سید آرمان حسینی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: امنیت غذایی و کشاورزی ایران در یکی از حساسترین دورههای خود قرار دارد؛ دورهای که در آن کمبود آب، بهرهوری پایین، تورم تولید، ضایعات بالا و ضعف در اجرای سیاستها همزمان بر پایداری تولید غذا فشار میآورند.
وی افزود: مسئله اصلی فقط افزایش تولید نیست، بلکه اصلاح ساختارهای کشاورزی، توزیع، و سیاستگذاری است؛ بر اساس یک پژوهش منتشرشده درباره چالشهای امنیت غذایی در ایران، موانع اصلی شامل ناتوانی در توسعه کشاورزی متناسب با آمایش سرزمینی، افزایش هزینه تمامشده محصولات، تغییرات شدید اقلیمی، ضایعات بالا و مهاجرت روستاییان است.
کارشناس ارشد کشاورزی و منابع طبیعی گفت: این عوامل بهطور مستقیم چهار رکن امنیت غذایی یعنی فراهمی، دسترسی، مصرف و ثبات را تحت تأثیر قرار میدهند.
حسینی ادامه داد: از سوی دیگر بحران آب بهعنوان مهمترین تهدید ساختاری کشاورزی ایران شناخته میشود؛ گزارشها نشان میدهد سهم بالایی از منابع مصرف میشود و بهرهوری آب در کشاورزی همچنان پایین است.
وی تاکید کرد: در چنین شرایطی، الگوی کشت موجود با ظرفیت واقعی منابع طبیعی سازگار نیست و همین مسئله تابآوری تولید را کاهش داده است.
کارشناس ارشد کشاورزی و منابع طبیعی گفت: در کنار بحران آب، ضعف مکانیزاسیون، یکپارچهنبودن اراضی و ناکارآمدی بعضی زیرساختهای پس از تولید نیز مشکل را تشدید کرده است؛ گزارشها حاکی از آن است که نبود زنجیره منسجم از مزرعه تا بازار، بخشی از محصول را در مسیر انبارداری، حملونقل و توزیع از بین میبرد و هزینه نهایی غذا بالا میرود.
حسینی با اشاره به راهحل پایدار در ایران تصریح کرد: راهحلها باید بر چند محور از جمله بازطراحی الگوی کشت، ارتقای بهرهوری آب، کاهش ضایعات، حمایت هدفمند از کشاورزان و هماهنگسازی سیاستهای تولید و تجارت بنا شود؛ بدون این اصلاحات، امنیت غذایی کشور در برابر خشکسالی، نوسان قیمتها و شوکهای خارجی آسیبپذیر باقی میماند.
نظر شما