به گزارش خبرگزاری ایمنا، تصاویر برجای مانده از آلبوم عبدالله قاجار، عکاس مخصوص ناصرالدین شاه، دریچهای ارزشمند به تاریخ حرم مطهر امام رضا(ع) و سیمای مشهد در بیش از یک قرن پیش میگشاید. این عکسها که در فاصله سالهای ۱۲۷۵ تا ۱۲۸۰ شمسی ثبت شدهاند، بخشی از نخستین روایتهای تصویری از آستان نورانی حضرت ثامنالحجج(ع) به شمار میروند.
در این قابهای تاریخی، حرم رضوی تنها مجموعهای از صحنها، گنبدها، منارهها و رواقها نیست، بلکه نشانهای روشن از پیوند عمیق مردم ایران با امام مهربانیهاست. دوربین عبدالله قاجار در روزگاری که عکاسی هنوز پدیدهای تازه در ایران محسوب میشد، بخشی از شکوه معماری و فضای معنوی این بارگاه ملکوتی را ثبت کرده است، تصاویری که اکنون ارزش اسنادی، فرهنگی و تاریخی دوچندانی دارند.
نگاه به این عکسها، مخاطب را به مشهدی میبرد که هنوز نشانههای زندگی امروزی و گسترش گسترده شهری در آن دیده نمیشود، اما حرم مطهر همچون امروز، کانون اصلی هویت شهرو پناه دلهای مشتاقان بوده است. در پس هر قاب، می توان ردی از تاریخ زیارت، هنر معماری ایران- اسلامی و حضور همیشگی مردم در پیرامون بارگاه امام رضا(ع) را مشاهده کرد.
عبدالله قاجار که از چهرههای برجسته عکاسی در عصر قاجار بود با ثبت این تصاویرف میراثی فراتر از چند عکس برجای گذاشت. آثار او امروز سندی برای شناخت تحولات کالبدی حرم مطهر رضوی، فضای شهری مشهد قدیم و شیوه نگاه جامعه ایرانی به اماکن مقدس در آن دوره محسوب میشود.
این تصاویر تاریخی یادآور آن است که اگرچه گذر زمان، صحنها و مسیرهای اطراف حرم رضوی را دگرگون کرده و مشهد را به کلانشهری بزرگ و میزبان میلیونها زائر تبدیل کرده است، اما محور این شهر همچنان همان آستانی است که قرنها دلهای بیشماری را به سوی خود کشانده است.
نظر شما