به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، تحقیقات جدید نشان میدهد که جنگلهای باستانی و درختان غولپیکر تایوان در زمره متراکمترین اکوسیستمهای کربنی در سطح جهان قرار دارند؛ زیستبومهایی که به تعبیر پژوهشگران، حافظان ضروری محیطزیست برای کرهزمین محسوب میشوند. بر اساس گزارش «ساینس دیلی» تحقیقی که در سال ۲۰۲۴ در «دره درخت تائو» میان تایچونگ و شهرستان شینچو انجام شد، نشان داد که تنها در یک هکتار از این جنگلهای کهن، رقمی معادل ۱۳۸۴.۵ تن کربن ذخیره شده است؛ رقمی که با وجود چشمگیر بودن، حتی ریشههای گسترده درختان را نیز در بر نمیگیرد. این برآورد دقیق حاصل همکاری پژوهشگران و ۱۵ شهروند-دانشمند است که با اندازهگیری زیستتوده (Biomass)، ظرفیت ذخیرهسازی کربن در تنه این درختان را بهدقت ارزیابی کردند.
اهمیت این جنگلها در ابعاد غیرمعمول درختان آنها نهفته است. از سال ۲۰۱۴، گروهی با نام «جستوجوگران درخت تایوان» با استفاده از فناوری نقشهبرداری لیزری (LiDAR) و سفرهای اکتشافی دشوار کوهستانی، موفق به کشف نمونههای کمنظیری شدهاند. در اعماق رشتهکوههای مرکزی، در نواحی اطراف دریاچه «گریت گوست»، تودههای متراکمی از درختان «تایوانیا» شناسایی شدهاند که در آنها تراکم ۱۱ درخت با ارتفاع بیش از ۶۵ متر در یک هکتار مشاهده شده است، همچنین در سال جاری، این گروه موفق به ثبت ۱۰ درخت تایوانیا با ارتفاع بیش از ۷۰ متر شد که در میان آنها، نمونهای با ۸۴.۱ متر ارتفاع بهعنوان بلندترین درخت شناختهشده در تایوان و کل آسیای شرقی ثبت شده است.
نقش جنگلهای تایوان در تراز کربنی بسیار فراتر از این مناطق محدود است. بر اساس آمار «سازمان حفاظت از جنگلها و طبیعت تایوان»، پوشش جنگلی این کشور در مجموع حدود ۷۵۴ میلیون تن دیاکسید کربن را در خود ذخیره کرده است و سالانه ظرفیت جذب ۲۱.۸۵ میلیون تن دیگر را نیز دارد. این یافتهها نشان میدهد که جنگلهای کهن و دوردست تایوان، با عملکردی قابلقیاس با مشهورترین جنگلهای باستانی جهان، سدی در برابر تغییرات اقلیمی هستند. این درختان فراتر از آنکه پدیدههای طبیعی باشند، بهعنوان مخازن حیاتی کربن و سنگرهای تنوع زیستی، وظیفه خطیر کند کردن روند انباشت گازهای گلخانهای در جو زمین را بر عهده دارند.
نظر شما