نقشه انرژی جهان در ۲۰۲۴ + جایگاه قابل‌قبول ایران

نقشه انرژی جهان در سال ۲۰۲۴، شاهد شکاف بزرگی میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان عمده بود؛ روسیه با مازاد ۲۶ کوادریلیون بی‌تی‌یو در صدر صادرکنندگان قرار گرفت، در حالی که چین با کسری ۳۹.۸ کوادریلیون بی‌تی‌یو عظیم‌ترین واردکننده انرژی در جهان بود.

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در سال ۲۰۲۴، بررسی توازن انرژی در سطح جهانی، شکاف‌های چشمگیری را میان ظرفیت‌های تولید و الگوهای مصرف کشورها آشکار کرده است. بر اساس داده‌های ارائه‌شده توسط اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده آمریکا (EIA)، شاخص شکاف انرژی که از کسر میزان مصرف از تولید به‌دست می‌آید، تصویر روشنی از وابستگی یا استقلال انرژی کشورها ارائه می‌دهد. در این میان، کشورها به دو گروه عمده صادرکنندگان خالص (دارای مازاد انرژی) و واردکنندگان کلان (دارای کسری انرژی) تقسیم می‌شوند.

روسیه در سال ۲۰۲۴ با ثبت مازاد ۲۶ کوادریلیون بی‌تی‌یو (BTU)، در صدر فهرست دارندگان مازاد انرژی جهان قرار دارد. این جایگاه مدیون دسترسی گسترده به منابع نفت، گاز طبیعی، زغال‌سنگ و زیرساخت‌های عظیم هسته‌ای است که به این کشور اجازه می‌دهد بسیار فراتر از نیاز داخلی خود انرژی تولید کند. پس از روسیه، عربستان سعودی با ۱۵.۱، استرالیا با ۱۱.۹ و کانادا با ۱۰ کوادریلیون بی‌تی‌یو در رتبه‌های بعدی قرار دارند. ایالات متحده آمریکا نیز با مازاد ۹ کوادریلیون بی‌تی‌یو، توانسته است ضمن پاسخگویی به نیاز داخلی، بخشی از نیازهای بازار جهانی را تأمین کند. کشورهایی همچون ایران، قطر، نروژ و عراق نیز به‌واسطه برخورداری از ذخایر راهبردی، در زمره اقتصادهای پیشرو در صادرات انرژی جای گرفته‌اند.

نقشه انرژی جهان در ۲۰۲۴ + جایگاه قابل‌قبول ایران

در نقطه مقابل، چین با ثبت کسری ۳۹.۸ کوادریلیون بی‌تی‌یو، بزرگ‌ترین واردکننده و مصرف‌کننده انرژی جهان محسوب می‌شود. وسعت صنعتی و جمعیت بالای چین، تقاضایی ایجاد کرده است که ظرفیت‌های تولید داخلی این کشور توانایی تأمین آن را ندارد. هند با کسری ۱۵.۱ و ژاپن با ۱۳.۷ کوادریلیون بی‌تی‌یو، پس از چین در رده‌های بعدی بیشترین وابستگی به انرژی وارداتی قرار دارند. اقتصادهای بزرگ دیگری همچون کره‌جنوبی، آلمان، ایتالیا، ترکیه و فرانسه نیز برای حفظ پویایی صنعتی خود، به واردات گسترده انرژی وابسته‌اند.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که توازن انرژی تنها تابع جغرافیا یا فراوانی منابع طبیعی نیست. اگرچه کشورهایی با منابع غنی در بسیاری از موارد مازاد انرژی دارند، اما عوامل کلیدی دیگری همچون سطح توسعه فناوری، نوع ساختار صنعتی، سیاست‌گذاری‌های کلان دولتی و بهره‌وری در مصرف، نقش تعیین‌کننده‌ای در تغییر وضعیت یک کشور از واردکننده به صادرکننده یا برعکس ایفا می‌کنند. در اصل ترکیب پیچیده‌ای از تولید زیرساختی و تقاضای اجتماعی است که جایگاه هر کشور را در نقشه انرژی جهان تثبیت می‌کند؛ معادله‌ای که در سال‌های آتی با توجه به گذار به انرژی‌های پاک، به‌ احتمال زیاد دستخوش تغییرات بنیادین خواهد شد.

نقشه انرژی جهان در ۲۰۲۴ + جایگاه قابل‌قبول ایران

کد خبر 980336

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.