به گزارش خبرگزاری ایمنا، گاهی برای روایت یک جنایت، نیازی به استفاده از واژههای پیچیده و تصویرسازی نیست و کافی است نام چند کودک را به یاد بیاوریم که باید صبح یک روز عادی را با کیفهای کوچک و دلهای پر از آرزو راهی مدرسه میشدند، اما به جای بازگشت به خانه، در میان خون و آوار، برای همیشه از آغوش خانوادههایشان جدا شدند؛ آنها که اصابت موشک به مدرسهشان حتی این فرصت را نداد که آخرین خداحافظی بین دانشآموزان مدرسه میناب و خانوادههایشان رقم بخورد.
مدرسه باید امنترین پناه کودکان باشد؛ جایی برای آموختن، خندیدن، دوستی و ساختن رؤیاهایی که هنوز فرصت تحقق پیدا نکردهاند، اما در مدرسه میناب، کلاسهای درس شاهد پرپر شدن کودکانی شد که هنوز فرصت نکرده بودند زندگی را آنگونه که باید، تجربه کنند؛ فرزندانی که جای خالیشان از آن روز به بعد، در تمام لحظههای زندگی خانوادههایشان باقی مانده است.
آنچه بر این کودکان گذشت، زخمی عمیق بر وجدان هر کسی است که بویی از انسانیت برده است؛ کودکانی که قربانی خشونت و جنایتی شدند که رد پای استکبار و سیاستهای جنگافروزانه آمریکا و متحدانش را نمیتوان در روایت آن نادیده گرفت. جنایتی که در آن، مرزهای انسانیت زیر پا گذاشته شد و کودکان بیدفاع، در مواجهه با آتش جنگ و خشونتی قرار گرفتند که حق هیچ انسانی نیست.
انتقام خون کودکان بیگناه باید بهطور کامل گرفته شود
حجتالاسلام حسن نیلفروشان، شاهد عینی واقعه مدرسه میناب در گفتوگو با خبرنگار ایمنا درباره نحوه حضور خود در محل واقعه اظهار میکند: محل استقرارمان حدود ۱۰ دقیقه با محل حادثه فاصله داشت و پس از وقوع بمباران، حدود یک تا دو ساعت بعد در محل حادثه حاضر شدم و از نزدیک شاهد آثار این واقعه بودم.
وی با اشاره به مشاهده مستقیم شهادت کودکان بیگناه بر اثر حمله آمریکای جنایتکار به این مدرسه میافزاید: به عنوان یک شاهد عینی که در واقعه میناب حضور داشتم و پرپر شدن بچههای بیگناه را دیدم، از مردم، مسئولان و بهویژه نیروهایی که پای سامانههای موشکی و لانچرها حضور دارند، درخواست میکنم دستشان محکم روی ماشهها باشد و صحنه و میدان را رها نکنند تا انتقام خون این کودکان بیگناه بهطور کامل گرفته شود.
این مبلغ دینی و شاهد عینی واقعه مدرسه میناب ادامه میدهد: خودتان را جای پدر و مادرهایی بگذارید که فرزندانشان را پرپر شده و قطعهقطعهشده در مقابل چشمان خود دیدهاند و هر زمان احساس سستی و ضعف کردید، برای اینکه بتوانید مسیر مقاومت و مبارزه را ادامه دهید، کودکان میناب را همچون فرزندان خود بدانید و با استقامت و قدرت، این مسیر را ادامه دهید.
نیلفروشان با اشاره به برگزاری برنامههای مختلف در کشورهای جهان برای گرامیداشت یاد و خاطره شهدای دانشآموز مدرسه میناب، خطاب به مردم کشورهای مختلف عنوان میکند: از تمام کشورهایی که در کنار خون مظلوم قیام کردند و این جبهه را تنها نگذاشتند، تشکر میکنم؛ خداوند امتهایی را دوست دارد که خون مظلوم برایشان عزیز و ارزشمند است.
تصویر هوایی از تشییع پیکرهای فرشتگان میناب: در کاوش دوباره آوارهای دبستان شجره طیبه میناب، ۶۲ پاره تن متعلق به ۳۴ شهید که پیش از این به خاک سپرده شده بودند شناسایی شد.
این جنایت بزرگ در هیچ نظام حقوق بینالملل قابل پذیرش نیست
نرگس صلواتی، حقوقدان و وکیل پایه یک دادگستری و رئیس مرکز وکلای قوه قضائیه استان اصفهان در گفتوگو با خبرنگار ایمنا اظهار میکند: امروز وکلا از مردم وکالت میگیرند تا به نیابت از آنها، شکایتهای بینالمللی علیه جنایات رژیم صهیونیستی و آمریکا را مطرح کنند و پیگیر حقوق از دسترفته ملت ایران باشند؛ چه در زمینه خسارتهایی که به کشورمان وارد شده و مطالبه آنها و چه در جهت محکوم کردن اقداماتی که همگی برخلاف قواعد و مقررات حقوق بینالملل است.
وی در پاسخ به این پرسش که «برای پیگیری حقوقی در سطح کلان چه کاری میتوان انجام داد؟» میافزاید: نقش وکیل، همین وکالتپذیری و اقدام حقوقی است و امروز وکلا همین نقش را بر عهده گرفتهاند و اعلام حضور کردهاند تا وکالت مردم را به عهده بگیرند و وکیل مردم باشند؛ افرادی که به آنها وکالت میدهند تا دعاوی را در مجامع و جوامع بینالمللی مطرح کنند.
این حقوقدان و وکیل پایه یک دادگستری به عنوان وکیل شهدای کودک مدرسه میناب، خطاب به جبهه مقاومت جهان تاکید میکند: جنایتی که رخ داد، جنایتی بزرگ بود که در هیچ نظام حقوق بینالملل قابل پذیرش نیست؛ در حقوق بینالملل، کودکان در هر صورت از تبعات و شرایط جنگی مصون دانسته میشوند و هیچکس اجازه ندارد به حریم آنها تجاوز کند، بهویژه آنکه در کنوانسیونهای ژنو به صراحت تأکید شده است کودکان و افراد غیرنظامی در مصونیت کامل از درگیریها و اقدامات جنگی قرار دارند.
صلواتی عنوان میکند: با این وجود، در نخستین روزهای جنگ و در ابتدای جنگ تحمیلی سوم، آمریکا و رژیم صهیونیستی جنایتکار، این حمله را عامدانه انجام دادند؛ حریم کودکان را شکستند و خون آنها را بر زمین ریختند؛ رخدادی که جهان را به حرکت درآورد و افکار عمومی جهانی را متوجه این فاجعه کرد.
رئیس مرکز وکلای قوه قضائیه استان اصفهان با تاکید بر اینکه حریم مردمی که جزو نیروهای نظامی نیستند، قابل تعرض نیست و این همه، مصادیق آشکار جنایات آمریکا و رژیم صهیونیستی است که باید در مجامع بینالمللی مورد پیگرد و محکومیت قرار گیرند، اضافه میکند: امروز تمام دنیا در برابر این پرسش ایستادهاند که چرا باید کودکان هدف قرار بگیرند، در حالی که جنگ، حتی در شدیدترین حالت خود، باید محدود به عرصههای نظامی و اشخاص نظامی باشد.
گاهی زبان و قلم از بیان روایت باز میماند ...
اکنون پس از گذشت چند ماه از واقعه مدرسه میناب، نام هر دانشآموز مدرسه شجره طیبه یادآور تمام خاطرات کودکانه، یک دفتر مشق نیمهکاره، یک صندلی خالی، لباس مدرسه که دیگر صاحبش آن را نخواهد پوشید و خانوادهای است که از این پس، چشمانتظار بازگشت عزیزی خواهد ماند که دیگر بازنمیگردد و شاید هیچ واژهای نتواند عمق داغ مادران و پدرانی را توصیف کند که فرزندشان را برای درس خواندن بدرقه کردند، اما پیکر بیجان او را تحویل گرفتند و حتی برخی از این کودکان همچنان مفقودالاثر هستند و چیزی از جسمشان برای خانوادههایشان بازنگشته است.
میناب امروز، بلندتر از همیشه گریه میکند، نه از سر ضعف که از سر غیرت. قطعههای این کودکان که اکنون در آغوش خاک آرام میگیرند، ستارههای همیشه روشن آسمان این دیارند؛ کدام کلمه میتواند سنگینی آن تابوتهای کوچک را توصیف کند که بار سنگین یک تاریخ مظلومیت را بر دوش میکشند؟ هر قطعهای که شناسایی شد، گویی لبخندی بود که دوباره زنده شد، اما داغی که بر دل میناب نشسته با هیچ آبی سرد نخواهد شد.
روایت شهدای کودک و دانشآموز مدرسه شجره طیبه میناب، روایت مظلومیت نسلی است که باید شنیده شود تا جهان فراموش نکند پشت جنایتهای استکبار جهانی و صهیونیستها، انسانها و کودکان مظلومی قرار دارند با نام، چهره، خانواده و آرزوهایی که دیگر فرصت تحقق پیدا نکردهاند.
نظر شما