چه شرایطی پیدا میکند و بازیکنان جدید تا چه اندازه توانستهاند خود را با تفکرات کادر فنی و فضای سپاهان هماهنگ کنند.
ایمنا: حالا که به نقل و انتقالات اشاره کردید طلایی پوشان تیمی جوان را در اختیار دارند البته بازیکن ستاره هم در این تیم هست فکر میکنید اسکواد تیم برای فصل جدید چطور است؟
جعفرپور: سپاهان بازیکنان بزرگی دارد و تعدادی از بازیکنانی که فصل گذشته در تیم حضور داشتند نیز همچنان در این مجموعه هستند. طبیعی است که هوادار سپاهان انتظار قهرمانی، ارائه بازی خوب و رو به جلو و کسب پیروزی در مسابقات را داشته باشد. این انتظارات کاملاً طبیعی است و بازیکنان سپاهان نیز باید با درک همین شرایط وارد مسابقات شوند. بازیکنی که پیراهن سپاهان را بر تن میکند، باید بزرگ فکر کند، بزرگ تلاش کند و تمام توان و وجود خود را برای موفقیت تیم بگذارد.
بازیکنان باید تلاش کنند آنچه را که مدنظر کادر فنی است، به بهترین شکل ممکن در زمین اجرا کنند تا تیم بتواند به اهداف خودش برسد. در کنار این مسائل، نباید اجازه داد حاشیهها تمرکز تیم را از بین ببرد. بازیکنان و کادر فنی باید بتوانند حاشیهها را به خوبی مدیریت و کنترل کنند و تمرکز خود را روی مسابقات و اهداف تیم بگذارند. امیدوارم بازیکنانی که سپاهان جذب کرده است، بتوانند برای این تیم مثمرثمر باشند و در نهایت در مسیر اهداف باشگاه عملکرد موفقی داشته باشند.
ایمنا: در لیگ ۲۶ تمام تیمهای ما سرمربی ایرانی دارند، تعداد بازیکنان خارجی هم کاهش پیدا کرده است؛ این وضعیت یک فرصت است یا تهدید؟
اکبری: فکر میکنم همه تیمها در لیگ ۲۶ با چالشهای زیادی چه در حوزه مدیریت مالی و چه در بحث زیرساختها و شرایط برگزاری مسابقات روبهرو هستند. هر تیمی که بتواند این چالشها را بهتر کنترل کند، حواشی را مدیریت کند و اجازه ندهد مسائل بیرونی وارد فضای تیم شود، طبیعتاً شانس بیشتری برای موفقیت خواهد داشت.
درباره نکات مثبت این فصل هم یکی از مواردی که میتوان به آن اشاره کرد، حضور مربیان ایرانی در رأس تیمهاست. اینکه همه سرمربیان لیگ برتر ایرانی هستند، میتواند انگیزه خوبی برای مربیان کشور ایجاد کند تا در یک فضای رقابتی مناسب، توانایی و عیار خودشان را نشان دهند. البته باید بپذیریم که مربیان ایرانی نیاز به حمایت دارند، اما در عین حال معتقدم برخی از مربیان ما از نظر بهروز بودن اطلاعات فوتبالی، آشنایی با دانش روز فوتبال بینالمللی و مباحث بدنی و تاکتیکی، فاصلههایی دارند.
با این وجود در سال جاری فضای مناسبی فراهم شده است تا مربیان بتوانند در یک رقابت سالم با یکدیگر قرار بگیرند و خود را محک بزنند. این موضوع میتواند فرصت خوبی باشد تا مربیان ایرانی تواناییهای خود را نشان دهند و مشخص شود هرکدام تا چه اندازه میتوانند در بالاترین سطح فوتبال کشور موفق باشند.
در بحث بازیکنان نیز فکر میکنم امسال میتواند سال شگفتیها باشد. بازیکنانی که در سالهای گذشته کمتر دیده شدهاند، این فرصت را دارند که در لیگ برتر خود را نشان دهند، شکوفا شوند و حتی به نوعی آینده خود و باشگاه و تیم ملی را تضمین کنند. این اتفاق میتواند برای فوتبال ایران بسیار مثبت باشد و فرصت خوبی برای شناسایی استعدادهای جدید ایجاد کند.
از سوی دیگر مسائل مالی نیز در این تصمیمات اهمیت زیادی دارد. با توجه به شرایط اقتصادی نامناسبی که باشگاهها با آن مواجه هستند، جذب بازیکنان خارجی و پرداخت دستمزد آنها هزینههای بسیار سنگینی را به باشگاهها تحمیل میکند. بنابراین از این نظر نیز استفاده بیشتر از ظرفیت مربیان و بازیکنان داخلی میتواند برای باشگاهها اهمیت داشته باشد. در مجموع به نظر من این شرایط میتواند یک فرصت خوب برای فوتبال ایران باشد؛ هم برای مربیان که در یک فضای رقابتی سالم عیار خود را مشخص کنند و هم برای بازیکنانی که استعدادهای زیادی دارند اما تاکنون فرصت کافی برای دیده شدن پیدا نکردهاند. اگر بتوانیم از این فرصت بهدرستی استفاده کنیم، میتواند حداقل برای چند سال آینده پشتوانه خوبی برای فوتبال باشگاهی و تیم ملی ایران ایجاد کند.
صلصالی: در مورد کاهش تعداد بازیکنان خارجی و شرایط تیمهایی همچون پرسپولیس و استقلال نیز به نظر من باید بیشتر به بازیکنان جوان اعتماد شود. اگر قرار باشد یک بازیکن ۳۵ ساله همچنان یک یا دو سال دیگر بازی کند، بهتر است از همین حالا به جوانان فرصت بیشتری داده شود و فوتبال ما به سمت جوانگرایی حرکت کند. همانطور که در زمینه مربیگری یک چرخهای ایجاد شد و تعدادی از مربیان جوان وارد عرصه شدند، به نظر من در زمینه بازیکنان نیز باید همین مسیر را دنبال کنیم و بیشتر به جوانان اعتماد داشته باشیم. متأسفانه قبل از شروع فصل، مدیران و مربیان همیشه صحبت از استفاده از بازیکنان جوان و نفرات آکادمی میکنند، اما وقتی مسابقات آغاز میشود، عملکرد و صحبتهای آنها با وعدههای پیش از فصل تفاوت پیدا میکند.
این موضوع اتفاق خوبی نیست. نظر شخصی من این است که حالا که چنین شرایطی ایجاد شده و تعداد بازیکنان خارجی کمتر شده، باید این اتفاق را به فال نیک گرفت و فرصت بیشتری در اختیار بازیکنان جوان قرار داد تا بتوانند بازی کنند، تجربه به دست بیاورند و پیشرفت کنند. اگر به جوانان اعتماد کنیم، در آینده میتوانند سرمایههای ارزشمندی برای باشگاهها و فوتبال کشور باشند. به نظر شخصی من، حالا که چنین شرایطی ایجاد شده و تعداد بازیکنان خارجی کاهش پیدا کرده است، میتوان از این اتفاق به عنوان یک فرصت استفاده کرد و میدان بیشتری به جوانان داد تا بازی کنند، تجربه کسب کنند و پیشرفت داشته باشند.
جعفرپور: در مورد حضور سرمربیان ایرانی نیز باید به شرایط فعلی فوتبال توجه داشته باشیم. با توجه به شرایط جنگی کشور، تعداد بازیکنان و مربیان خارجی حاضر در فوتبال ما نیز بسیار محدود شده است. ما در گذشته بازیکنان خارجی خوبی داشتیم که میتوانستند کیفیت فوتبال را افزایش دهند، اما از سوی دیگر، این شرایط میتواند فرصتی باشد تا بیشتر به سرمایههای داخلی خودمان اعتماد کنیم. اگر به گذشته نگاه کنیم، بسیاری از بازیکنان خارجی که در سالهای گذشته به فوتبال ایران آمدهاند، کیفیت لازم را نداشتند. البته در دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ بازیکنان خارجی با کیفیت بالاتری وارد فوتبال ایران میشدند، اما پس از آن بسیاری از خارجیهایی که به فوتبال کشورمان آمدند، نتوانستند کمک قابل توجهی به فوتبال ما کنند. در حالی که ما خودمان سرمایههای بسیار خوبی داریم؛ چه از میان پیشکسوتان و چه از میان نسلی که در سالهای گذشته وارد عرصه مربیگری شدهاند.
بسیاری از این افراد از جنس فوتبال هستند، فوتبال را به خوبی میفهمند و درک بالایی از مسائل فنی دارند. به نظر من صرفاً به این دلیل که یک مربی یا بازیکن نام خارجی دارد، نباید تصور کنیم که حتماً میتواند کیفیت بیشتری به فوتبال ما اضافه کند. ما خودمان بهترین گزینهها را در ایران داریم و فقط باید مقداری اعتماد داشته باشیم. این موضوع در تیم ملی نیز مطرح بوده است. ما در مقاطعی حمایت زیادی از مربیان خارجی داشتیم و درباره مربیانی همچون کارلوس کیروش صحبت میکردیم، اما در عین حال تأکید داشتیم که باید به گزینههای داخلی هم اعتماد کنیم. وقتی چنین حرفی میزنیم، باید در عمل نیز به آن پایبند باشیم.
من اعتقاد دارم گزینههای ایرانی چیزی کمتر از خارجیها ندارند و تنها تفاوت، نام و ملیت آنهاست. از نظر درک فوتبالی، اصول فنی و حتی بهروز بودن دانش فوتبال، بسیاری از مربیان ایرانی در سطح بسیار خوبی قرار دارند. نمونههای آن را هم میتوانیم در مربیانی همچون مازیار زارع، پیروز قربانی و بسیاری دیگر ببینیم که به آنها اعتماد شد و امروز نتیجه این اعتماد را مشاهده میکنیم. زارع در ملوان عملکرد خوبی داشته و پیروز قربانی نیز بسیار خوب کار کرده است. اگر بخواهیم باز هم نمونه بیاوریم، میتوانیم به مهدی رحمتی و مربیان دیگری نیز اشاره کنیم که به آنها فرصت داده شد و این افراد نیز توانستند پاسخ اعتمادها را بدهند. بنابراین حرف من این است که حرف و عمل ما باید یکی باشد.
زمانی که گزینه خارجی مطرح بود، میگفتیم باید به مربی ایرانی اعتماد کنیم و فرصت را در اختیار گزینه داخلی قرار دهیم. حالا که مربی ایرانی انتخاب شده است، نباید خودمان او را زیر سؤال ببریم یا از ابتدا تحت فشار قرار دهیم. من اصلاً درباره عملکرد تیم ملی یا یک تیم خاص صحبت نمیکنم؛ حرفم این است که وقتی تصمیم گرفتهایم به گزینه ایرانی اعتماد کنیم، باید این اعتماد را حفظ کنیم و اجازه بدهیم مربی کار خودش را انجام دهد. خود من با مربیان خارجی مختلفی کار کردهام و در کنار آنها تجربه داشتهام، اما در بسیاری از موارد، چیزهایی که از مربیان ایرانی یاد گرفتهام، از مربیان خارجی یاد نگرفتهام.
البته خارجیها در برخی زمینهها، بهویژه نظم و مدیریت، تجربیات قابل توجهی دارند و این موضوع را باید پذیرفت. با این وجود ما نیز در سالهای گذشته در زمینه مدیریت فوتبال پیشرفت کردهایم و مربیان و مدیران ایرانی نشان دادهاند که میتوانند در این حوزه نیز به استانداردهای بالاتری برسند. این مسیر باید ادامه داشته باشد. اعتماد به گزینههای داخلی نباید مقطعی باشد. اگر معتقدیم مربی ایرانی توانایی لازم را دارد، باید فرصت کافی در اختیار وی قرار دهیم تا بتواند تواناییهای خود را نشان دهد. به نظر من این اعتماد باید ادامهدار باشد و در نهایت عملکرد مربیان و بازیکنان ایرانی در زمین، معیار قضاوت قرار بگیرد.
قسمت دوم این میزگرد به زودی در سرویس ورزش ایمنا منتشر خواهد شد.
نظر شما