پشت صحنه یک موکب بی‌مرز

برای خادمان موکب جوانان بروجرد، اربعین پایانی ندارد؛ آن‌ها تمام ۳۶۵ روز سال را به عشق خدمت به زائران سیدالشهدا(ع) و دستگیری از ۶۰۰ خانواده نیازمند سپری می‌کنند. رضا کاوند، عضو این موکب مردمی، در گفت‌وگو با ایمنا از برکاتی می‌گوید که هزینه‌های احداث حسینیه بزرگ کربلا در عمود ۹۷۴ را تأمین کرد.

به گزارش خبرگزاری ایمنا از لرستان، موکب جوانان بروجرد طی سال‌های اخیر به یکی از مجموعه‌های شاخص مردمی استان لرستان در عرصه خدمت‌رسانی به زائران اربعین تبدیل شده است؛ موکبی که فعالیت خود را از سال ۱۳۹۷ آغاز کرد و امروز علاوه بر اجرای برنامه‌های فرهنگی و اجتماعی در داخل کشور به تنها موکب استان لرستان تبدیل شده که در شهر کربلا دارای زمین اختصاصی و در حال احداث حسینیه دائمی است. این مجموعه با تکیه بر مشارکت مردمی، حمایت مستمر از خانواده‌های نیازمند، ارائه خدمات تخصصی به زائران و اجرای برنامه‌های فرهنگی، فعالیت خود را تنها به ایام اربعین محدود نکرده و در تمام طول سال مشغول خدمت است.

سال‌جاری اما مأموریت خادمان این موکب رنگ و بوی دیگری داشت. هم‌زمان با برگزاری مراسم تشییع رهبر شهید، آنان در کنار آماده‌سازی برای اربعین و پیگیری پروژه بزرگ ساخت حسینیه کربلا، راهی تهران شدند تا این‌بار خدمت به مردم را در مراسم بدرقه یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های مقاومت تجربه کنند.

رضا کاوند، عضو موکب جوانان بروجرد در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا از مسیر شکل‌گیری این موکب، فعالیت‌های آن، برکات خدمت در مسیر اهل‌بیت(ع)، پروژه ساخت حسینیه در کربلا و حضور متفاوت خادمان موکب در مراسم تشییع رهبر شهید سخن گفته است.

ردِ قلم بر سیاهی عزا؛ روایت خوشنویسان لرستان از عشق و ارادت

ایمنا: موکب جوانان بروجرد از چه زمانی فعالیت خود را آغاز کرد و امروز در چه جایگاهی قرار دارد؟

کاوند: فعالیت موکب از سال ۱۳۹۷ آغاز شد. امروز تنها موکب استان لرستان هستیم که در شهر کربلا زمین اختصاصی دارد و در حال ساخت حسینیه دائمی است. این مجموعه در مسیر نجف به کربلا، حوالی عمود ۹۷۴ و در مجاورت مسجد نجف قرار دارد. تاکنون دو طبقه آن احداث شده و طبقه سوم نیز در حال تکمیل است تا ظرفیت اسکان زائران افزایش پیدا کند.

هدف ما تنها خدمت‌رسانی در ایام اربعین نیست. این مجموعه در طول سال نیز فعال خواهد بود و با فراهم شدن امکانات، زائران می‌توانند از فضای اقامتی آن استفاده کنند. داشتن چنین مجموعه‌ای برای استان لرستان یک ظرفیت ماندگار است که می‌تواند سال‌ها در خدمت زائران حضرت اباعبدالله الحسین(ع) باشد.

فعالیت‌های موکب نیز تنها به عراق محدود نیست. در داخل کشور، برگزاری برنامه‌های مناسبتی همچون جشن غدیر، اجرای برنامه‌های فرهنگی، فعالیت‌های جهادی و حمایت مستمر از حدود ۶۰۰ خانوار نیازمند از جمله برنامه‌های ثابت ماست و هر ماه بسته‌های معیشتی برای این خانواده‌ها ارسال می‌شود.

ایمنا: خادمان موکب چگونه فعالیت می‌کنند؟

کاوند: در حال حاضر حدود ۶۰ خادم به‌صورت مستمر با موکب همکاری دارند؛ نزدیک به ۴۰ نفر از برادران و حدود ۲۰ نفر از خواهران. هر فرد نیز متناسب با تخصص خود مسئولیتی را برعهده گرفته است. بخشی از نیروها در حوزه خیاطی، کفاشی، تعمیر ویلچر و چرخ‌دستی، برخی در امور فرهنگی، تعدادی در اسکان و خدمات رفاهی و گروهی نیز در بخش‌های دیگر خدمت می‌کنند. حتی تهیه بستنی سنتی بروجرد نیز یکی از خدمات شناخته‌شده موکب در ایام اربعین است.

میانگین سنی خادمان حدود ۳۵ تا ۴۰ سال است و نکته مهم اینکه تقریباً همه آنان شاغل هستند؛ برخی در ادارات و بسیاری نیز در کارخانه‌ها یا مشاغل آزاد فعالیت دارند. با این وجود، مرخصی‌های سالانه و فرصت‌های استراحت خود را برای خدمت به زائران اختصاص می‌دهند و با عشق و انگیزه‌ای مثال‌زدنی در کنار موکب حضور پیدا می‌کنند.

ایمنا: محور اصلی خدمات موکب در اربعین چیست؟

کاوند: تمرکز ما بر خدمات تخصصی و پشتیبانی است. خیاطی، کفاشی، تعمیر ویلچر و چرخ‌دستی، خدمات رفاهی، اسکان و پشتیبانی از جمله خدمات اصلی موکب است. امسال نیز طبخ و توزیع غذا به مجموعه خدمات ما اضافه شده و تلاش می‌کنیم دامنه خدمت‌رسانی را بیش از گذشته گسترش دهیم.

در کنار خدمات رفاهی، برنامه‌های فرهنگی نیز جایگاه ویژه‌ای در فعالیت‌های موکب دارد. یکی از شاخص‌ترین برنامه‌ها، تلفیق هنر خوشنویسی با آیین سنتی گِل‌مالی لرستان است؛ برنامه‌ای که در سال‌های گذشته در اربعین اجرا شد و به دلیل نوآوری آن، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های عراقی داشت. در این برنامه، خوشنویسان با استفاده از گِل و گلاب روی پیراهن‌ها، چادرها و پارچه‌ها عبارات مذهبی را نگارش می‌کنند و بخشی از فرهنگ و هنر لرستان را به زائران معرفی می‌کنند.

ردِ قلم بر سیاهی عزا؛ روایت خوشنویسان لرستان از عشق و ارادت

ایمنا: برکات خدمت در مسیر امام حسین(ع) را چگونه توصیف می‌کنید؟

کاوند: کار برای امام حسین(ع) با هیچ معیار مادی قابل مقایسه نیست. تمام فعالیت‌های موکب بر پایه کمک‌های مردمی انجام می‌شود و هیچ پشتوانه دولتی ندارد، اما در تمام این سال‌ها بارها لطف اهل‌بیت(ع) را دیده‌ایم. بارها برنامه‌ای را با نگرانی از تأمین هزینه‌ها آغاز کرده‌ایم، اما در پایان نه‌تنها همه مخارج تأمین شده، بلکه بخشی از منابع نیز باقی مانده است. این برکت را بارها تجربه کرده‌ایم و همین مسئله انگیزه ما را برای ادامه مسیر چند برابر کرده است.

ایمنا:آمادگی برای اربعین از چه زمانی آغاز می‌شود؟

کاوند: برخلاف تصور بسیاری از مردم، فعالیت موکب فقط به چند روز اربعین محدود نمی‌شود. ما معتقدیم موکب آغاز و پایان مشخصی ندارد؛ یک سال کامل برای چند روز خدمت برنامه‌ریزی می‌کنیم. از ماه‌ها قبل، همه نیروها برای آماده‌سازی تجهیزات، هماهنگی‌ها و برنامه‌های مختلف بسیج می‌شوند و تلاش می‌کنیم پیش از آغاز ماه محرم همه مقدمات فراهم شده باشد.

با آغاز محرم، حال و هوای اربعین در موکب شکل می‌گیرد و همه فکر و ذهن خادمان متوجه خدمت به زائران می‌شود. پایان اربعین نیز برای ما پایان یک مأموریت نیست، بلکه آغاز برنامه‌ریزی برای سال آینده است. پس از ۱۰ تا ۱۵ روز خدمت، در کنار رضایت از انجام وظیفه، دلتنگی عجیبی وجود دارد؛ زیرا هیچ‌کس نمی‌داند آیا سال آینده دوباره توفیق نوکری نصیبش خواهد شد یا نه.

ردِ قلم بر سیاهی عزا؛ روایت خوشنویسان لرستان از عشق و ارادت

ایمنا: حضور موکب در مراسم تشییع رهبر شهید چگونه رقم خورد؟

کاوند: در ابتدا چنین برنامه‌ای نداشتیم، زیرا تا روزهای پایانی پیش از محرم درگیر ساخت حسینیه کربلا بودیم. اما پس از اطلاع از زمان برگزاری مراسم تشییع، احساس کردیم وظیفه داریم در این مراسم نیز حضور داشته باشیم.

واقعاً معتقدیم اگر امروز امنیت وجود دارد و راه کربلا برای خدمت به زائران باز است، بخش مهمی از آن را مدیون مجاهدت‌های رهبر شهید هستیم. به همین دلیل تصمیم گرفتیم در این مراسم نیز به‌صورت جهادی خدمت کنیم و هرچند اندک، سهمی در خدمت‌رسانی به مردم داشته باشیم.

با دعوت دیگر موکب‌های استان، تجهیزات خود را آماده کردیم و با تمام توان راهی تهران شدیم. حجم کار نیز بسیار سنگین بود؛ به‌گونه‌ای که طبخ روزانه حدود ۱۵ هزار پرس غذا، مسئولیت بزرگی را بر دوش خادمان گذاشته بود.

ایمنا: دیدار با رهبر انقلاب چه تأثیری بر شما گذاشت؟

کاوند: آخرین توفیق دیدار عمومی ما در ایام فاطمیه بود. شب نخست موفق به دیدار نشدیم، اما شب دوم از ابتدا تا پایان مراسم تمام نگاه و دل ما متوجه حضرت آقا بود و حال و هوای خاصی را تجربه کردیم.

امروز بسیاری از خادمان موکب حسرت می‌خورند که فرصت دیدار آقا نصیبشان نشده و داغی بر دل دارند. هنگام بارگیری تجهیزات برای اعزام به تهران، یکی از بچه‌ها با بغض گفت: «وقتی حضرت آقا زنده بودند، نتوانستیم ایشان را ببینیم؛ حالا با چه رویی برای مراسم تشییع می‌رویم؟» این جمله حال همه ما را دگرگون کرد و نشان داد دلبستگی نیروهای موکب به ولایت، تنها در شعار خلاصه نمی‌شود.

کد مطلب 985971

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.