طنین «یا لثارات الخامنه‌ای» در قلب اصفهان

به گزارش خبرگزاری ایمنا، خورشید آرام‌آرام به افق نزدیک می‌شد؛ اما میدان امام حسین(ع) تازه جان گرفته بود. از هر کوچه و خیابان، مردمی می‌آمدند که گویی مقصد همه‌شان یک نقطه بود؛ قلب تپنده شهری که امروز زیر سایه پرچم‌های سیاه و سه‌رنگ ایران، روایت دیگری از حضور را به تصویر کشید.

پیش از آنکه مراسم آغاز شود، چشم‌ها بیش از هر چیز به پرچمی دوخته می‌شد که بر فراز جمعیت خودنمایی می‌کرد؛ پرچمی که بر آن نوشته شده بود «یا لثارات الخامنه‌ای»؛ پارچه‌ای که در میان انبوه عزاداران دست به دست می‌شد و نگاه‌ها را به خود جلب می‌کرد.

در میان سیاهی پرچم‌های عزا، رنگ سبز، سفید و سرخ ایران نیز حضوری پررنگ داشت. نوجوانانی که پرچم کشور را بر دوش انداخته بودند، کودکانی که آن را در دستان کوچکشان تکان می‌دادند، مادرانی که فرزندان خود را همراه آورده بودند و سالمندانی که با قدم‌هایی آرام، اما استوار در میان جمعیت حرکت می‌کردند، تصویری از حضور نسل‌های مختلف را در کنار یکدیگر رقم زده بودند.

امروز، میدان تنها محل برگزاری یک مراسم نبود؛ هر گوشه آن روایتی از احساس بود. پیرمردی که عصا به دست در میان جمعیت ایستاده بود، جوانی که پرچم ایران را بر دوش داشت، کودکی که نگاهش را به پرچم‌های برافراشته دوخته بود و بانوانی که در سکوت اشک می‌ریختند؛ همه در قابی واحد کنار هم قرار گرفته بودند.

«یا لثارات الخامنه‌ای»؛ پرچمی که بر فراز میدان خودنمایی می‌کرد

همزمان با برگزاری مراسم تشییع در تهران، اجتماع بزرگ عزاداران نیز از ساعت ۱۷ در میدان امام حسین (ع) برگزار شد؛ مراسمی که با حضور گسترده مردم همراه بود و فضای میدان را سرشار از شعارها، نوحه‌ها و نغمه‌های سوگواری کرد.

هرچه زمان می‌گذشت، جمعیت فشرده‌تر می‌شد، پرچم‌های ایران همچون موجی رنگین بر فراز سر مردم حرکت می‌کرد و پرچم «یا لثارات الخامنه‌ای» در میان انبوه عزاداران، به یکی از شاخص‌ترین نمادهای این اجتماع تبدیل شده بود.

در این اجتماع، مرز میان نسل‌ها از میان رفته بود و همه‌ شعار حیدر حیدر سر می‌دادند؛ نوجوان در کنار سالمند، کودک در کنار پدر و مادر و جوان در کنار خانواده‌های شهدا و ایثارگران ایستاده بودند. گویی همه آمده بودند تا با حضوری مشترک، احساس خود را در قاب یک میدان و زیر یک پرچم به نمایش بگذارند.

به گزارش ایمنا، میدان امام حسین(ع) مملو از مردمی است که پرچم‌های ایران را بالا نگه داشته‌اند؛ حضوری که در قاب تصاویر و روایت‌ها ماندگار خواهد شد و بار دیگر نشان خواهد داد صحنه‌های مردمی، بیش از هر چیز با حضور انسان‌هایی معنا پیدا می‌کند که با هر سن و سال، در کنار یکدیگر ایستاده‌اند.