به گزرش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در هلند، یک سنت سالانه به نام «آوندفیرداگسه Avondvierdaagse» یا پیادهروی چهارروزه عصرگاهی وجود دارد که در ظاهر یک فعالیت ساده ورزشی برای کودکان به نظر میرسد، اما در عمل به یکی از مهمترین تجربههای اجتماعی و فرهنگی دوران کودکی در این کشور تبدیل شده است. این رویداد هر سال در شهرها و روستاهای مختلف برگزار میشود و طی آن کودکان، والدین و معلمان در طول چهار عصر متوالی در مسیرهای ۵ یا ۱۰ کیلومتری در محلههای اطراف قدم میزنند. هدف فقط پیادهروی نیست، بلکه تجربه کردن شهر، تعامل اجتماعی و تقویت حس تعلق به جامعه محلی است.
این مراسم معمولاً در اوایل تابستان برگزار میشود و هزاران نفر در سراسر کشور در آن مشارکت میکنند. در شهری مانند آمستردام، پارکها و خیابانهای مسکونی به نقطه شروع مسیرها تبدیل میشوند و گروههای مختلف کودکان همراه با خانوادههایشان حرکت خود را آغاز میکنند. نکته قابلتوجه این است که این فعالیت حتی در شرایط آبوهوایی نامساعد نیز متوقف نمیشود و باران یا طوفان مانع حضور کودکان نمیشود؛ موضوعی که خود بخشی از هویت فرهنگی این رویداد شده است.
ساختار این پیادهروی بهگونهای طراحی شده که رقابتی نباشد، اما در عین حال انگیزهبخش باشد. کودکانی که هر چهار روز را کامل طی میکنند، در پایان مدال، گل و گاهی خوراکیهای نمادین دریافت میکنند. این پاداش ساده، اما معنادار، باعث میشود کودکان یک حس موفقیت جمعی را تجربه کنند و فعالیت بدنی را با احساس مثبت پیوند دهند. مسیرها هر سال تغییر میکنند و سازماندهندگان تلاش میکنند کودکان را از خیابانها و محلههایی عبور دهند که معمولاً در زندگی روزمره به آنها توجه نمیکنند، به این ترتیب، شهر برای آنها به فضایی تازه و قابل کشف تبدیل میشود.
ریشه این سنت به اوایل قرن بیستم بازمیگردد، زمانی که اولین پیادهرویها در سال ۱۹۰۹ در شهر نایمخن با هدف تمرینات نظامی شکل گرفت. در ابتدا این حرکت بیشتر جنبه نظامی داشت، اما بهتدریج و بهویژه پس از جنگ جهانی دوم، به یک مراسم عمومی تبدیل شد که مردم عادی نیز در آن شرکت کردند. در ادامه، این سنت از یک تمرین شبهنظامی به یک رویداد ملی تبدیل شد که امروز یکی از بزرگترین گردهماییهای پیادهروی جهان محسوب میشود.
آنچه این رویداد را از یک فعالیت ورزشی ساده متمایز میکند، نقش جدی آن در ساختار اجتماعی هلند است. آوندفیرداگسه فرصتی ایجاد میکند که کودکان در کنار دوستان مدرسهای خود و خانوادهها در فضایی غیررسمی و خارج از محیط کلاس درس با یکدیگر تعامل داشته باشند. این تعامل اجتماعی نقش مهمی در تقویت روابط همسالان و ایجاد حس همبستگی در جامعه دارد. در کنار آن، حضور والدین و حتی معلمان باعث میشود این تجربه به یک فعالیت چندنسلی تبدیل شود که مرزهای معمول بین مدرسه، خانواده و جامعه را کمرنگ میکند.
یکی از ویژگیهای مهم این سنت، میزان بالای مشارکت داوطلبانه است. هزاران نفر از شهروندان به عنوان داوطلب در سازماندهی مسیرها، ثبتنام، کنترل مسیر و حتی ارائه خدمات در ایستگاههای بین راهی همکاری میکنند. این ساختار داوطلبانه باعث شده که رویداد بهطور جدی با مفهوم «همکاری محلی» گره بخورد و بدون وابستگی کامل به دولت ادامه پیدا کند. با این حال، همین ویژگی در سالهای اخیر با چالشهایی مانند کمبود داوطلبان مواجه شده و در بعضی مناطق نگرانیهایی درباره تداوم آن ایجاد کرده است.
از منظر اجتماعی، آوندفیرداگسه یکی از عوامل مهم در تقویت سلامت جسمی و روانی کودکان در هلند شناخته میشود. پژوهشگران حوزه سلامت کودک تأکید میکنند که چنین فعالیتهایی نهتنها به افزایش تحرک بدنی کمک میکند، بلکه باعث شکلگیری نگرش مثبت نسبت به ورزش و فعالیت فیزیکی در سنین پایین میشود. علاوه بر این، تجربه عبور از مسیرهای مختلف شهری، مواجهه با چالشهای ساده مانند پیادهروی طولانی و دریافت پاداش در پایان، به رشد تابآوری ذهنی کودکان کمک میکند.
در کنار این جنبههای آموزشی و اجتماعی، این مراسم نقش مهمی در تقویت حس هویت جمعی دارد. شرکتکنندگان اغلب آن را بخشی از فرهنگ ملی خود میدانند؛ مشابه جشنهایی مانند روز پادشاه. در طول مسیر نیز عناصر فرهنگی خاصی دیده میشود، از جمله خوراکیهای سنتی که کودکان هنگام پیادهروی مصرف میکنند و فضای شادی که در پایان مسیر با موسیقی و جشن شکل میگیرد. در لحظه پایان، مسیرها به یک فضای جشن جمعی تبدیل میشوند که در آن خانوادهها، کودکان را با مدالهایشان تشویق میکنند و موسیقی و شادی فضای شهر را پر میکند.
نظر شما