به گزارش خبرگزاری ایمنا، افزایش مالکیت خودرو در سالهای اخیر، همزمان با توسعه نامتوازن زیرساختهای حملونقل، فشار مضاعفی بر معابر شهری وارد کرده است. اشغال حاشیه خیابانها توسط خودروهای پارکشده، کاهش ظرفیت عبور و مرور، افزایش زمان سفرهای درونشهری و تشدید آلودگی هوا، از جمله پیامدهای کمبود فضای پارک در بسیاری از شهرهای کشور به شمار میرود.
در پاسخ به این چالش، ساخت پارکینگهای طبقاتی در کلانشهرها و حتی شهرهای متوسط با هدف ساماندهی توقف خودروها و آزادسازی معابر از پارکهای حاشیهای در سالهای اخیر شتاب گرفته است. بسیاری از مدیران شهری معتقدند این زیرساختها میتوانند دسترسی شهروندان به مراکز تجاری، اداری و درمانی را تسهیل کرده و از توقفهای غیرمجاز در خیابانها بکاهند.
پارکینگهای طبقاتی زمانی اثربخش خواهند بود که در قالب یک برنامه جامع مدیریت ترافیک اجرا شوند. به اعتقاد آنان، اگر توسعه این پارکینگها بدون تقویت حملونقل عمومی، مدیریت هوشمند پارک حاشیهای، کنترل تقاضای سفر و سیاستهای کاهش استفاده از خودروی شخصی دنبال شود، تنها بخشی از مشکل را برطرف خواهد کرد.
بررسی تجربه برخی شهرهای جهان نیز نشان میدهد توسعه بیبرنامه ظرفیت پارکینگ، در مواردی به افزایش استفاده از خودروی شخصی منجر شده است؛ پدیدهای که در ادبیات برنامهریزی شهری از آن با عنوان «تقاضای القایی» یاد میشود. از این رو، بسیاری از شهرها ساخت پارکینگهای عمومی را در کنار توسعه مترو، اتوبوسهای تندرو، مسیرهای پیاده و دوچرخه و اعمال سیاستهای مدیریت تقاضای سفر دنبال میکنند.
در ایران نیز شهرداریهای مختلف طی سالهای اخیر پروژههای متعددی برای احداث پارکینگهای طبقاتی اجرا یا آغاز کردهاند. با این وجود مکانیابی مناسب، اتصال این پارکینگها به شبکه حملونقل عمومی، بهرهگیری از سامانههای هوشمند هدایت خودرو به نزدیکترین فضای خالی و تعیین تعرفههای متناسب، از عوامل تعیینکننده در موفقیت این پروژهها به شمار میرود.
از سوی دیگر، برخی تحلیلگران شهری تأکید میکنند که احداث پارکینگ در مراکز پرتردد باید همزمان با محدودیت پارک حاشیهای و مدیریت تردد خودروها در هسته مرکزی شهر انجام شود؛ زیرا در غیر این صورت، افزایش ظرفیت پارک ممکن است به جذب خودروهای بیشتر و بازگشت ازدحام ترافیکی منجر شود.
پارکینگهای طبقاتی بخشی از راهحل مدیریت ترافیک هستند، نه همه آن. موفقیت این پروژهها به میزان هماهنگی آنها با سایر سیاستهای حملونقل و برنامهریزی شهری وابسته است؛ موضوعی که میتواند ضمن کاهش نابسامانی پارک خودروها، به روانسازی تردد و ارتقای کیفیت زندگی شهری نیز کمک کند.
نظر شما