به گزارش خبرگزاری ایمنا، معادله اقتصاد ایران را بار دیگر در آستانه بازتعریف میبینم؛ اما نه به واسطه اعلام یک بسته مالی جدید یا تغییر ناگهانی در بازار انرژی، بلکه بهدلیل ارائه چارچوبی پژوهشی که تلاش میکند برای نخستینبار اندیشه اقتصادی امام شهید آیتالله سید علی خامنهای را از سطح گفتمان سیاسی به حوزه تحلیلهای کمّی و قابلاندازهگیری منتقل کند، اگر این چارچوب در آینده با مطالعات تجربی تکمیل و اعتبارسنجی شود، میتواند شیوه ارزیابی سیاستگذاری اقتصادی در ایران را دگرگون سازد؛ تغییری که تنها به مرزهای ایران محدود نخواهد بود و برای تحلیلگران اقتصاد سیاسی، سرمایهگذاران، اندیشکدهها و حتی بازیگران ژئوپلیتیکی نیز اهمیت خواهد داشت.
پیوند اندیشه و داده
آنچه در این بررسیها بیش از هر چیز توجه را جلب میکند، تلاش برای ایجاد پیوند میان اندیشه راهبردی امام شهید و ابزارهای نوین تحلیل داده است، این پژوهش بر این فرض استوار شده که سیاستهای کلان را میتوان همچون سایر متغیرهای اقتصادی مطالعه و ارزیابی کرد. از این نگاه، اندیشه اقتصادی امام شهید تنها مجموعهای از توصیههای کلی یا مواضع سیاسی تلقی نمیشود، بلکه بهعنوان چارچوبی راهبردی و برپایه شناخت عمیق از مبانی اقتصاد، برنامهریزی بلندمدت و سیاستگذاری دقیق مطرح است که قابلیت تبدیل شدن به متغیرهای قابل سنجش را دارد، یکی از برجستهترین ویژگیهای این اندیشه، تسلط بر مبانی نظری اقتصاد، توجه همزمان به واقعیتهای میدانی و طراحی برنامههایی منسجم برای افزایش تابآوری اقتصاد ملی است؛ موضوعی که این پژوهش نیز درصدد بررسی علمی آن است.
اقتصاد ایران همچنان در تقاطع فشارهای خارجی، تحریمهای گسترده، نوسانات بازار جهانی انرژی و تلاش برای کاهش وابستگی تاریخی به درآمدهای نفتی قرار دارد. در چنین شرایطی، مفهوم «اقتصاد مقاومتی» طی بیش از یک دهه به یکی از مهمترین چارچوبهای سیاستی جمهوری اسلامی تبدیل شده است، با این حال همواره این پرسش مطرح بوده که آیا میتوان این گفتمان را با شاخصهای واقعی اقتصاد کلان پیوند زد و آثار آن را با روشهای علمی و اقتصادسنجی مورد ارزیابی قرار داد؟
بهطور دقیق در همین نقطه است که چارچوب پیشنهادی این پژوهش اهمیت پیدا میکند، این چارچوب مرزهای میان علوم سیاسی، اقتصاد کلان و هوش مصنوعی را به چالش میکشد و پیشنهاد میدهد که سخنرانیها، پیامها و سیاستهای کلی امام شهید، به جای آنکه تنها متونی سیاسی تلقی شوند، به دادههایی تبدیل شوند که بتوان آنها را استخراج، طبقهبندی و تحلیل کرد، اگر چنین رویکردی به مرحله اجرا برسد، ابزارهای سنتی تحلیل اقتصاد ایران نیز دستخوش تحول خواهند شد.
یکی از نکاتی پژوهشی قابل توجه است، تأکید بر رفع یکی از خلأهای قدیمی مطالعات اقتصاد ایران است، بخش عمده پژوهشهای اقتصاد کلان، همانگونه که در مطالعات گذشته نیز مشاهده میشود، رشد اقتصادی، سرمایهگذاری، بهرهوری و سایر متغیرهای کلان را بدون توجه به نقش گفتمانهای راهبردی بررسی کردهاند. از سوی دیگر، مطالعات علوم سیاسی نیز بیشتر در سطح تحلیلهای کیفی باقی ماندهاند و کمتر توانستهاند میان تحول مفاهیم سیاستی و شاخصهای واقعی اقتصاد ارتباطی تجربی برقرار کنند.
در بررسی این پژوهش به این نتیجه میرسم که نویسندگان تلاش کردهاند این شکاف را با استفاده از ابزارهای پردازش زبان طبیعی و مدلسازی موضوعی پر کنند، استفاده از الگوریتم تخصیص پنهان دیریکله (LDA) و شبکههای دومدی بینزمانی، تنها یک انتخاب فناورانه نیست، بلکه تلاشی برای تبدیل مفاهیمی همچون «تولید داخلی»، «اقتصاد دانشبنیان»، «صادرات غیرنفتی»، «مردمیسازی اقتصاد» و «خودکفایی فناوری» که در اندیشه اقتصادی امام شهید جایگاه ویژهای دارند، به دادههای قابل تحلیل است؛ دادههایی که بتوان روند تحول آنها را در طول زمان استخراج و سپس با شاخصهای اقتصاد کلان مقایسه کرد.
اهمیت این پیشنهاد تنها به فناوری مورد استفاده محدود نمیشود، بلکه در تغییری نهفته است که میتواند در شیوه فهم اقتصاد سیاسی ایران ایجاد کند، اگر تاکنون بخش عمده تحلیلها بر رابطه میان تحریم، نرخ ارز، درآمدهای نفتی و رشد اقتصادی متمرکز بودهاند، این چارچوب پیشنهاد میکند که تحول گفتمانهای سیاستی نیز بهعنوان یکی از متغیرهای اثرگذار وارد مدلهای تحلیلی شود. این نگاه، در صورت تأیید تجربی، میتواند تصویر کاملتری از سازوکار سیاستگذاری اقتصادی ارائه دهد.
پارادایم اقتصاد مقاومتی
در همین چارچوب، اقتصاد مقاومتی نیز تنها یک شعار یا مجموعهای از سیاستهای کلی معرفی نمیشود، بلکه بهعنوان پارادایمی برای بازتعریف ساختار اقتصاد مطرح است، کاهش وابستگی به نفت، توسعه صنایع غیرنفتی، تقویت سرمایهگذاری داخلی، حمایت از تولید، توسعه اقتصاد دانشبنیان و افزایش نقش فناوری، در این چارچوب تنها اهداف اقتصادی نیستند، بلکه اجزای یک راهبرد برای افزایش تابآوری اقتصاد در برابر فشارهای خارجی به شمار میروند؛ راهبردی که این پژوهش تلاش دارد امکان سنجش و ارزیابی آن را با ابزارهای علمی بررسی کند.
اهمیت این پیشنهاد تنها به فناوری مورد استفاده محدود نمیشود، بلکه در تغییری نهفته است که میتواند شیوه فهم اقتصاد سیاسی ایران را متحول کند. اگر تاکنون بخش عمده تحلیلها بر رابطه میان تحریم، نرخ ارز، درآمدهای نفتی و رشد اقتصادی متمرکز بودهاند، این چارچوب پیشنهاد میکند که تحول گفتمانهای سیاستی نیز بهعنوان یکی از متغیرهای اثرگذار وارد مدلهای تحلیلی شود، درک صحیح از اقتصاد ایران بدون توجه به اندیشههای راهبردی امام شهید نمیتواند تصویری کامل از سازوکار سیاستگذاری اقتصادی ارائه دهد. اگر این فرضیه در آینده با مطالعات تجربی تأیید شود، افق تازهای در تحلیل اقتصاد سیاسی ایران گشوده خواهد شد.
در همین چارچوب، اقتصاد مقاومتی را تنها یک شعار یا مجموعهای از سیاستهای کلی نمیدانم، بلکه آن را پارادایمی برای بازتعریف ساختار اقتصاد کشور ارزیابی میکنم. کاهش وابستگی به نفت، توسعه صنایع غیرنفتی، تقویت سرمایهگذاری داخلی، حمایت از تولید، توسعه اقتصاد دانشبنیان، مردمیسازی اقتصاد و افزایش نقش فناوری، در این چارچوب تنها اهداف اقتصادی نیستند، بلکه اجزای یک راهبرد منسجم برای افزایش تابآوری اقتصاد در برابر فشارهای خارجی به شمار میروند، انسجام این مؤلفهها نشان میدهد که اندیشه اقتصادی امام شهید بر پایه برنامهریزی بلندمدت، شناخت دقیق ظرفیتهای داخلی و توجه همزمان به اقتضائات محیط بینالمللی شکل گرفته است.
رقابت قدرتها دیگر تنها در حوزه نظامی یا انرژی تعریف نمیشود، بلکه اقتصاد، فناوری، نوآوری و داده به مهمترین میدان رقابت ژئوپلیتیکی تبدیل شدهاند. از همین نگاه، این پژوهش تلاش میکند نشان دهد که چگونه میتوان تحول مفاهیم سیاستی را در کنار توسعه بخشهایی همچون معدن، اقتصاد دیجیتال، صنایع دانشبنیان و تجارت الکترونیک مطالعه کرد؛ حوزههایی که در سالهای اخیر جایگاه ویژهای در ادبیات توسعه یافتهاند.
معتقدم یکی از نقاط قوت این چارچوب آن است که میان گفتمان و عملکرد اقتصادی پیوندی قابل آزمون برقرار میکند. در بسیاری از تحلیلهای بینالمللی درباره اقتصادهای تحت تحریم، بارها تأکید شده است که موفقیت راهبردهای توسعه تنها به طراحی سیاست وابسته نیست، بلکه به توانایی تبدیل آن سیاست به رفتار اقتصادی قابل مشاهده بستگی دارد.
نظر شما