به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در سال ۲۰۲۶ و در شرایطی که جهان با وضعیت «چندبحرانی»؛ یعنی مجموعهای از خطرات زنجیرهای مانند تغییرات اقلیمی، کمبود منابع و تحولات سریع فناوری، روبهرو است، شهرها بر اساس توانایی خود برای پیشبینی، سازگاری، ادامه حیات و پیشرفت در شرایط نامطمئن، ارزیابی میشوند. این دوره جدید، شهرها را بهعنوان آزمایشگاههای زنده در نظر میگیرد که بر یک تغییر اساسی، یعنی گذار از تابآوری واکنشی به سازگاری پیشدستانه، تمرکز دارند. شهرهای جهان در سال ۲۰۲۶، با تکیه بر هوش مصنوعی، زیرساختهای پایدار و مشارکت شهروندان، رویکردهای تازهای برای مقابله با چالشهای پیچیده شهری در پیش گرفتهاند. در ادامه به معرفی شهرهایی میپردازیم که آیندهنگری را در شیوه حکمرانی، زیرساختها و زندگی روزمره خود نهادینه کردهاند:
سوون، کره جنوبی؛ زندگی شهروندی مبتنی بر هوش مصنوعی
برنامه شهر هوشمند کره جنوبی در سال ۲۰۲۶، تغییر چشمگیری را از سرمایهگذاری در زیرساختهای فیزیکی بهسوی استفاده از نرمافزار و هوش مصنوعی، برای مدیریت زندگی روزمره، نشان میدهد. شهر سوون بهعنوان شهر اصلی «آزمایشی قطبمحور» انتخاب شده است و کاربردهای عملی هوش مصنوعی را راهاندازی میکند. برای نمونه میتوان به رباتهای خودکار پارک خودرو، شبکههای اشتراک خودرو بر اساس تقاضا برای والدین و سامانههای خودکار تحویل کالا توسط رباتها در بازارهای سنتی، اشاره کرد. نکته مهم این است که سوون، شهروندان خود را فراموش نکرده است؛ بلکه «مراکز سیار آموزش سواد دیجیتال» را نیز راهاندازی میکند تا به سالمندان آموزش دهد چگونه از خدمات خودکار جدید استفاده کنند و بدین گونه اطمینان حاصل میشود که تحول دیجیتال، همه اقشار جامعه را دربر میگیرد. فراتر از حوزه جابهجایی، سوون در حال ادغام هوش مصنوعی با ایمنی عمومی و مدیریت انرژی است. سامانههای هوشمند کنترل ترافیک شهر با استفاده از دادههای همزمان، انتشار آلایندهها را کاهش میدهند. همچنین شبکه هوشمند برق، توزیع انرژی را بر اساس الگوهای مصرف، بهینه میکند. این ترکیب فناوری پیشرفته و شبکه قدرتمند حمایت اجتماعی، سوون را به الگویی برای شهرگرایی عادلانه مبتنی بر هوش مصنوعی، تبدیل کرده است.
توکیو، ژاپن؛ کلانشهر تابآور آینده
توکیو همچنان یکی از پیشگامان جهانی تابآوری شهری، بهویژه در برابر بلایای طبیعی، به شمار میرود. در سال ۲۰۲۶، این شهر، سامانههای هشدار زودهنگام زلزله، برنامهریزی تخلیه مبتنی بر هوش مصنوعی و زیرساختهای مقاومسازیشده در برابر رخدادهای لرزهای را گسترش داده است. سامانه زیرزمینی انتقال آب سیلابی این شهر که یکی از بزرگترین سامانههای جهان به شمار میرود، از کلانشهر در برابر موجهای ناشی از طوفانهای سهمگین، محافظت میکند؛ خطری که با تغییرات اقلیمی در حال افزایش است. شهر توکیو در حوزه دیجیتال نیز از تخصص خود در زمینه رباتیک و خودکارسازی برای مقابله با کمبود نیروی کار و حمایت از جمعیت سالمند، استفاده میکند. دستیارهای هوشمند، گردشگران و ساکنان را در شبکه پیچیده حملونقل شهری راهنمایی میکنند و رباتهای خودکار تحویل کالا نیز به محلههایی که دسترسی محدودی به فروشگاههای مواد غذایی دارند، خدماترسانی میکنند. ترکیب استحکامبخشی فیزیکی و نوآوری دیجیتال، توکیو را به الگویی تابآور برای دیگر کلانشهرهای ساحلی، تبدیل کرده است که با فشارهای اقلیمی و جمعیتی روبهرو هستند.
هلسینکی، فنلاند؛ شهرگرایی غیرمتمرکز و شهروندمحور
هلسینکی با اولویت دادن به مشارکت شهروندان و حاکمیت دادهها، تعریف جدیدی از یک شهر آماده برای آینده، ارائه کرده است. طرح «دادههای من»، به ساکنان این امکان را میدهد که بر اطلاعات شخصی خود، کنترل داشته باشند و تعیین کنند چه کسی و با چه هدفی، میتواند به این اطلاعات، دسترسی پیدا کند. این الگوی مبتنی بر اعتماد، مشارکت عمومی بیسابقهای را در برنامهریزی شهری، ایجاد کرده است، بهگونهای که پلتفرمهای دیجیتال به شهروندان اجازه میدهند در طراحی فضاهای عمومی، مسیرهای حملونقل و طرحهای پایداری با مدیریت شهری، همکاری کنند. این شهر همچنین یکی از پیشگامان سامانههای غیرمتمرکز انرژی است و شبکههای گرمایش و سرمایش منطقهای آن با استفاده از منابع تجدیدپذیر مانند انرژی زمینگرمایی و زیستتوده، تأمین میشوند. تعهد هلسینکی برای دستیابی به شهر کربنی خنثی تا سال ۲۰۳۵، با پشتیبانی شبکههای هوشمندی انجام میشود که بار مصرف انرژی را در زمان واقعی، متعادل میکنند. این ترکیب دموکراسی دیجیتال و زیرساخت سبز، هلسینکی را به الگویی برای چگونگی ایجاد همزمان تابآوری فناورانه و اجتماعی، در شهرها تبدیل کرده است.
آمستردام، هلند؛ پیشگام اقتصاد چرخشی
آمستردام این روزها به آزمایشگاه پیشرو اروپا در زمینه اقتصاد چرخشی، تبدیل شده است. تا سال ۲۰۲۶، پروندههای دیجیتالی در سراسر شهر اجرا میشود که تمامی اجزای یک ساختمان را ثبت و ردیابی میکنند تا امکان استفاده مجدد و بازیافت آنها در پایان چرخه عمر ساختمان، فراهم شود. بنابراین پسماندهای ساختمانی که زمانی یکی از مهمترین چالشهای زیستمحیطی محسوب میشدند، به میزان چشمگیری کاهش یافتهاند، زیرا اکنون از سازندگان خواسته میشود ساختمانها را به گونهای طراحی کنند که بتوان آنها را بهآسانی از هم جدا و دوباره از آنها استفاده کرد. همچنین سامانه هوشمند جابهجایی آمستردام نیز بسیار کارآمد است. مدیریت ترافیک مبتنی بر هوش مصنوعی، انتشار آلایندهها را به طور چشمگیری کاهش میدهد. این شهر، شبکه ایستگاههای شارژ خودروهای برقی را نیز گسترش داده است و آن را با سامانههای ذخیرهسازی انرژی تجدیدپذیر، یکپارچه کرده است. همچنین آمستردام، زیرساخت دوچرخهسواری را در اولویت قرار داده است؛ تا جایی که خودروها اکنون در سلسلهمراتب حملونقل شهری، در جایگاه دوم قرار گرفتهاند. تجربههای موفقیت آمیز آمستردام نشان میدهد شهرهای آماده برای آینده باید بر پایه بهرهوری در مصرف منابع و جابهجایی پایدار، ساخته شوند.
نظر شما