به گزارش خبرگزاری ایمنا، تاریخ تشیع همواره با مقاطعی پیوند خورده است که در آن، وداع با پیکر پاک مراجع و علما، به نقطهای عطف برای احیای مکتب و تجدید عهد با آرمانهای دینی تبدیل شده است، آیین تشییع پیکر علمای بزرگ، فراتر از یک سوگواری ساده، همواره جلوهای از حیات دوباره تمدنی و تجلی پیوند ناگسستنی میان امت و پیشوایان مذهبی بوده است، بررسی مسیر تاریخی این بدرقههای باشکوه، از شیخ مفید در بغداد عباسی تا مراجع عظامی همچون بروجردی، گلپایگانی، امام خمینی (ره) و در نهایت تشییع بینظیر رهبر شهید انقلاب، گویای یک حقیقت واحد است: جاودانگی مکتب در پرتو فقاهت و شهادت.
شیخ مفید؛ طلیعه بدرقههای تمدنساز در تاریخ تشیع
هزار سال پیش، بغداد شاهد یکی از پرحادثهترین روزهای خود بود، در میدان «اشنان»، دهها هزار نفر از مردم سوگوار بر پیکر مردی نماز گزاردند که پنجاه سال از عمر خود را وقف تبیین معارف اهلبیت (ع) و خردورزی اسلامی کرده بود. شیخ مفید، پیشوایی بود که تشییع او پیامی روشن به همراه داشت.
در پیامی ماندگار که سالها پیش به کنگره هزاره شیخ مفید صادر شد، این رویداد تاریخی چنین توصیف شده است: «تندباد حوادث تلخ و خونین در پایتخت عباسی و طوفان تعصبها نتوانسته بود چراغ علم و عملی را خاموش سازد که به شجره زیتونه علوم قرآن و معارف اهلبیت (ع) متصل گشته بود.» گرچه مخالفان و کینهتوزان مرگ شیخ مفید را پایان راه او میدانستند، اما تاریخ نشان داد که جریان علمی و کلامی او همچون شطی خروشان در بستر قرون جاری ماند و مبنای هویت تشیع تا دوران معاصر شد.
از میرزای شیرازی تا آیتالله گلپایگانی؛ سنت تکریم مرجعیت
سنت تشییعهای با عظمت در تاریخ تشیع همواره نمادی از انسجام مذهبی و سرمایه اجتماعی متدینین بوده است، تشییع فقهای بزرگی همچون میرزای شیرازی، آیتالله حائری یزدی و آیتالله بروجردی هر یک در زمان خود تکانههای بزرگی در جامعه اسلامی ایجاد کردند.
در دوران معاصر، درگذشت آیتالله العظمی گلپایگانی از دیگر نمونههای درخشان حضور بیسابقه مردم بود. این مرجع عالیقدر که محضر درس خارج ایشان مأمن بیش از ۸۰۰ طلبه فاضل بود، پس از عمری مجاهدت در راه ترویج علوم آلمحمد (ص) رخ در نقاب خاک کشید، تشییع پیکر وی در تهران و قم موجی از عزا و ماتم ملی ایجاد کرد؛ جمعیتی انبوه که به تعبیر ناظران، افق دید گنجایش دربرگرفتن آن را نداشت، تشییعکنندگان با حضور پرشور خود دِین خود را به مقام مرجعیت ادا کردند و پیکر مطهر ایشان در جوار استادش، آیتالله حائری یزدی، به خاک سپرده شد.

تشییع بینظیر امام خمینی (ره)؛ تجلی ارادت میلیونی امت به مقتدا
بزرگترین و بیسابقهترین وداع مذهبی و مردمی تاریخ تا آن زمان، با رحلت امام خمینی (ره)، بنیانگذار انقلاب اسلامی رقم خورد، وداع با پیکر مطهر ایشان در مصلای تهران به حماسهای پرشور مبدل گشت و میلیونها تن از سراسر ایران و جهان اسلام برای ادای احترام شتافتند.
در صبحگاه شانزدهم خرداد، نماز بر پیکر امام راحل به امامت آیتالله العظمی گلپایگانی اقامه شد. هجوم بیسابقه جمعیتِ سوگوار در مسیر بهشت زهرا (س) به حدی بود که انتقال پیکر با خودرو ناممکن گردید و سرانجام به وسیله بالگرد به محل دفن منتقل و به خاک سپرده شد، این رویداد عظیم بازتابی جهانی یافت و رهبران و شخصیتهای بینالمللی با ارسال پیامهای تسلیت، در برابر عظمت این وداع تاریخی سر تعظیم فرود آوردند.
تشییع رهبر شهید؛ حماسهای بیبدیل در عصر غیبت
امروز، تاریخ بار دیگر در نقطهای حساس ایستاده است؛ تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب در بستری کاملاً تاریخی، بینظیر و متمایز از آیینهای سنتی گذشته برگزار میشود، این بار امت اسلامی با نخستین «ولیفقیه شهید» در تاریخ غیبت کبرا وداع میکند؛ رهبری که در زمان پیشوایی خود و در پی سالها جهاد و استقامت، به فیض عظیم شهادت نائل آمد و جلوهای عینی از ایستادگی حسینی را در برابر استکبار به نمایش گذاشت.
این مراسم که در بازه زمانی سیزدهم تا هجدهم تیر در شهرهای مختلف ایران و عراق برگزار میشود، استمرار منطقی تشییعهای بزرگ تاریخ تشیع است، برنامهریزیها و پیشبینیها نشاندهنده ابعاد بیسابقه این رویداد است: حضور بیش از ۲۵ میلیون زائر در تهران، ۱۲ میلیون زائر در مشهد، ۵ میلیون زائر در قم و میلیونها دلداده در عتبات عالیات عراق، این آیین را به بزرگترین بدرقه در تاریخ بشر تبدیل خواهد کرد.

ابعاد سیاسی و راهبردی؛ بیعتی دوباره بر مدار شهادت
تشییع رهبر شهید فراتر از یک سوگواری مذهبی، رویدادی کاملاً سیاسی، اقتدارآفرین و نمادی از همبستگی ملی است، در شرایطی که دشمنان و بدخواهان در تلاش بوده و هستند تا پیوند میان مردم و حاکمیت اسلامی را تضعیف جلوه دهند، این حضور میلیونی پاسخی قاطع به تمامی روایات دروغین است.
این حضور حماسی، تجدید میثاقی دوباره با اصول استقلال، تمامیت ارضی و آرمانهای انقلاب اسلامی است. ملت قدرشناس ایران با حضور بیشمار خود، مراتب سپاس خود را از شش دهه مبارزه، مجاهدت صبورانه و در نهایت شهادت مجاهدانه این ابرمرد تاریخ معاصر ابراز میدارند. این رویداد تاریخی، علاوه بر ایجاد وفاق ملی، نشاندهنده تثبیت گفتمان «ایران مقتدر در سایه اسلام» است که رهبر شهید همواره بر آن پای میفشرد.
سرانجام، پیکر این ولی راهبر شهید به جوار بارگاه ملکوتی حضرت علی بن موسی الرضا (ع) منتقل خواهد شد تا در آن دارالسّلام رحمت الهی بیارامد؛ اما اندیشه، مکتب و مسیر مقاومت که او هدایتگر آن بود، به پشتوانه این حضور عظیم مردمی، تا تحقق آرمان نهایی شیعه یعنی ظهور منجی عالم بشریت، زنده و پویا ادامه خواهد داشت.
نظر شما