به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، همزمان با تشدید موجهای گرمای شهری و کاهش تنوع زیستی، شهرهای سراسر جهان به طبیعت، نه بهعنوان یک تجمل زیباییشناختی، بلکه بهعنوان زیرساختی حیاتی برای مقابله با تغییرات اقلیمی روی آوردهاند. نتایج نوآورترین شهرهای جهان در سال ۲۰۲۶ نشان میدهد که محیطهای شهری متراکم و قابلزیست میتوانند در کنار زیستبومهای پویا و حتی در دل آنها نیز شکوفا شوند. در ادامه به معرفی شهرهایی میپردازیم که پیشگام ایجاد کریدورهای سبز و راهکارهای بر پایه طبیعت هستند:

سنگاپور؛ آزمایشگاه جنگلهای کوچک
شهر سنگاپور تقریباً دو برابر میانگین جهانی، با افزایش دما روبهرو است؛ مسئلهای که اقدامات فوری و مبتنی بر پژوهش را در آن ضروری کرده است. تازهترین دستاورد سنگاپور در خنک سازی، «جنگل کوچک سیدیال» است؛ جنگلی استوایی، متراکم و احیاکننده که تنها به اندازه یک زمین بسکتبال مساحت دارد. نتایج پژوهشی در سال ۲۰۲۶ از سوی دانشگاه ملی سنگاپور نشان داد که این فضای سبز کوچک میتواند دمای محیط پیرامون خود را تا ۵ درجه سانتیگراد نسبت به خیابانهای مجاور، کاهش دهد، همچنین نمونهبرداری از دیانای محیطی، نشان داد که تنوع گونههای زیستی در این جنگل کوچک، ۷۰ درصد بیشتر از مناطق بیرونی آن است. این یافتهها ثابت میکند که حتی فضاهای کوچک، اگر بهخوبی طراحی شوند، میتوانند تنوع زیستی شهری را احیا کنند. اقدامات شهر سنگاپور با هدف قرار دادن همه خانوادهها در فاصله حداکثر ۱۰ دقیقه پیادهروی تا یک پارک عمومی تا سال ۲۰۳۰، نشان میدهد که تراکم شهری و سرسبزی میتوانند در کنار یکدیگر وجود داشته باشند.

پاریس؛ پیشرو در پیوند طبیعت و جابهجایی پایدار
در سال ۲۰۲۶، پاریس عنوان نخستین شهری را کسب کرد که میزبان شبکه طبیعت شهری پلتفرم جهانی برای شهرهای پایدار شد و توانست جایگاه خود را بهعنوان الگویی جهانی تثیت کند. آنچه پاریس را متمایز میکند، رویکرد جامع آن در پیوند دادن طبیعت شهری با جابهجایی پایدار است. طرحهای گسترده درختکاری، سبزسازی و بازگرداندن ویژگیهای طبیعی به فضاهای عمومی، همزمان با پیادهراهسازی مسیرهای اصلی و گسترش زیرساختهای ایمن دوچرخهسواری در این شهر اجرا میشوند. نتیجه این رویکرد، خیابانهای خنکتر، هوای پاکتر و کاهش چشمگیر وابستگی به خودرو است.

ونکوور ؛ آشکارسازی دوباره جویبارهای پنهان
ونکوور در حال ایجاد شبکهای گسترده از سامانههای آبی-سبز در سطح شهر است و پروژه مسیر باران سنت جورج، طرح آزمایشی اصلی آن است. این طرح که با مشارکت جامعه محلی اجرا شد، یک جویبار مدفون را دوباره نمایان کرد و ۴۵ درصد از فضای پیشین خیابان را به سامانهای برای مدیریت آب باران اختصاص داد که هم زمان بهعنوان مسیر ارتباطی اجتماعی نیز عمل میکند. این پروژه، خیابان را خنک میکند، آبهای سطحی ناشی از بارش را بهصورت پایدار مدیریت میکند و زیستگاهی پیوسته برای گونههای مختلف فراهم میآورد. این طرح، نمونهای از رویکرد نوین است که در آن زیرساختهای شهری بهجای محدود کردن طبیعت، به بازسازی زیستبومهای از دسترفته کمک میکنند.

هامبورگ ؛ الگوی شبکه سبز
بیش از یک قرن است که توسعه این شهر بر پایه طرح «شبکه سبز هامبورگ» هدایت میشود؛ طرحی که آبراهها، باغها، پارکها و خیابانهای درختکاریشده را در قالب شبکهای بههمپیوسته به یکدیگر متصل میکند. نتیجه این چشمانداز بلندمدت آن است که ۸۵ درصد از ساکنان، دسترسی خود به فضاهای سبز را بسیار مطلوب میدانند. همچنین هامبورگ در زمینه بامهای سبز پیشرو است و با ارائه مشوقهایی به شهروندان و کسبوکارها، پشتبامها را به داراییهای بومشناختی و مولد تبدیل میکند. تجربه شهر هامبورگ نشان میدهد که ایجاد یک شبکه سبز پیوسته نیازمند تعهدی درازمدت است.

کوریتیبا؛ شهر پیشگام کریدورهای سبز
مدتها پیش از آنکه اصطلاح «راهکارهای بر پایه طبیعت» رایج شود، کوریتیبا در اجرای آن پیشتاز بود. این شهر در سال ۲۰۲۶ با برخورداری از ۵۲ متر مربع فضای سبز برای هر نفر، یکی از بالاترین سرانههای فضای سبز جهان را به خود اختصاص داد. برنامه مشهور «مبادله سبز» که در آن شهروندان پسماندهای بازیافتی خود را با محصولات تازه کشاورزی مبادله میکنند، همچنان الگویی موفق برای پیوند دادن برنامههای اجتماعی و زیستمحیطی در کوریتیبا است. سامانه اتوبوس تندرو این شهر نیز که در بسیاری از کشورهای جهان الگو قرار گرفته است، نشان میدهد حملونقل پایدار، مکملی ضروری برای زیرساختهای سبز، در کاهش اثرات زیستمحیطی شهرها است.

ریکیاویک؛ تکیه بر انرژی زمینگرمایی
ریکیاویک نمونهای متفاوت از راهکارهای بر پایه طبیعت، با نام بهرهگیری از انرژی زمینگرمایی را ارائه میدهد. تقریباً تمام انرژی این شهر از منابع تجدیدپذیر تأمین میشود، بهگونهای که صددرصد برق آن از نیروگاههای برقآبی و زمینگرمایی، تولید میشود و ۹۰ درصد ساختمانها با آب گرم طبیعی استخراجشده از زیر زمین گرم میشوند. این اتکا به فرایندهای طبیعی زمینشناختی موجب شده است کیفیت هوای شهر در سطحی بسیار مطلوب قرار گیرد و استفاده از سوختهای فسیلی برای گرمایش حذف شود. اقدامات شهر ریکیاویک یادآور این حقیقت است که راهکارهای بر پایه طبیعت تنها به آنچه بر سطح زمین وجود دارد محدود نمیشوند، بلکه آنچه در زیر شهر قرار دارد نیز اهمیت فراوانی دارد.
نظر شما