به گزارش خبرگزاری ایمنا، هند با وجود رشد خودروها و موتورسیکلتهای برقی، هنوز بخش عمده حملونقل باری خود را با کامیونهای دیزلی انجام میدهد؛ اکنون گزارش جدید مؤسسه پژوهشی World Resources Institute نشان میدهد تحقق برقیسازی ناوگان باری، بیش از هر چیز به ایجاد شبکهای گسترده از ایستگاههای شارژ پرقدرت در بزرگراهها وابسته است.
کامیونهای برقی بهدلیل استفاده از باتریهای بزرگ (بیش از ۲۰۰ کیلوواتساعت) و نیاز به شارژ سریع، به زیرساختی بسیار متفاوت از خودروهای سواری نیاز دارند؛ این ایستگاهها باید به خطوط فشارقوی برق متصل باشند، تجهیزات مدیریت هوشمند انرژی داشته باشند و فضای کافی برای تردد همزمان چند کامیون را فراهم کنند.
بر اساس گزارشهای رسمی ، برقیسازی کامل ناوگان کامیونهای هند تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۹ گیگاوات ظرفیت شارژ نیاز خواهد داشت؛ رقمی که معادل حدود ۱.۸ درصد ظرفیت فعلی تولید برق این کشور است، به همین دلیل توسعه ایستگاههای شارژ ابتدا در کریدورهای پرتردد حملونقل و مراکز لجستیکی برنامهریزی شده و سپس به سایر مناطق گسترش خواهد یافت.
البته موفقیت این طرح تنها به ساخت شارژرها وابسته نیست، بلکه توسعه شبکه انتقال و توزیع برق، احداث پستهای برق، استفاده از سامانههای مدیریت هوشمند انرژی و بهرهگیری از برق تجدیدپذیر، بخش مهمی از این تحول خواهد بود.
پژوهشگران هشدار میدهند هزینه بالای احداث این زیرساختها و مصرف بالای برق، تعرفه شارژ کامیونهای برقی را تعیین میکند، بنابراین ایجاد تعادل میان سرمایهگذاری زیرساختی و هزینه بهرهبرداری، شرط اصلی موفقیت برقیسازی حملونقل باری در هند خواهد بود.
نظر شما