به گزارش خبرگزاری ایمنا، قهرمانی اسپانیا در جام جهانی ۲۰۲۶ تنها به معنای فتح دومین جام جهانی این کشور نبود؛ بسیاری از کارشناسان فوتبال معتقدند «لالاروخا» با ترکیب جوان، ساختار منسجم و فلسفه فوتبالی تثبیتشده خود، در آستانه آغاز دورهای جدید از سلطه بر فوتبال جهان قرار گرفته است. تیمی که پس از فتح یورو ۲۰۲۴، اکنون جام جهانی را نیز به ویترین افتخاراتش اضافه کرده و با حضور ستارههایی همچون لامین یامال، پائو کوبارسی، رودری و نسل تازه فوتبال اسپانیا، از همین حالا به عنوان مدعی اصلی تمام تورنمنتهای سالهای آینده شناخته میشود. رسانه GOAL در گزارشی مفصل به بررسی دلایل برتری اسپانیا، عملکرد شاگردان لوئیس دلافوئنته و چشمانداز آینده این تیم پرداخته است.
دروازهبانی که قهرمان شد، بدون اینکه مجبور شود دروازهاش را نجات دهد
اونای سیمون با ثبت هفت کلینشیت در هشت مسابقه، دستکش طلایی جام جهانی ۲۰۲۶ را از آن خود کرد؛ آماری تاریخی که بهتنهایی ارزشمند است. با این حال، سخت میتوان ادعا کرد که دروازهبان اسپانیا نقش پررنگی در مسیر قهرمانی تیمش داشت، چرا که اساساً کار زیادی برای انجام دادن نداشت.
جو هارت، دروازهبان پیشین تیم ملی انگلیس، در تحلیل خود برای BBC گفت: هیچ تیمی حتی نتوانست به اسپانیا نزدیک شود. آنها در کل مسابقات فقط ۱۰ شوت در چارچوب دریافت کردند. اسپانیا سبکی از فوتبال را ارائه میدهد که تاکنون هیچ تیمی در دنیا نتوانسته راهی برای مقابله با آن پیدا کند.
«ساعت سوئیسی» فوتبال
شاید اسپانیا در جام جهانی، فوتبالی پرزرقوبرق و نمایشی ارائه نکرد، اما غیرقابل توقف بود. بعضی از رقبا توانستند برای دقایقی آنها را آزار دهند، اما هیچ تیمی نتوانست راهی برای ضربه زدن به ساختار منظم لاروخا پیدا کند. حالا که شاگردان لوئیس دلافوئنته، پس از قهرمانی یورو ۲۰۲۴، جام جهانی را نیز فتح کردهاند، این سؤال مطرح میشود که در سالهای آینده چند جام دیگر میتوانند به ویترین افتخارات خود اضافه کنند؟
«ماشینی بینقص»
اسپانیا مرحله گروهی را چندان درخشان آغاز نکرد. تساوی بدون گل مقابل کیپورد تا حد زیادی به این موضوع نسبت داده شد که لامین یامال تنها ۱۵ دقیقه پایانی مسابقه را به میدان رفت. بازگشت او به ترکیب اصلی، با پیروزی ۴ بر صفر برابر عربستان همراه شد.
با این حال، حتی زمانی که یامال در دیدار سوم مقابل اروگوئه ۷۶ دقیقه بازی کرد و اسپانیا با پیروزی یک بر صفر صدرنشین گروه H شد، باز هم این تیم، شباهت کامل به نسخه مقتدر قهرمان یورو ۲۰۲۴ نداشت. یامال و نیکو ویلیامز هر دو از مصدومیت همسترینگ رنج میبردند و پدری نیز هنوز به اوج آمادگی نرسیده بود؛ اما دلافوئنته کوچکترین نگرانی نداشت.
او پس از سومین کلینشیت متوالی تیمش اظهار کرد: این یک مسیر طولانی است و تیم ما به سختی گل میخورد. این تیم شکستناپذیر است.
رالف رانگنیک نیز پس از شکست ۳ بر صفر اتریش مقابل اسپانیا در مرحله یکهشتم نهایی، به همین نتیجه رسید؛ سرمربی سابق منچستریونایتد یادآور شد: واقعاً چیز زیادی برای پیشرفت برای این تیم باقی نمانده است. آنها مثل یک ساعت دقیق و بینقص کار میکنند. حتی یک اشتباه فردی از آنها به یاد نمیآورم... امروز اسپانیا بهترین نمایش خود را ارائه داد. جرأت میکنم بگویم ما نهتنها مقابل قهرمان اروپا، بلکه مقابل قهرمان بعدی جهان بازی کردیم.
لاروخای بیامان
اسپانیا به معمایی تبدیل شد که هیچ تیمی نتوانست برایش راهحل پیدا کند. حتی پرتغال با حضور ویتینیا، ژوائو نوس و برونو فرناندز در میانه میدان نیز نتوانست توپ را از رودری و همتیمیهایش بگیرد. در نتیجه، فشار مداوم اسپانیا ادامه یافت تا سرانجام در وقتهای تلفشده، میکل مرینو گل پیروزی را به ثمر رساند.
مرینو در مرحله یکچهارم نهایی مقابل بلژیک نیز بار دیگر نقش قهرمان را ایفا کرد؛ این بار در دقیقه ۸۸. اگرچه بلژیکیها موفق شده بودند برای نخستین بار خط دفاعی اسپانیا را باز کنند و شارل دهکتلار گل تساوی را بزند، اما پائو کوبارسی که روی آن صحنه مقصر بود، روحیه خود را نباخت و در ادامه شوت او به مرینو رسید تا گل صعود اسپانیا به نیمهنهایی رقم بخورد؛ جایی که قرار بود سختترین آزمون این تیم در کل جام باشد؛ اما در عمل، اسپانیا آنقدر بر بازی مسلط بود که مهار خط حمله پرستاره فرانسه، کاری ساده به نظر رسید.
«همه میدانند باید چه کاری انجام دهند»
تقریباً همه از میزان برتری اسپانیا مقابل فرانسه در مرحله نیمهنهایی شگفتزده شدند، اما تیری آنری چنین احساسی نداشت.
اسطوره فوتبال فرانسه در گفتوگو با شبکه Fox Sports اظهار کرد: «من هم به عنوان بازیکن مقابل اسپانیا بازی کردهام و هم به عنوان مربی با آنها روبهرو شدهام. همچنین دوران حضورم در بارسلونا را تجربه کردهام و خوب میدانم داستان از چه قرار است؛ توپ همیشه در گردش است، هر بازیکن باید در جای خودش بماند، به همتیمیهایش اعتماد کند و اجازه دهد توپ کار خودش را انجام دهد.
وی در ادامه افزود: شاید ساده به نظر برسد، اما اصلاً ساده نیست. آنها توپ را مقابل فرانسه طوری به گردش درآوردند که انگار اصلاً حریفی در زمین وجود ندارد. مهم نیست چه کسی بازی میکند؛ همه از ۹ سالگی همین سیستم را یاد گرفتهاند. فرقی نمیکند اولین بازی ملیشان باشد یا دهمین؛ همه دقیقاً میدانند چه وظیفهای دارند. به همین دلیل همیشه میپرسم هویت فوتبالی شما چیست؟ فلسفهتان چیست؟ وقتی بازیکن جدید وارد تیم میشود، چون همیشه همین سبک را بازی کرده، کاملاً میداند چه باید بکند. شاید ساده به نظر برسد، اما باید عمیقتر به آن فکر کرد.
«بهترین تیم فوتبال دنیا»
لیونل اسکالونی پیش از فینال زمان زیادی صرف پیدا کردن راهی برای متوقف کردن اسپانیا کرد، اما در نهایت بهترین برنامهای که در اختیار داشت، متوقف کردن بازی با خطاهای پیاپی بود. زلاتان ابراهیموویچ نیز پس از مسابقه اعتراف کرد که تا حدی میتواند عصبانیت و خشونت بازیکنان آرژانتین را درک کند.
مهاجم پیشین تیم ملی سوئد گفت: «وقتی خودم بازی میکردم، اگر حریف اجازه نمیداد توپ را لمس کنم و مدام مالکیت را در اختیار داشت، دیوانه میشدم، صبرم را از دست میدادم و فقط میخواستم به آنها برسم و ضربه بزنم. اسپانیا در حال حاضر بهترین تیم فوتبال جهان است.» و نکته نگرانکننده برای رقبای این تیم آن است که به نظر نمیرسد این برتری به این زودیها از بین برود.
دلافوئنته؛ معمار موفقیت
در حالی که برزیل هنوز با هدایت کارلو آنچلوتی نتوانسته هویت خود را پیدا کند، انگلیس همچنان با پرسشهای فراوان درباره کیفیت فنی و تصمیمات توماس توخل روبهرو است، آرژانتین ممکن است بهزودی هم لیونل مسی و هم لیونل اسکالونی را از دست بدهد، فرانسه در آستانه آغاز دوران جدید با زینالدین زیدان قرار دارد و یورگن کلوپ نیز مأموریت دشواری برای بازسازی آلمان پیش رو دارد.
در مقابل، اسپانیا زیر نظر لوئیس دلافوئنته تصویری از ثبات مطلق ارائه داده است. او از زمان جانشینی لوئیس انریکه پس از جام جهانی ۲۰۲۲، تنها دو شکست در مسابقات رسمی تجربه کرده که یکی از آنها نیز در ضربات پنالتی مقابل پرتغال در فینال لیگ ملتهای اروپا رقم خورد.
در ابتدای حضور دلافوئنته، بسیاری معتقد بودند او گزینه مناسبی برای هدایت اسپانیا نیست، زیرا در سطح بزرگسالان افتخار مهمی در کارنامه نداشت. اما او با همان روشهایی که اسپانیا را در ردههای زیر ۱۹ و زیر ۲۱ سال به قهرمانی اروپا رسانده بود، لاروخا را نیز به قهرمانی جهان هدایت کرد؛ آن هم با ششمین تیم جوان جام جهانی ۴۸ تیمی.
فقط کافی است تصور کنید لامین یامال و پائو کوبارسی که هر دو تنها ۱۹ سال دارند، چهار سال دیگر و در جام جهانی بعدی چه سطحی خواهند داشت.
«امید را از حریف میگیرند»
با این حال، تمرکز صرف روی ستارهها شاید اصل ماجرا را پنهان کند. همانطور که دلافوئنته بارها تأکید کرده، راز موفقیت اسپانیا در همبستگی تیمی است، نه درخشش فردی؛ حتی لامین یامال نیز حاضر است برای موفقیت تیم از نمایش فردی خود بگذرد.
زلاتان ابراهیموویچ در این باره گفت: یامال از نظر بدنی در بهترین شرایط نبود و شاید بهترین جام زندگیاش را هم پشت سر نگذاشت، اما اسپانیا با وجود این، تقریباً همه بازیها را کنترل کرد. این نشان میدهد که آنها چه تیم فوقالعادهای هستند. آنها بدون درخشش همیشگی یامال قهرمان جهان شدند، چون وقتی اسپانیا شروع به پاسکاری میکند، روحیه حریف را از بین میبرد و امید را از او میگیرد.
همانطور که تیری آنری نیز گفته بود، بازیکنان تغییر میکنند اما فلسفه فوتبال اسپانیا ثابت میماند. لاروخا ایدهای مشخص برای بازی دارد و همین باور به سبک فوتبالیاش، آنها را بار دیگر به قله فوتبال جهان رسانده است.
دلافوئنته پس از قهرمانی اینطور واکنش نشان داد: این بازیکنان شایسته همه چیز هستند. آنها هر روز تعهد، اتحاد، فداکاری و استعدادشان را نشان دادهاند.
«تیمی برای آینده»
اما شاید ترسناکترین نکته برای رقبای اسپانیا این باشد که این تیم هنوز سیر نشده است. بازیکنان لاروخا هیچ نشانی از رضایت و توقف ندارند.
دلافوئنته پس از قهرمانی فاش کرد: بازیکنان از من پرسیدند دیگر چه چیزی برای بردن باقی مانده است. با هم به این نتیجه رسیدیم که هدف بعدی، مسابقه ماه سپتامبر مقابل انگلیس در لیگ ملتهای اروپا است، چون این تیم هیچوقت دست از تلاش برنمیدارد.
تمام تیمهایی که در جام جهانی مقابل اسپانیا قرار گرفتند، این موضوع را بهخوبی درک کردند.
دیدیه دشان نیز پس از شکست فرانسه گفت: «برای رقابت با تیمی مثل اسپانیا باید در بالاترین سطح ممکن باشید، اما فرانسه به آن سطح نرسید.» واقعیت این است که در حال حاضر هیچ تیمی به سطح اسپانیا نزدیک نیست و شاید تا مدتها نیز چنین نباشد؛ زیرا این تیم هنوز ظرفیت پیشرفت بیشتری دارد.
خوان ماتا نیز در گفتوگو با BBC Sport تأکید کرد: این فقط تیم امروز اسپانیا نیست؛ این تیم، تیم آینده فوتبال جهان هم هست.» به همین دلیل، قهرمانی در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ را نباید پایان مسیر شاگردان دلافوئنته دانست؛ بلکه شاید این تنها آغاز امپراتوری جدید فوتبال اسپانیا باشد.
نظر شما